Tag Archives: λογοτεχνία

Ὁ κρό­κος τοῦ 25

Ο ΔΙΑΔΡΟΜΟΣ ἦ­ταν γε­μά­τος ἄ­δεια φο­ρεῖ­α καὶ σι­ω­πή. Στὸν γυ­ναι­κεῖ­ο θά­λα­μο 25 ἕ­νας κρό­κος ἔ­φεγ­γε προ­βάλ­λον­τας ἀ­π’ τὸν βολ­βό του. Ἀ­πέ­ναν­τι, σ’ ἕ­να στε­νό­χω­ρο δί­κλι­νο, δυ­ὸ ἄν­δρες κου­βέν­τια­ζαν χα­μη­λό­φω­να.
Φορ­τω­μέ­νος τρα­γι­κὲς ἢ πλη­γω­μέ­νες ἱ­στο­ρί­ες, ἔ­χον­τας δώ­σει πλή­ρως τὴν προ­σο­χή του σὲ ἑ­κα­τον­τά­δες ἀν­θρώ­πων γιὰ πά­νω ἀ­πὸ πε­νήν­τα χρό­νια, ὁ βα­ριὰ ἀ­σθε­νὴς γε­ρο-μο­να­χὸς ἔ­λε­γε τώ­ρα πώς, πα­ρ’ ὅ­σα εἶ­χε ἀ­κού­σει καὶ δεῖ, πο­τὲ δὲν εἶ­χε πά­ψει νὰ πι­στεύ­ει στὴν ἀ­ξί­α τοῦ ἀν­θρώ­που καὶ στὴν συ­νε­χῆ δι­α­κυ­βέρ­νη­ση τοῦ κό­σμου ἀ­πὸ τὸν Θε­ό.
Ὁ φί­λος του για­τρός, κα­θι­σμέ­νος στὸ δι­πλα­νὸ ἄ­δει­ο κρε­βά­τι ἔ­δει­χνε ἐ­σω­τε­ρι­κὰ ἀ­πο­κα­μω­μέ­νος, ὡ­στό­σο ἄ­κου­γε προ­σε­κτι­κά:
«Μᾶς ἔ­δω­σε τὴν ἐ­λευ­θε­ρί­α νὰ κά­νου­με λά­θη καὶ νὰ βι­ώ­νου­με πά­θη.»
Ἕ­νας νέ­ος βγῆ­κε ἀ­πὸ τὸν 25, δι­έ­σχι­σε τὸν δι­ά­δρο­μο, τοὺς δι­έ­κο­ψε τεί­νον­τας στὸν μο­να­χὸ ἕ­να μπλόκ. «Εὐ­χα­ρι­στῶ εὐ­λο­γη­μέ­νε» εἶ­πε ἐ­κεῖ­νος στὸν ἄν­δρα ποὺ ἀ­μέ­σως ξα­να­βγῆ­κε. Τὸ ἔ­φε­ρε κον­τὰ στὰ μά­τια του γιὰ λί­γο καὶ τὸ ἔ­δω­σε στὸν για­τρό. «Δι­άβα­σε ἐ­σὺ κα­λύ­τε­ρα» εἶ­πε. «Κι οἱ δύο δε­σμευ­ό­μα­στε ἐξ ἴ­σου ἀ­πὸ τὸ ἀ­πόρ­ρη­το»:
15 Δε­κεμ­βρί­ου. Ἀ­νυ­πό­φο­ρος πό­νος. Μό­λις καὶ με­τὰ βί­ας τὸ σῶ­μα ἀν­τέ­χει ἂν καὶ δὲν εἶ­ναι ἀ­πο­κλει­στι­κὰ δι­κός του. Πρέ­πει νὰ διατη­ρή­σει τὴν σιω­πή του. Ὄ­χι ἀ­πὸ ὑ­πε­ρη­φά­νεια οὔ­τε ἐξ αἰ­τί­ας τῆς μο­να­δι­κό­τη­τάς του.
