Tag Archives: κράτος

Δήμος ¨Δάφνης – Υμηττού¨

Καλορίζικος ο νέος δήμος ¨Δάφνης – Υμηττού¨ με έδρα τη Δάφνη από το σχέδιο «Καλλικράτης» όπως το έδωσε  το υπουργείο Εσωτερικών, Αποκέντρωσης, και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης:

Αιτιολογική έκθεση

Προσχέδιο νόμου

Εκθεση συνεπειών ρύθμισης

Σύσταση Δήμων και Περιφερειών

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Υμηττός, Χωρίς κατηγορία

Χωρίς σχόλια …

Βασανιστήρια που παραπέμπουν στον μεσαίωνα έζησε η 73/χρονη Μαρία Καντζίκη από τους διαρρήκτες που μπήκαν στο σπίτι της το βράδυ της Πέμπτης.

Οι δράστες μπήκαν στο διαμέρισμα 73/χρονης από τον ακάλυπτο χώρο της πολυκατοικίας που βρίσκεται στην οδό Λυκούργου 47 στην Καλλιθέα.

Οι κακοποιοί έψαξαν όλο το σπίτι, άρπαξαν 150 ευρώ από την σύνταξη της γυναίκας και εν συνεχεία, αφού δεν έβρισκαν τίποτα άλλο, γρονθοκόπησαν την 73/χρονη στο κεφάλι, ώστε να ανοίξει το στόμα της και να της αφαιρέσουν τα χρυσά δόντια!
Η κυρία Μαρία έδωσε κατάθεση στους αστυνομικούς οι οποίοι κάνουν έρευνες στην περιοχή για τον εντοπισμό και την σύλληψη των δραστών.

Πηγή: ΝΕΤ

Σχολιάστε

Filed under Για κλάματα

Οίκος ανοχής

Ασφαλώς υπέρ της εκστρατείας αφοπλισμού για να μην συμβούν ξανά τα ίδια , άλλα το πρόβλημα δεν είναι τα Ζωνιανά ,τα Ζωνιανά είναι απλώς σύμπτωμα ,το πρόβλημα είναι η ανοχή των πολιτών στην άρνηση των θεσμοθετημένων φορέων να εφαρμόσουν το νόμο . Κάποτε πρέπει να καθίσουν στο σκαμνί και οι εισαγγελείς για την αδιαφορία τους στην αντιμετώπιση της πάσης φύσεως εγκληματικότητας από την διαφθορά της δημόσιας διοικήσεως , τη λευκή απεργία της αστυνομίας , τις κακοτεχνίες στους δρόμους που είναι η αιτία για τη δολοφονία χιλιάδων ανθρώπων μέχρι την αισχροκέρδεια και τόσα άλλα , μάλλον οι άνθρωποι αυτοί είναι μέλη του συλλόγου τυφλών γιατί μόνο αυτοί δε βλέπουν αυτά που όλοι μας βλέπουμε έξω και συζητάμε δημοσίως .
Όσο υπάρχει η δική μας ανοχή θα υπάρχουν ¨Ζωνιανά¨ .
Αν δεν προστατεύονταν το δουλεμπόριο , η πορνεία , ο εκβιασμός , το εμπόριο ναρκωτικών από τους θεσμοθετημένους φορείς που υπάρχουν για τη διαφύλαξη της κοινωνικής γαλήνης δεν θα υπήρχαν αυτά τα φαινόμενα. Πρόβλημα είναι η άμεση η έμμεση προστασία τους από τους θεσμοθετημένους φορείς και η έλλειψη ευαισθησίας της πολιτικής ηγεσίας που αντί να μας προστατεύει γελοιοποιήται στα διάφορα ¨Ζωνιανά¨ και εξακολουθεί να σφυρίζει αδιάφορα.

