Tag Archives: εκκλησία

Όταν η ανοησία δημιουργεί ενοχές.

Χτες υποτίθεται ότι ήταν ημέρα αφιερωμένη στα άτομα με αναπηρία και δεν μπορώ να μη σχολιάσω τη προκατάληψη που ακολουθεί την αναπηρία από τις διάφορες … Χριστιανικές εκκλησίες μεταξύ των άλλων προκαταλήψεων.
Σ΄ ένα φόρουμ πριν 2 χρόνια περίπου άρχισε μια συζήτηση περί ¨Δευτέρας Παρουσίας¨ στην οποία συμμετείχε ένας ΧΜΙ (Χριστιανός μάρτυρας του Ιαχωβά) όπως του άρεσε να τον αποκαλούν και μεταξύ αυτών που τον σχολίαζαν ήμουν και εγώ, διάβασα απίστευτα πράγματα σχετικά με την εικόνα του θεού που είχε σχηματίσει στο μυαλό του μέχρι που κάποιες φορές του είπα ότι αν υπήρχε θεός θα του είχε κάνει μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση με αυτά που του καταλόγιζε.
Ο ΧΜΙ έχει μάλιστα κινητική αναπηρία και γι αυτή την αναπηρία κατηγορούσε τον Αδάμ γιατί …. έφαγε λέει ένα μηλαράκι από το δέντρο της γνώσης του ¨παραδείσου¨!!!
Βέβαια δεν είναι ο μόνος ¨χριστιανός¨ που πιστεύει τέτοια ανοησία, γεμάτο το ίντερνετ από τέτοιες απόψεις καλογέρων, παπάδων, δεσποτάδων και άλλων ¨θεογνωστών¨, υπάρχουν βέβαια ακόμα πιο προχωρημένες – διεστραμμένες όπως ότι ο Θεός δοκιμάζει τους ανθρώπους σκορπίζοντας δυστυχία λες και ο άνθρωπος είναι σαμπρέλα η μεντεσές και άμα περάσει το τεστ αντοχής με καρτερία θα αξιωθεί παράδεισο χωρίς βέβαια να έχει ζήσει !!!
Ο ΧΜΙ θεωρεί ότι η αναπηρία του είναι αποτέλεσμα της παρακοής του παππού του Αδάμ αλλά δεν σκέπτεται ότι κατ αυτόν και όλοι οι άλλοι άνθρωποι έχουν την ίδια σχέση με τον παππού Αδάμ και όμως οι περισσότεροι δεν έχουν αναπηρίες η δυστυχία, άραγε γιατί; 
Δεν σκέπτεται ότι κάποιος που εκδικείται τους απογόνους κάποιου που δεν έχουν καμία σχέση με την υποτιθέμενη παρεκτροπή μόνο Θεός δεν μπορεί να είναι παρά ένα πανάθλιο, θρασύδειλο υποκείμενο (εικόνα και ομοίωση αυτού που έγραψε το συγκεκριμένο παραμύθι) που εκτονώνει τη κακία του σε ανυπεράσπιστους γιατί βέβαια κανείς δεν μπορεί να αντιπαρατεθεί σε κάποιο παντοδύναμο και αθάνατο, μόνο ένας παρανοϊκός εγκληματίας εκδικείται ένα παιδί πριν ακόμα γεννηθεί…
Δεν μπορεί να καταλάβει ότι δεν μπορεί να έχει σχέση με την αγάπη κάποιος που ζητά από το υποτιθέμενο δημιούργημά του να συγχωρεί τον συνάνθρωπό του αλλά ο ίδιος δισεκατομμύρια χρόνια μισεί αυτό που έφτιαξε…
Και χιλιάδες άλλα αυτονόητα δεν μπορεί να καταλάβει γιατί κάποιοι του δημιουργούν ενοχές για να τον έχουν υποχείριό τους όπως γίνεται και σε όλους που αναζητούν τη ζωή μέσα σε ¨πνευματικές¨ αγέλες που ευνουχίζουν τη σκέψη και τη λογική, ενοχές γι αυτά που υποτίθεται ότι έκανε κάποιος άλλος πριν δις χρόνια. Τους ενοχλεί κάθε τι που κάνει τη ζωή των άλλων χαρούμενη όπως το σεξ, η μουσική, οι γιορτές, η έμφυτη ανάγκη για αναζήτηση για το πως είναι ο κόσμος, ενοχές για κάθε πράγμα που σηματοδοτεί την ελευθερία στη σκέψη και τη δημιουργικότητα ¨Αηδίασα εγώ την επίγειον ζωήν, διότι κατ’ εμέ είναι ταλαιπωρία και ματαιότης κάθε έργον, που γίνεται κάτω από τον ήλιον εις την γην, διότι όλα είναι μάταια και κούφια, σαν πνοή διερχομένου ανέμου¨ Εκκλ. 2,17. 