16 Δε­κεμ­βρί­ου. Ἕ­νας σπα­ραγ­μὸς ποὺ ξε­περ­νᾶ κά­θε εἴ­δους σύ­νορο, μὲ ἑ­νώ­νει μὲ κά­θε ἐ­ξα­θλι­ω­μέ­νο, κα­ταρ­ρα­κω­μέ­νο, πλά­σμα μαγ­κω­μέ­νο στὶς δαγ­κά­νες τοῦ πό­νου εἴ­τε προ­έρ­χε­ται ἀ­πὸ ἀρ­ρώστεια, εἴ­τε ἀ­πὸ πεί­να, ἀ­πὸ κα­κο­ποί­η­ση ἢ ἀ­γρι­ό­τη­τα κι ἀ­ναλ­γη­σί­α εἴ­τε ἀ­πὸ κά­ποι­ο ἄλ­λο ἀ­πό­λυ­το πα­ρα­λο­γι­σμό. Ἀλ­λὰ κa­ὶ μὲ τοὺς εὐ­τυ­χεῖς μὲ ἑ­νώ­νει για­τί δὲν ὑ­πάρ­χει εὐ­τυ­χί­α ἀ­δάγ­κω­τη ἀ­πὸ ἕ­ναν συγ­κλο­νι­στι­κὸ πό­νο – ἀρ­γὰ ἢ γρή­γο­ρα.
17 Δε­κεμ­βρί­ου. Ξε­μύ­τι­σαν φυλ­λα­ρά­κια!
18 Δε­κεμ­βρί­ου. Ξε­περ­νᾶς κά­θε ἔν­νοι­α, νό­η­μα καὶ μορ­φὴ ποὺ θὰ δο­κί­μα­ζαν νὰ πε­ρι­γρά­ψουν πῶς ἀ­κοῦς καὶ πῶς συλ­λέ­γεις τὶς οἰ­μω­γὲς ἐ­πι­στρέ­φον­τάς τις… Ἐ­νερ­γὸς εἰ­ρή­νη, ἐ­κεῖ ἐ­ξαρ­χῆς.
20 Δεκεμβρίου. Ξε­μύ­τι­σαν κι ἄλ­λα χα­ρι­τω­μέ­να… Τοῦ ζή­τη­σα μιὰν ἁ­γι­ο­γραφί­α. «Ἀ­κο­λου­θή­σω­μεν λοι­πὸν ἔν­θα ὁ­δεύ­ει…»
21 Δε­κεμ­βρί­ου. Ἀλ­λὰ σὲ τί ἀ­πό­κρη­μνα κο­φτε­ρὰ πράγ­μα­τα πρέπει νὰ περ­πα­τή­σουν οἱ ἀ­μά­θη­τες πα­τοῦ­σες χα­ρα­κω­μέ­νες ἀ­πὸ τὸ κα­φτὸ κι ἀ­πὸ τὸ πα­γω­μέ­νο αἷ­μα ξα­νὰ καὶ ξα­νά.
22 Δε­κεμ­βρί­ου. Ὅ­ταν στραγ­γί­ζουν οἱ στέρ­νες ἀ­π’ ὅ­λο τὸν ὑ­δά­τινο ὁ­ρί­ζον­τά τους, τό­τε τὸ κά­θε τὶ ἐ­ξαρ­τᾶ­ται ἀ­πὸ τὸν οὐ­ρα­νό. Κι ὅ­ταν κι ὁ οὐ­ρα­νὸς ἀ­πο­σύ­ρε­ται, μέ­νει ὁ ἱ­κέ­της μό­νος μέ­σα στὴν πί­στη του ποὺ τρέ­μει σω­ρι­α­σμέ­νη. Τὴν φρον­τί­ζει μὲ ὅ­σα δά­κρυ­α ἔ­χει, τὴν κοι­τά­ζει ἀ­νήμ­πο­ρος κα­θὼς ψυ­χο­μα­χᾶ, ἀλ­λὰ δὲν τὴν ἐγ­κα­τα­λεί­πει. Κά­τι ἄ­γριο θε­ρι­εύ­ει στὸ βά­θος τοῦ βλέμ­μα­τός του.
Ἡ τριμ­μέ­νη μου σάρ­κα δὲν ἔ­χει κα­μιὰν ἀ­ξί­α οὔ­τε τὰ συν­τριμ­μέ­να μου ὀ­στά. Δὲν μὲ ἔ­χεις σὲ τί­πο­τα ἀ­νάγ­κη ἀλ­λὰ μὲ ἀ­γα­πᾶς ὅ­πως ἐ­γὼ ἀ­γα­πῶ τὴν ἀ­νήμ­πο­ρη πί­στη μου.
Ὁ κρό­κος ἄν­θι­σε!