Σχετικά: Το χωριό Ζωνιανά , ναρκωτικά , μια αιρετική άποψη

Σχολιάστε

Filed under Τα σχόλια μου

Αστυνομική βία κατά αδυνάμων

Το παρακάτω κείμενο το πήρα με email πριν από λίγο από τη φίλη μου την Ελίνα και σας το μεταφέρω αυτούσιο:
Μένω στο κέντρο της Αθήνας.. όταν λέμε κέντρο εννοούμε κατάκεντρο (όπως το λέει ο φίλος Θωμάς) έτσι ανήκω στο Ι.Κ.Α. που βρίσκεται στην πλατεία Θεάτρου, και στον Ο.Α.Ε.Δ. που είναι στην οδό Πειραιώς.
Δεν είχα ξανά πάει στην πλατεία Θεάτρου, και δεν είχα ξανακάνει την διαδρομή από εκεί προς την Πειραιώς …. (τουλάχιστον με τα πόδια κι αυτό γιατί μένω λίγο καιρό στην περιοχή) ένιωσα «περίεργα».
Αισθάνθηκα ότι ήμουν σε μια περιοχή που ήμουν η «ξένη».
Κορμιά αφημένα στα σκαλιά παλιών κτηρίων, πρόσωπα σκαμμένα και μάτια που με περιεργάζονταν και πιθανόν με «ζύγιζαν» σαν ξένο σώμα.
Πρόσωπα από ανθρώπους που είχαν πάρει τη δόση τους, που ήταν λαθρομετανάστες, μαύροι, μιγάδες και γενικά αυτό που εμείς οι «προνομιούχοι» Έλληνες ονομάζουμε αλλοδαπούς η περιθωριακούς.
Περιεργαζόμουν και γώ στο περπάτημα μου, τα μαγαζιά, τα στενά που πέρασα, τους ανθρώπους.
Είχε μια περίεργη μυρωδιά εκεί γύρω (και δεν εννοώ την έντονη, αυτή που αισθητικά με απωθούσε και με έκανε να βάλω το χέρι στην μύτη μου) μια μυρωδιά που την έχω ξανά νιώσει σε άτομα με άδειο βλέμμα, βλέμμα που είναι αποτέλεσμα μιας άδειας ζωής ίσως και μιας άδειας καρδιάς.
Στεγνό αίσθημα… χωρίς το ζουμερό άρωμα της ζωής που έχει κάποιος που παλεύει για να ανέβει από το βυθό, στεγνό αίσθημα παραίτησης.
Σοκαρίστηκα…Είμαι και λίγο ευαίσθητη σε τέτοια αισθήματα και προχωρώντας με σκυμμένο κεφάλι (ένιωσα να κουβαλάω την ενοχή της κοινωνίας) γιατί ανήκα σε μια κοινωνία που ανήμπορη (?) δεν δίνει στον άνθρωπο ασχέτως παρελθόντος, χρώματος, χαρακτήρα την δυνατότητα να ΖΗΣΕΙ.
Συγκλονισμένη από τις εικόνες, από τις σκέψεις μου, από την επέκταση αυτού που έβλεπα να συμβαίνει άκουσα φωνές… είπα αγορά είναι, κάποιος που εργάζεται εδώ φωνάζει σε κάποιον άλλο.
Βγήκα από τις σκέψεις μου με κάποιον δυνατό θόρυβο που άκουσα πολύ κοντά μου. Γύρισα το κεφάλι μου και διαπίστωσα ότι η φωνή έρχονταν από έναν «Ζητά», καβαλάρη στην μεγάλη μηχανή του, που είχε ανέβει στο πεζοδρόμιο και με κλωτσιές (χωρίς να κατέβει από τη μηχανή) έριχνε κάτω κάποιο ευτελές εμπόρευμα ενός αλλοδαπού που είχε στήσει πρόχειρα σε ένα ξύλινο κουτί…
Φώναζε να τα «μαζέψουν» και γρήγορα.. δεν είχε στόχο αυτό που έλεγε, απευθύνοντας σε όλους όσους είχε «τσουβαλιάσει» στο (κατά την άποψη μου) ρατσιστικό κεφάλι του που το είχε προφυλαγμένο κάτω από την κάσκα..