Μου ήρθαν στο μυαλό αυτά διαβάζοντας τις ψεύτικες υποσχέσεις της πολιτείας  στους αναπήρους για αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης για μια ακόμα φορά, υποσχέσεις και αυτή όπως οι υποσχέσεις της εκκλησίας, δυστύχησε  αφελή πολίτη – πιστέ και καααάποια μέρα θα δικαιωθείς, επικερδής επιχείρηση η καλλιέργεια ελπίδας…
Με την ευκαιρία έχει ενδιαφέρον η
ματιά ενός από τους μεγαλύτερους σύγχρονους θεολόγους που είναι και ψυχολόγος – ψυχοθεραπευτής του Φιλόθεου Φάρου για τη σχέση μερίδας πιστών με το Θεό και δεν αφορά μόνο την ορθόδοξη εκκλησία αλλά και όλα εκείνα τα μορφώματα που παρουσιάζονται σαν γνήσιοι εκφραστές και ερμηνευτές του … λόγου του θεού.

Advertisements

1 σχόλιο

Filed under Για κλάματα

Ο Θεός αγάπη εστί …είπαμε

15-1-2010
Ένα ρεπορτάζ του Εθνικού Κήρυκα έφερε τα πάνω κάτω στην αρχιεπισκοπή Αμερικής. (εμένα μου λες …)

Δύο δεκάχρονα αδελφάκια, δίδυμα, με αίμα και όνομα ελληνικό, όπως αναφέρει το ρεπορτάζ, από το Κονγκό, βιώνουν το δράμα της ζωής τους, αφού πριν από επτάμισι χρόνια έχασαν τον Έλληνα πατέρα τους, τον Στυλιανό Σπορίδη και τώρα είναι ζήτημα εβδομάδων να χάσουν και την Κονγκολέζα μητέρα τους, η οποία πάσχει από καρκίνο.

Η επιδείνωση της υγείας της έχει προχωρήσει πολύ και ήδη δεν μπορεί να φροντίσει τα δύο δεκάχρονα παιδάκια της, όπως μάλιστα βεβαιώνει με επιστολή του ο Μητροπολίτης Κεντρώας Αφρικής κ. Ιγνάτιος, προς τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής κ. Δημήτριο, ζητώντας του να ανοίξει την καρδιά του και την Ακαδημία του Αγίου Βασιλείου και να τους παράσχει αγάπη και προστασία.

Τα παιδιά μάλιστα έχουν και έναν θείο, τον κ. Ιωάννη Σπορίδη, αδελφό του πατέρα τους, ο οποίος δυστυχώς, είναι συνταξιούχος και ήδη προχωρημένης ηλικίας.

Ζει στη Φιλαδέλφεια, και ο ίδιος χτύπησε την πόρτα της Ακαδημίας του Αγίου Βασιλείου και της Αρχιεπισκοπής Αμερικής, με την παράκληση να μεταφερθούν στην Ακαδημία τα ορφανά παιδάκια. Ο ίδιος όπως είπε, θα συμβάλει όσο μπορεί και όσο του επιτρέπουν οι δυνάμεις του.