23 Δε­κεμ­βρί­ου. Τὸ βρέ­φος στὴν ἀγ­κα­λιὰ ποὺ τὸ πε­ρι­πτύσ­σε­ται φα­νε­ρώ­νει τὴν ἐμ­πι­στο­σύ­νη ποὺ τὸ γα­λου­χεῖ. Στὴν ἀ­κμὴ τῆς ζω­ῆς του φθά­νει καὶ στὴν ἀ­κμὴ τοῦ πό­νου του, ὅ­ταν τὰ ἄ­κρα του τα­νύ­ζον­ται στὰ τέσ­σε­ρα ση­μεῖ­α τοῦ ὁ­ρί­ζον­τα ἐ­νῶ συ­σπῶν­ται στὸ ἔ­σχα­το ση­μεῖ­ο συ­σπεί­ρω­σης. Δι­α­δο­χι­κὲς τα­νύ­σεις καὶ συ­σπει­ρώσεις δὲν μα­ται­ώ­νουν ἕ­ναν κύ­κλο σο­φί­ας, τρυ­φε­ρό­τη­τας καὶ ἀ­γαλ­λί­α­σης. Μιὰ εἰ­κό­να παν­τε­λῶς ἀ­ό­ρα­τη: φω­τιὰ πί­σω ἀ­πὸ ὠ­κε­α­νοὺς στά­χτης.
• Τί νό­η­μα ἔ­χει; μουρ­μού­ρι­σε ἀ­πο­καρ­δι­ω­μέ­να ὁ για­τρός.
— Ἐν­νο­εῖς πὼς δὲν σώ­ζε­ται γρά­φον­τας;
Κού­νη­σε κα­τα­φα­τι­κὰ τὸ κε­φά­λι. Μπο­ρεῖ νὰ ἦ­ταν ἀ­συ­νή­θιστο γιὰ ἀ­σθε­νῆ σὲ μὴ ἀ­να­στρέ­ψι­μη πο­ρεί­α νὰ ἐκ­φρά­ζε­ται ἔ­τσι ἀλ­λὰ ὁ ἴ­διος προ­τι­μοῦ­σε νὰ μὴν ἦ­ταν ἐ­κεῖ. Γιὰ μιὰν ἀ­κό­μη Πα­ρα­μο­νὴ Χρι­στου­γέν­νων σὲ ἐ­φη­με­ρί­α. Τὸ ὁ­μο­λό­γη­σε καὶ πρό­σθε­σε:
— Ἐ­σεῖς δὲν θὰ προ­τι­μού­σα­τε νὰ εἶ­στε στὸ κελ­λί σας;
• Καὶ ποῦ ἀλ­λοῦ εἶ­μαι;
— Ἔ­χε­τε θάρ­ρος γιὰ χι­οῦ­μορ!
• Κα­θό­λου! Ὁ πον­τι­κὸς στὴν τρύ­πα του εἶ­ναι ἄρ­χος, ἀλ­λὰ παν­τοῦ ὁ μο­να­χὸς ἕ­να ὀ­φεί­λει νὰ πα­ρα­κα­λεῖ: νὰ προ­φτά­σει νὰ ὁ­λο­κλη­ρώ­σει τὴν με­τά­νοι­ά του. Δὲν ὑ­πάρ­χει δι­α­φο­ρὰ ἀ­νά­με­σα σὲ μο­να­χοὺς καὶ λα­ϊ­κούς. Ἴ­σως αὐ­τὴ ἡ ἀ­δελ­φή μας βρῆ­κε τὸ μο­νο­πά­τι τῆς δι­κῆς της πο­ρεί­ας.
• Λέ­τε;
• Πα­ρα­πο­νι­ό­μα­στε πο­λὺ γιὰ τὶς λέ­ξεις. Ξε­χνᾶ­με πὼς κά­θε στιγ­μὴ μᾶς εὐ­ερ­γε­τοῦν.
Ὁ για­τρὸς ἐ­πέ­μει­νε:
• Δὲν ὑ­πάρ­χει δι­α­φο­ρά;
• Κα­μί­α. Ὅ­λοι ἀ­να­λαμ­βά­νουν νὰ ἀ­σκοῦν­ται κα­τὰ ποι­κίλους τρό­πους, ἐ­ὰν ἐ­πι­θυ­μοῦν νὰ ἀ­πο­κτή­σουν νοῦν καὶ σπλάχνα Χρι­στοῦ.
Ξα­νά­σκυ­ψε στὸ μπλόκ:
24 Δε­κεμ­βρί­ου. Ἔ­λα μι­κρὲ πῶ­λε νὰ μᾶς πά­ρεις πά­λι ἕ­ναν ἕ­ναν στὴ ρά­χη σου. Τοὺς αἰχ­μά­λω­τους, τοὺς πρό­σφυ­γες, τοὺς ἑ­τοι­μοθά­να­τους. «Ἐ­κεῖ ἐ­φά­νη ρί­ζα ἀ­πό­τι­στος βλα­στά­νου­σα ἄ­φε­σιν. Ἐ­κεῖ εὑ­ρέ­θη φρέ­αρ ἀ­νώ­ρυ­κτον…» Ἔ­λα καὶ γιὰ μέ­να πιά.