Οι λέξεις που χρησιμοποιούσε δεν ήταν καθόλου κόσμιες, και φυσικά το ύφος και η γενική συμπεριφορά προς κάθε κατεύθυνση που είχε χρώμα ή φαινόταν των ομάδων που ανέφερα πιο πάνω (αλλοδαποί, περιθωριακοί όπου ήταν οι περισσότεροι άλλωστε) κάθε άλλο προς ανθρώπινες υπάρξεις ήταν!
Μου θύμισε τρομοκράτη (άλλωστε ο τρόμος στα μάτια αυτών που φώναζε ήταν καθοριστικός στην άποψη αυτή) κι όχι άνθρωπο που επιβάλει τον νόμο με διάθεση να προστατεύσει εμένα τον Έλληνα πολίτη που βρέθηκε κατά λάθος η εκ περιστάσεων στο συγκεκριμένο σημείο.
Βέβαια, δεν παρέλειψε να δώσει πληροφορίες σε κάποιους πολίτες (της δικής μου «προνομιούχας» ομάδος) για το πως θα πάει σε κάποια οδό.
Ενός ηλικιωμένου που πιθανόν η τρομάρα του τον έκανε να ρωτήσει για κάτι που ίσως ήξερε, αλλά μ αυτόν τον τρόπο δήλωνε την ταυτότητα του ως Έλλην από φόβο μην τον ομαδοποιήσει μαζί με τους άλλους.. τους «κακούς»
Δεν ξέρω τι εκπαίδευση παίρνουν οι συγκεκριμένες ομάδες, ούτε τι εμπειρίες μπορεί να οδήγησαν τον άνθρωπο αυτό (έχω τον αριθμό της μηχανής του) να συμπεριφερθεί έτσι, και ουσιαστικά δεν με ενδιαφέρει.
Εκείνο που είδα με έκανε να ντρέπομαι που είμαι Ελληνίδα, που αυτό που είμαι εγώ τον έκανε να γίνει αυτό που ήταν αυτός εκείνη την στιγμή.
Είμαι της άποψης ότι κανένας… αλλά ΚΑΝΕΝΑΣ άνθρωπος άσο κι αν ανήκει σε ομάδα που έχει υψηλό ποσοστό εγκληματικότητας στην κοινωνία δεν είναι τόσο «κατώτερος» ώστε να αξίζει τέτοια συμπεριφορά…
Οχι στην κοινωνία τουλάχιστον που θέλω εγώ να ζω…!!
Σε μια Ευρωπαϊκή κοινωνία της Ελλάδος του 2007… που καυχάται για το ότι κάποτε (όχι σήμερα σίγουρα) ήταν το λίκνο της δημοκρατίας.
Λυπάμαι.. και σκύβω το κεφάλι ντροπιασμένη.
Μπορεί να φταίει που είμαι από άλλο «κόσμο» που λέει ο γιος μου, μπορεί να φταίει που δεν μπορώ να «προσαρμοστώ» στα δεδομένα αυτού που με περιβάλλει.
Δεν ξέρω, και δεν θέλω να μάθω! Θέλω απλά να ζω σαν Άνθρωπος, να βλέπω γύρω μου Ανθρώπους.
Μόνο αυτό… δεν ξέρω αν είναι πολύ, αλλά αυτό είναι που θέλω…

Συγχωρήστε μου το ύφος, αλλά είμαι πραγματικά πολύ φορτισμένη.

Ελίνα

2 Σχόλια

Filed under Για κλάματα

Άξιοι της τύχης μας

…… σε λίγες μέρες θα έχουμε ξεχάσει και θα τα θυμηθούμε πάλι του χρόνου , εν τω μεταξύ οι ορδές των ηλιθίων και των επιτηδείων (οι εκ των κομμάτων ωφελούμενοι) θα βαράνε παλαμάκια σε αυτούς που μας κλέβουν , μας καίνε , μας φτύνουν και αυτοί (οι ηγεσίες των κομμάτων) θα ασελγούν πάνω από τα πτώματα των νεκρών παριστάνοντας τους σωτήρες μας γιατί ξέρουν ότι είμαστε λαός του ατομικού συμφέροντος και επιρρεπείς στο δούλεμα , λαός ¨νεόπλουτων κακομοίρηδων¨ με επιλεκτική μνήμη .
Άξιοι της τύχης μας

Καλημέρα μας ( ; )

Σχολιάστε

Filed under Για κλάματα