Στις 21 Δεκεμβρίου 2009, έρχεται η τελική αρνητική απάντηση από τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο.
Ανάμεσα στα άλλα, ο Αρχιεπίσκοπος έγραψε: «Με πολλή λύπη επληροφορήθηκα περί της δεινής θέσεως στην οποία έχουν περιέλθει τα δύο ανίψιά σας, Κωστάκης και Δημήτρης.
Η περίπτωση των παιδιών είναι όντως δύσκολη και εύχομαι ολόθερμα να εξευρεθεί λύση η οποία θα τους προσφέρει ένα ασφαλές μέλλον», ενώ τον πληροφορεί πως «το αίτημά σας αυτό προσκρούει εκτός άλλων και στο ότι τα παιδιά δεν έχουν την αμερικανική υπηκοότητα και επομένως δεν μπορούν να διαμείνουν μόνιμα στις ΗΠΑ».
Ο Αρχιεπίσκοπος κλείνει την επιστολή του γράφοντας: «Εύχομαι σε σας και την οικογένειά σας πάσαν παρά Θεού ευλογία και δύναμη. Είθε ο Κύριος, του Οποίου την Γέννηση θα εορτάσουμε σε λίγες ημέρες, να σταθεί αρωγός και συμπαραστάτης έτσι ώστε να βοηθηθούν αποτελεσματικώς τα δύο αυτά παιδιά».
Εξαιτίας της άρνησής του αυτής ο αρχιεπίσκοπος δέχτηκε την σφοδρή επίθεση του μητροπολίτη Ικονίου Θεόληπτου, ο οποίος με επιστολή του, που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα της ομογένειας «Εθνικός Κήρυξ», ανέφερε τα εξής:

Μετά πολλής λύπης ανέγνωσα εις το φύλλο της εγκρίτου εφημερίδος σας  «Εθνικός Κήρυξ» το άρθρο «Αρνούνται να πάρουν δύο ορφανά στην Ακαδημία» της 8ης Ιανουαρίου 2010. Ομολογώ ότι διαβάζοντας το κείμενο του κ. Θεοδώρου Καλμούκου, έφριξα, λυπήθηκα και ντράπηκα που είμαι αρχιερεύς της Ορθοδόξου Εκκλησίας.
Και ερωτώ: Ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος ο οποίος έλαβε το γράμμα διά βοήθεια είχε την συνείδησή του ήσυχη τις εορτές της Θείας Επιφανείας και του Νέου Έτους; Μπόρεσε να εορτάσει ως αρχιερεύς τις Άγιες αυτές ημέρες άνευ συνειδησιακού προβλήματος; Πώς μπόρεσε να δώσει την
απάντηση που έστειλε εις τον θείο των δύο αυτών παιδιών και μάλιστα κοροϊδεύοντας και στέλνοντας ευχάς «διά εξεύρεσιν λύσεως».
Αλήθεια πού βαδίζουμε; Πού οδηγείται αυτή η ταλαίπωρος Ορθόδοξος Εκκλησία; Πού την οδηγούν οι ασυνείδητοι ποιμένες της; Πώς θέλουμε να μας πιστεύει ο κόσμος και να μας ακολουθεί όταν εμείς άλλα κηρύττουμε και άλλα πράττομε; Λυπάμαι πολύ δια τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο, με απογοήτευσε δια μίαν ακόμη φορά.
Ποία είναι η αποστολή μας στον κόσμο, μήπως να ετοιμάζομε δείπνα και τελετές διά να εορτάσομε τα δεκάχρονά μας στον Θρόνο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής ή να ομιλούμε και να κηρύττομε περί αγάπης και βοηθείας του πάσχοντος συνανθρώπου μας και εις την πράξη να μην κάνομε το παραμικρό. Μία ολόκληρη Αρχιεπισκοπή Αμερικής δεν είναι σε θέση να βοηθήσει δύο δεκάχρονα παιδάκια.
Και οι προφάσεις ανόητες και άνευ ουσίας. Δεν έχουν, λέγει ο κατά τα άλλα άγιος αδελφός, αμερικανική υπηκοότητα. Σε ποίον πουλάει τα παραμύθια αυτά; Είναι δυνατόν να θέλει να βοηθήσει και να μην βρει τον τρόπο ή κάποια λύση; Εάν δεν είναι σε θέση να βοηθήσει δύο ορφανά παιδάκια δέκα ετών, τότε κακώς παραμένει εις την θέση του.
Η ουσία είναι όμως μία: Δεν υπάρχει θέληση διότι έχομε ξεφύγει από την αποστολή μας. Από 100 δολάρια να ζητούσε από τους αρχιερείς της Αμερικής θα μάζευε 1,000 δολάρια το μήνα, και μη μου πείτε ότι δεν έχουν να δώσουν χρήματα γιατί θα γελάσει μαζί τους και το παρδαλό κατσίκι.
Και διάλεξε να απαντήσει παραμονάς των Χριστουγέννων, αυτό είναι το κωμικοτραγικό της υποθέσεως. Απήντησε ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής αρνούμενος βοήθεια παραμονές της κατ’ εξοχήν εορτής της αγάπης, όπου ο Θεός γίνεται άνθρωπος από αγάπη διά τον άνθρωπο να τον σώσει. Αυτή είναι η εκκλησιαστική μας συνείδηση; Επαναλαμβάνω, λυπάμαι δια την κατάντια της Ορθοδόξου Εκκλησίας.
Λυπάμαι δια την κατάντια της Αρχιεπισκοπής Αμερικής και του Αρχιεπισκόπου της. Θα τρίζουν τα κόκαλα των ευσεβών Πατέρων μας, οι οποίοι δημιούργησαν τα ιδρύματά μας δια τους πάσχοντας αδελφούς μας. Υπάρχει όμως Θεός και θα απολογηθούμε κάποια ημέρα διά τας πράξεις μας.
Όμως να μην παραπονούμεθα διά τον λαόν του Θεού ότι μένει μακράν της Εκκλησίας. Εμείς τον απεμακρύναμε με τας πράξεις και τα παραδείγματά μας. Ντροπή μας.