Νατάσα Κεσμέτη
Δε­κέμ­βριος 2010

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Πολιτισμός

Φρούδες ελπίδες …

γλαροι.jpg

Απ’ όλες τσι εφεύρεσες του νου
εκείνη για τη μέλλουσα ζωή :
να σε φυτεύουνε κουκί στη γή
κουκιά να ξεφυτρώνεις τ’ ουρανού
και τέχνες κι επιστήμες βάνει κάτου
με τη γεωπονία του θανάτου.

 Και μ’ όλα τούτα, αγαπητέ μου Τρέκα
(που τόση έχεις στους στίχους μου στοργή)
πολύ φοβούμαι, μην η Θεία Οργή
αφήσει εμάς, σαν ασεβείς, στα σέκκα
Και πέσει λύκος στο φτωχό κουκί μας
και πάει τότε αμόντε η φύτεψή μας΄

.
.

Σχολιάστε

Filed under Πολιτισμός

Νησί από ελαφρόπετρα

 

cebdceb1cf84ceaccf83ceb1

Μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ¨Αλεξάνδρεια¨ η νέα συλλογή διηγημάτων της γνωστής πεζογράφου και βιβλιοκριτικού Νατάσας Κεσμέτη με τίτλο ¨Νησί από ελαφρόπετρα¨. Περιλαμβάνει 14 ιστορίες,  διηγήματα, γραμμένα με δεξιοτεχνία για να σας ταξιδέψουν :
Τροφώς – Η κυρία Νηρού – Rosa Mystica – Δεν νογάς ελληνικά – Εκεί που ψάρευα – Κουζνέτσκ – Μονόλογος στις Κουκουβάουνες – Η Έρνα και ο κλέφτης – Σούσσα η ξενοδόχα – Δερμάτινα γάντια για μιάν απογευματινή – Μωβ καστόρινο καπέλο για την πτήση – Εικαστική λογοτεχνία η νησί από ελαφρόπετρα – Καμωμένα από νηρίτη – Salix.
14 γοητευτικές ιστορίες δύναμης, τόλμης, μοναξιάς, και δίψας για Νόημα, όχι μόνο για να περάσετε ευχάριστα εσείς αλλά και να το χαρίσετε σαν δώρο στις γιορτές που έρχονται σ΄ αυτούς που αγαπάτε.
Η Νατάσα Κεσμέτη πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα το 1972 και το ¨Νησί από ελαφρόπετρα¨ είναι η όγδοη συλλογή διηγημάτων της. Έχει δημοσιεύσει μελετήματα για πεζογράφους και ποιητές. Κρατάει την στήλη της κριτικής στο περιοδικό ¨Ευθύνη¨. Συνεργασίες της βρίσκονται σε διάφορα γνωστά λογοτεχνικά περιοδικά.
Μερικά από τα έργα της Νατάσας Κεσμέτη:
· Τα 7 της Άρκτου (1972)
· Αχ να ήμουν ρημαγμένος καφενές (ποιήματα 1974)
· Τρία διηγήματα (Τετράμηνα, αρ. 30, Άμφισσα 1986)
· Το αιώνιο Ρολόι (διηγήματα , Νεφέλη, 1987)
· Κήπος περίφρακτος (διηγήματα , Πλανόδιον 1992)
· Η Βίργκω της ερημιάς και τα κρυφά κελαϊδόνια ( διηγήματα, Νεφέλη 1996)
· Μαγεμένο Χώμα (διηγήματα, Κέδρος 1999)
· Ο Αντριωμένος Ευστάθιος και το ελάφι του Θεού (Ακρίτας 2000)
· Αίσθηση γυναίκας – προσεγγίσεις ζωής (συλλογική έκδοση, Καστανιώτης 2000)
· Ο λυρικός λίθος του Ορέστη Αλεξάκη , μελέτη στη συλλογική έκδοση Ακροατής Οριζόντων (Γαβριηλίδης 2004)
· Ο εραστής μου ο Ερρίκος (Δώδεκα διηγήματα και μια νουβέλα, Αλεξάνδρεια 2005)
· Μικρό Ωρολόγιο (Ο μικρός Αστρολάβος 2005)