Μετά τιμής και αγάπης
Ο Ικονίου Θεόληπτος.

Χωρίς σχόλια …

Σχολιάστε

Filed under Για κλάματα

Παιδεραστής και δολοφόνος αλλά … Άγιος και μάλιστα θαυματουργός!

Μια φορά κι έναν καιρό, κάποιος χώθηκε σε μια σπηλιά για να ασκητεύσει. Νήστευε και προσευχόταν για πολλά χρόνια. Κάποτε μια πόρνη πήγε και τον βρήκε για να τον βάλει σε πειρασμό, πηδήσασα επάνω εις αυτόν αδιάντροπα, τον επαρακίνει εις ασέλγειαν. Αυτός όμως αντιστάθηκε και δεν υπέκυψε.
Με τα χρόνια απέκτησε φήμη σεβάσμιου και ευλογημένου ασκητή που η πίστη του έκανε θαύματα. Κάποιος, του πήγε την άρρωστη κορούλα του για να τη θεραπεύσει. Ο ασκητής προσευχήθηκε και το θαύμα έγινε. Ο πατέρας φοβούμενος μήπως ξαναρρωστήσει η κόρη του, την άφησε για μερικές μέρες στη σπηλιά του ασκητή, μαζί με τον αδελφό της για να έχει παρέα. Ο ασκητής ένα βράδυ βίασε το κοριτσάκι. Ναι, το βίασε. Φοβούμενος μήπως μαθευτεί το τι έκανε, σκοτώνει το κοριτσάκι αλλά και τον αδελφό της, ώστε να μην υπάρχουν μάρτυρες και πετά τα πτώματά τους σ ένα ποτάμι.
Μετανοημένος και βασανιζόμενος από τις τύψεις, ανοίγει ένα λάκκο, μπαίνει μέσα και μένει εκεί προσευχόμενος να τον σκοτώσει ο Θεός. Ασυνήθιστη ανομβρία πλήττει την περιοχή και ο επίσκοπος λέει πως (όπως του αποκάλυψε ο Θεός…) αν δεν προσευχηθεί ο μετανοημένος ασκητής, βροχή δεν πρόκειται να πέσει. Ο ασκητής προσευχήθηκε και αμέσως έβρεξε.

Η Εκκλησία τιμά και εορτάζει τον άγιο Ιάκωβο τον ασκητή (βιαστή και παιδοκτόνο) στις 28 Ιανουαρίου.

Το ηθικό δίδαγμα, όπως λέγαμε παλιά στο σχολείο, κατά την Εκκλησία, είναι πως η απελπισία είναι χειρότερο αμάρτημα και από το βιασμό και από το φόνο. Ο μετανοημένος δεν πρέπει να απελπίζεται. Αν μετανοήσεις, ό,τι κι αν έχεις κάνει, ο Θεός συγχωρεί.
Η τεκμηρίωση της αγιοποίησης ενός μετανοημένου μεν, βιαστή ανηλίκου και δολοφόνου δύο παιδιών δε, εδώ.

Καταπληκτική ιστορία, με πολλαπλά ηθικά διδάγματα:
  • όταν στείλεις τα παιδιά σου, σε έναν ασκητή, σε ένα μοναστήρι, στον παπά της γειτονιάς, κλπ, άνθρωποι είναι κι αυτοί, μπορεί να στα βιάσουν, να στα σκοτώσουν, κι εσύ δεν πρέπει να τους κρίνεις, γιατί μπορεί να αποδειχθούν μέχρι και άγιοι…
  • ούτε υπάρχει ανάγκη να καταφυγεις στην αστυνομία, ποιός την χέζει την αστυνομία και τους νόμους, εάν ο παιδοκτόνος παιδεραστής άνθρωπος του Θεού δεν μετανοιώσει ειλικρινά, θα καταδικαστεί από τον Θεό.
  • ποιά μόλυνση και μαλακίες, αρκεί ένας μαλάκας ασκητής να απελπιστεί, και ο πλανήτης θα ερημοποιηθεί όλος, μέχρι να μετανοιώσει αυτός που απελπίστηκε!!! Ποιός τους χέζει όλους τους άλλους που υπέφεραν από την λειψυδρία, το πρόβλημα του Θεού ήταν πως ο ασκητής δεν είχε ελπίδα να κριθεί με επιείκια μετά τον βιασμό και την παιδοκτονία.
  • υποθέτω πως ο πατέρας των παιδιών, πρέπει να στενοχωρέθηκε τόσο πολύ που ο άγιος είχε τύψεις γι αυτό που έκανε, που αυτοκτόνησε από τις ενοχές του, που το πουτανάκι η κόρη του έβαλε σε πειρασμό αυτόν τον άγιο άνθρωπο. Μέχρι να αυτοκτονήσει, θα ξύρισε και το μουστάκι του.

Πρόσεξε αγαπητέ αναγνώστη το καταπληκτικό συμπέρασμα – δίδαγμα που ήθελε να βγάλουμε η ΟΟΔΕ*:

Ο Θεός δεν βλέπει τα πλάσματά του, όπως ο άνθρωπος, από το φαινόμενο, αλλά από την καρδιά. Και με τις επιλογές του, ρίχνει ηχηρά χαστούκια στον καθωσπρεπισμό και τον ευσεβισμό μας. Καθώς λοιπόν διανύουμε τον τρίτο μήνα αποκαλύψεων σκανδάλων, για πρόσωπα της Εκκλησίας, και καθώς πολλοί μιλούν για «κάθαρση», είπαμε να βάλουμε αυτό το άρθρο, για έναν άνθρωπο, που αν ζούσε σήμερα, οι δημοσιογράφοι θα τον είχαν διαλύσει κυριολεκτικά. Κι όμως, αυτόν τον άνθρωπο, ο Θεός τον θεώρησε και τον αναγνώρισε και τον απεκάλυψε ως έναν από τους αγίους Του!

Που σημαίνει:  Μην τα βάζετε με τους παπάδες και το ιερατείο, ό,τι κι αν έχουν κάνει, διοτι κάποια στιγμή ο Θεός μπορεί να τους αποκαλύψει ως κάποιους εκ των Αγίων Του!

*Στην ΟΟΔΕ δεν γράφουν τίποτα πυροβολημένοι άσχετοι θρησκόληπτοι, αλλά ιερείς και θεολόγοι.