Οι εκδόσεις ¨Αλεξάνδρεια¨ βρίσκονται  ΣΟΛΩΝΟΣ 133, ΑΘΗΝΑ και στη Στοά του Βιβλίου ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ 5 – ΣΤΑΔΙΟΥ 44

Το ¨Νησί από ελαφρόπετρα¨ έχει διαστάσεις: 21X14,  213 σελίδες  και τιμή: 14,00 €

 

Σχολιάστε

Filed under Πολιτισμός, Υμηττός

Ξενοφών Φουρναράκος

Προχτές τυπώθηκε και πολύ σύντομα θα κυκλοφορήσει στα βιβλιοπωλεία η πρώτη ποιητική συλλογή του Ξενοφώντα με τίτλο ¨Η ασκητική του Αγίου Έρωτα¨ από τις εκδόσεις Έλυτρον.

Έχω τη τιμή να τον γνωρίζω και τα ποιήματα του είναι ανάλογα της ευαισθησίας του και έκφραση της γεμάτης αγάπη ψυχής του .

ένα μικρό απόσπασμα

Το λίγο μελάνι που μου παραχωρήθηκε
το χρησιμοποίησα σε λέξεις
που ήδη υπήρχαν.
Δεν μπόρεσα να σε παραστήσω
ολάκερη
όσο ψυχή, τόσο κορμί
μαλαματένιο αμάλγαμα.
.

Ο Ξενοφών Φουρναράκος μιλάει στην «Μπρίζα» με αφορμή την πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο «Η ασκητική του Αγίου Έρωτα»

Συνέντευξη στη Βίλλυ Μπελογιάννη

Πληροφορίες παραγγελίας:
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Έλυτρον, Αντωνοπούλου 3, Καλαμάτα.
Για να το παραγγείλετε τηλεφωνικά μπορείτε να καλέσετε στον αριθμό 27210-83339 (ώρες καταστημάτων) και θα το παραλάβετε άμεσα με αντικαταβολή.
Η τιμή του στα βιβλιοπωλεία είναι 7€, ενώ ταχυδρομικά κοστίζει 5€ συν έξοδα αποστολής.
Μπορείτε επίσης να το παραγγείλετε on-line από την ιστοσελίδα της Εστίας.
http://www.estiabookstore.gr/estia/HestiaBookStore_Books.asp?bookcode=28226332

1 σχόλιο

Filed under Πολιτισμός

Κουφός είσαι ρε; Σου φωνάζω, δεν ακούς;

Κουφός είσαι ρε; δέν ακούς ;

OΛΑ ΟΣΑ ΘΕΛΑΤΕ ΝΑ ΜΑΘΕΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΩΦΩΣΗ, ΑΠΟ ΠΡΩΤΟ …ΑΥΤΙ !

με το χιούμορ της Σοφίας

Γνωρίστε τη Σοφία

2 Σχόλια

Filed under Πολιτισμός, Χαμογελάτε;

Ζέτα Κουντούρη

Συνηθισμένος από το μονότονα επαναλαμβανόμενο τρόπο γραψίματος των περισσοτέρων νέων συγγραφέων που προσπαθούν να μιμηθούν το αμερικάνικο τυποποιημένο σεναριακού τύπου γράψιμο η το βαρετό φτηνό κουλτουριάρικο κάποιων άλλων ήταν για μένα ευχάριστη έκπληξη η ανάγνωσή της ¨Λεγάμενης¨.

Την συγγραφέα Ζέτα Κουντούρη δεν την ήξερα και πιθανώς να μην την μάθαινα ποτέ αν το βιβλίο της ¨Η Λεγάμενη¨ δεν μου το χάριζε η Νατασα Κεσμέτη και ομολογώ ότι το έπιασα στα χέρια μου με δυσπιστία και νιώθω ένοχος γι΄ αυτό. Άρχισα να το διαβάζω χτες το απόγευμα όταν επιτέλους βρήκα το κλειδί του γραμματοκιβωτίου μετά από 3ήμερη αναζήτηση ( είμαι λίγο σερσέμης) και αν εξαιρέσουμε μια 2ωρη υποχρεωτική διακοπή το καταβρόχθισα μέχρι τις 10 το βράδυ , μονορούφι , κάτι που πολύ καιρό είχε να μου συμβεί.