Σχολιάστε

Filed under Για κλάματα

Λόγια αγάπης…

«Αλλ’ εάν δεν υπακούσης εις την φωνήν Κυρίου του Θεού σου, διά να προσέχης να εκτελής πάσας τας εντολάς αυτού και τα διατάγματα αυτού, τα οποία εγώ προστάζω εις σε σήμερον, πάσαι αι κατάραι αύται θέλουσιν ελθεί επί σε και θέλουσι σε ευρεί. Κατηραμένος θέλεις είσθαι εν τη πόλει, και κατηραμένος θέλεις είσθαι εν τω αγρώ. Κατηραμένον το καλάθιόν σου και η σκάφη σου. Κατηραμένος ο καρπός της κοιλίας σου και τα γεννήματα της γης σου, αι αγέλαι των βοών σου και τα ποίμνια των προβάτων σου. Κατηραμένος θέλεις είσθαι όταν εισέρχησαι, και κατηραμένος θέλεις είσθαι όταν εξέρχησαι. Ο Κύριος θέλει εξαποστείλει επί σε την κατάραν, την θλίψιν και την φθοράν, εις πάντα όσα επιβάλης την χείρα σου διά να πράξης, εωσού εξολοθρευθής και εωσού αφανισθής ταχέως, διά την πονηρίαν των έργων σου, διότι εγκατέλιπες εμέ. Ο Κύριος θέλει προσκολλήσει εις σε το θανατικόν, εωσού σε εξολοθρεύση από της γης, όπου υπάγεις να κληρονομήσης αυτήν. Ο Κύριος θέλει σε πατάξει με μαρασμόν και με πυρετόν και με ρίγος και με φλόγωσιν και με μάχαιραν και με ανεμοφθορίαν και με ερυσίβην και θέλουσι σε καταδιώκει εωσού αφανισθής. Και ο ουρανός σου ο υπεράνω της κεφαλής σου θέλει είσθαι χαλκός, και η γη η υποκάτω σου σίδηρος. Ο Κύριος θέλει δώσει την βροχήν της γης σου κονιορτόν και χώμα, εκ του ουρανού θέλει καταβαίνει επί σε, εωσού εξολοθρευθής. Ο Κύριος θέλει σε κάμει να συντριφθής έμπροσθεν των εχθρών σου, από μιας οδού θέλεις εξέλθει επ’ αυτούς, και από επτά οδών θέλεις φύγει από προσώπου αυτών και θέλεις διασκορπισθή εις πάντα τα βασίλεια της γης. Και το πτώμά σου θέλει είσθαι τροφή εις πάντα τα όρνεα του ουρανού και εις τα θηρία της γης, και δεν θέλει είσθαι ο αποδιώκων. Ο Κύριος θέλει σε πατάξει με την Αιγυπτιακήν πληγήν και με αιμορροΐδας και με ψώραν και με ξυσμόν, ώστε να μη δύνασαι να ιατρευθής. Ο Κύριος θέλει σε πατάξει με αφροσύνην και με τύφλωσιν και με έκστασιν καρδίας, και θέλεις ψηλαφά εν τω μέσω της ημέρας, ως ο τυφλός ψηλαφά εν τω σκότει, και δεν θέλεις ευοδούσθαι εις τας οδούς σου και θέλεις είσθαι μόνον καταδυναστευόμενος και διαρπαζόμενος πάσας τας ημέρας, και δεν θέλει είσθαι ο σώζων. Θέλεις αρραβωνισθή γυναίκα, και άλλος ανήρ θέλει κοιμηθή μετ’ αυτής, οικίαν θέλεις οικοδομήσει, και δεν θέλεις κατοικήσει εν αυτή, αμπελώνα θέλεις φυτεύσει, και δεν θέλεις τρυγήσει αυτόν. Ο βους σου θέλει είσθαι εσφαγμένος ενώπιόν σου, και δεν θέλεις φάγει εξ αυτού, ο όνος σου θέλει αρπαχθή απ’ έμπροσθέν σου και δεν θέλει αποδοθή εις σέ, τα πρόβατά σου θέλουσι παραδοθή εις τους εχθρούς σου, και δεν θέλει είσθαι εις σε ο σώζων. Οι υιοί σου και αι θυγατέρες σου θέλουσι παραδοθή εις άλλον λαόν, και οι οφθαλμοί σου θέλουσι βλέπει και μαραίνεσθαι δι’ αυτούς όλην την ημέραν και δεν θέλει είσθαι δύναμις εν τη χειρί σου. Τον καρπόν της γης σου και πάντας τους κόπους σου θέλει φάγει έθνος το οποίον δεν γνωρίζεις, και θέλεις είσθαι μόνον καταδυναστευόμενος και καταπατούμενος πάσας τας ημέρας. Και θέλεις γείνει παράφρων διά τα θεάματα των οφθαλμών σου, τα οποία θέλεις ιδεί. Ο Κύριος θέλει σε πατάξει εις τα γόνατα και εις τα σκέλη με πληγήν κακήν, ώστε να μη δύνασαι να ιατρευθής από του ίχνους των ποδών σου έως της κορυφής σου
[Δευτερονόμιο 28:15-35]