Χωρίς λεκτικούς εντυπωσιασμούς και κείμενο που δεν είναι γραμμένο απλώς για να γεμίζει σελίδες καταφέρνει να σου κάνει εικόνα ζωντανή τη διήγησή της , ένα διήγημα με υπόθεση και απρόσμενο τέλος που περιγράφει τις αντιδράσεις μια μικρής νησιώτικης κοινωνίας όταν ¨εισβάλει¨ σ΄ αυτήν μια ξένη , ¨η Λεγάμενη¨, που όλοι την αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό και απόρριψη σαν κάποια που μπορεί να αποκαλύψει ενοχές , ανασφάλειες και μικρόψυχα συναισθήματα που μέχρι εκείνη τη στιγμή κρατούσαν καλά κρυμμένα , απόρριψη ακόμα και απ΄αυτούς που την έβλεπαν σαν πραγμάτωση των φαντασιώσεών τους , αστυνομικό διήγημα αλλά και ηθογράφημα θα μπορούσε να το χαρακτηρίσει κανείς που διαβάζεται ευχάριστα από τη πρώτη μέχρι και τη τελευταία σελίδα.

Θα μπορούσε να γίνει ταινία με επιτυχία αν έβρισκε αναλόγως ταλαντούχο σεναριογράφο και σκηνοθέτη.

Ευχαριστώ Νατάσα

ΚΟΥΝΤΟΥΡΗ ΖΕΤΑ Η Ζέτα Κουντούρη γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι δικηγόρος και εργάζεται στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Από τις Εκδόσεις της Εστίας κυκλοφόρησαν τα βιβλία της «Η Πρεμιέρα» (1992) και «Σας είδα» (1995). Από τις εκδόσεις Καστανιώτη κυκλοφόρησε «Η αίσθηση γυναίκας – Προσεγγίσεις ζωής» (2002), ένα βιβλίο το οποίο έγραψε μαζί με πέντε άλλες γυναίκες συγγραφείς. Συνεργασίες της έχουν δημοσιευθεί σε γνωστά λογοτεχνικά περιοδικά: Πλανόδιον, Ευθύνη, Περίπλους, Εμβόλιμον, Ανατολικός, κ.α. Από τη συλλογή της «Η Πρεμιέρα», το διήγημα «Στοίχημα» έχει συμπεριληφθεί στο νέο τόμο Ανθολογίας Ρένου, Ήρκου και Στάντη Αποστολίδη και το διήγημα «Όμορφη ζωή» έχει μεταφραστεί στα ισπανικά και έχει δημοσιευθεί σε μία ανθολογία Ελληνίδων συγγραφέων της Teresa Sempere (escritoras GRIEGAS, 2004).

Τίτλοι στη βάση ΒΙΒΛΙΟΝΕΤ:

  • (2007) Όμορφη ζωή , Κέδρος
  • (2006) Η λεγάμενη , Κέδρος
  • (2000) Αίσθηση γυναίκας , Καστανιώτη
  • (1995) Σας είδα , Βιβλιοπωλείον της Εστίας
  • (1992) Η πρεμιέρα , Βιβλιοπωλείον της Εστίας
  • .

    Σχολιάστε

    Filed under Πολιτισμός

    Αφιέρωμα στο ποιητή Τάσο Πορφύρη

    Αφιέρωμα στο ποιητή Τάσο Πορφύρη θα κάνει την Τετάρτη 30 Ιανουαρίου 2008 στις 8μ.μ. ο Φιλοπρόοδος Όμιλος Υμηττού στην αίθουσα εκδηλώσεών του.

    Την παρουσίασή του θα κάνει η πεζογράφος και κριτικός λογοτεχνίας Νατάσα Κεσμέτη .

    Ο Τάσος Πορφύρης θα διαβάσει ποιήματά του με την συνοδεία πιάνου και βιολοντσέλου από τους Κώστα και Μιχάλη Πορφύρη που είναι τα παιδιά του.

    Ο ποιητής είναι σύζυγος της Μυρτώς Δουλή (υψιφώνου και πρωταγωνίστριας της Εθνικής λυρικής σκηνής )

    1 σχόλιο

    Filed under Πολιτισμός, Υμηττός