Και ιδού, εις εκ των υιών Ισραήλ ήλθε φέρων εις τους αδελφούς αυτού γυναίκα Μαδιανίτιν, ενώπιον του Μωϋσέως και ενώπιον πάσης της συναγωγής των υιών Ισραήλ, ενώ έκλαιον εν τη θύρα της σκηνής του μαρτυρίου. Και ιδών Φινεές, ο υιός του Ελεάζαρ, υιού του Ααρών του ιερέως, εσηκώθη εκ μέσον της συναγωγής, και λαβών εις την χείρα αυτού δοράτιον, υπήγε κατόπιν του ανθρώπου του Ισραηλίτου εις την σκηνήν και διεπέρασεν αμφοτέρους, τον τε άνθρωπον τον Ισραηλίτην και την γυναίκα διά της κοιλίας αυτής. Και έπαυσεν η πληγή από των υιών Ισραήλ. Ήσαν δε οι αποθανόντες εν τη πληγή εικοσιτέσσαρες χιλιάδες. Και ελάλησε Κύριος προς τον Μωϋσήν λέγων, Ο Φινεές, ο υιός του Ελεάζαρ, υιού Ααρών του ιερέως, απέστρεψε τον θυμόν μου από των υιών Ισραήλ, δείξας ζήλον υπέρ εμού μεταξύ αυτών, όθεν δεν εξωλόθρευσα τους υιούς Ισραήλ εν τη ζηλοτυπία μου» [Αριθμοί 25:6-11]

Ο Θεός διατάζει να σκοτώσουν όλους όσους έχουν παντρευτεί γυναίκες από άλλους λαούς και κάποιος φέρνει τη γυναίκα του στους ιερείς ικετεύοντας γα τη ζωή τους. Ένας απο τους ιερείς, ο Φινεές, παίρνει ένα δόρυ και τους σκοτώνει.

Γνωστή, φρικτή ιστορία. Υπάρχει όμως κάτι πιο φρικτό κι από την ίδια την ιστορία. Η ερμηνεία της, το δίδαγμά της:
«Ο Φινεές λοιπόν, που διέπραξε σε μια στιγμή δύο φόνους, φονεύοντας έναν άνδρα και μια γυναίκα, τιμήθηκε με το αξίωμα της ιεροσύνης, ενώ αυτός όχι μόνον δεν μόλυνε με το αίμα τα χέρια του αλλά καθαρώτερα τα έκαμε»
(Λόγος κατά Ιουδαίων Δ’ του Ιωάννου Χρυσοστόμου)


!

«Ο Θεός αγάπη εστί και ο μένων εν τη αγάπη εν τω θεώ μένει και ο Θεός εν αυτώ» (Α΄ Ιωάν. 4, 16). 

 🙂 τρομάρα μας…

Σχολιάστε

Filed under Για κλάματα, Χαμογελάτε;

Φρούδες ελπίδες …

γλαροι.jpg

Απ’ όλες τσι εφεύρεσες του νου
εκείνη για τη μέλλουσα ζωή :
να σε φυτεύουνε κουκί στη γή
κουκιά να ξεφυτρώνεις τ’ ουρανού
και τέχνες κι επιστήμες βάνει κάτου
με τη γεωπονία του θανάτου.

 Και μ’ όλα τούτα, αγαπητέ μου Τρέκα
(που τόση έχεις στους στίχους μου στοργή)
πολύ φοβούμαι, μην η Θεία Οργή
αφήσει εμάς, σαν ασεβείς, στα σέκκα
Και πέσει λύκος στο φτωχό κουκί μας
και πάει τότε αμόντε η φύτεψή μας΄

.
.

Σχολιάστε

Filed under Πολιτισμός

η πίστη σου σέσωκέ σε

Έχετε πρόβλημα με την αναπνοή σας, αλλά οι κοινές παστίλιες, καραμέλες και τσίχλες δεν ανταποκρίνονται στις προσδοκίες σας; Μην χάνετε την πίστη σας. Τώρα υπάρχουν παστίλιες μέντας για δροσερή αναπνοή με … τις ευλογίες του Κυρίου.

Αυτές οι  πρωτότυπες  και θαυματουργές παστίλιες είναι διαθέσιμες προς πώληση στη βιβλιοθήκη «Jubilee Library» του Μπράιτον της Μ. Βρετανίας, μαζί με μια σειρά άλλων προϊόντων που προβάλλουν  τα σύμβολα της χριστιανικής πίστης με μία φρέσκια αισθητική.

Θεόπνευστες …

Σχολιάστε

Filed under Χαμογελάτε;

Η πίστη σου μόνο δεν θα σε σώσει …

Στο θέμα της μη μετάδοσης του ιού της γρίπης μέσω των σκευών της θείας κοινωνίας αναφέρθηκε  ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης  Άνθιμος (Διονύσιος Ρούσσας).

θεία κοινωνία.jpg

Το εντυπωσιακό είναι ότι δεν ισχυρίζεται ο ¨Παναγιότατος¨  Άνθιμος ότι η Χάρις του Παναγίου Πνεύματος προστατεύει και θεραπεύει κατά τη θεία μετάληψη αλλά την προστασία την αποδίδει στις ιδιότητες του αργύρου! Προφανώς εκ του πονηρού γιατί ξέρει ότι οι περισσότεροι πιστεύουν χωρίς να ξέρουν τι πιστεύουν, γι αυτό πάνε στην εκκλησία αλλά πιστεύουν και στους αστρολόγους, πιστεύουν στην ¨ελευθερία της βουλήσεως¨ αλλά και στη μοίρα, πιστεύουν στο Θεό αλλά πάνε και στις ξεματιάστρες κλπ, έτσι τους λέει ότι το υλικό της ¨λαβίδας¨ τους προστατεύει και σιγά μην ρωτήσει κανένας ¨πιστός¨ με ποιο μηχανισμό, μην τον πάρουν και για βλάκα η αγράμματο …
Πράγματι ο άργυρος έχει υπό προυποθέσεις αντιβακτηριδιακές ιδιότητες αλλά υπό προϋποθέσεις και όχι όλες οι μορφές – ενώσεις του, (κατασκευάζονται θεραπευτικά επιθέματα για τραύματα που περιέχουν μια μορφή αργύρου σαν αντισηπτικό, εξειδικευμένοι καθετήρες και παλιότερα χρησιμοποιείτο σε συσκευασίες προϊόντων σε δοχεία με εσωτερικό μεταλλικό επίχρισμα) όπως είναι επίσης γνωστό ότι σε υψηλές ποσότητες είναι τοξικός και μπορεί να προκαλέσει και θάνατο.
Το ζητούμενο είναι πως αντιδρά ο άργυρος με τα συστατικά της θείας μεταλήψεως, σε τι χρόνο αντιδρά με ποιο μηχανισμό και αν τα σκεύη είναι από άργυρο η από επιχρυσωμένο άργυρο και ένα σωρό άλλοι παράγοντες. Γιατί από ότι θυμάμαι δεν είναι ασημένια η λαβίδα η το κοχλιάριο, το κουταλάκι τη θείας Κοινωνίας αλλά επίχρυσο. Επίσης τα μικρόβια δεν κολλούν μόνο από τη λαβίδα αλλά και από το ¨μάκτρο¨, το κόκκινο πανί που σκουπίζουν το στόμα και το βάζει κάτω από το δικό του στόμα ο επόμενος που δεν ξέρει τι μικρόβια έχει φτύσει με τα σάλια του ο προηγούμενος.
Άποψή μου είναι ότι τη σημαντικότερη αντισηψία την κάνει το κρασί που χρησιμοποιείται , νάμα, μαυροδάφνη, σαμιώτικο με υψηλό βαθμό αλκοόλης 12-20% vol και είναι σίγουρο επίσης ότι αν αρρωστήσει κανένας πιστός μόνο στη θεία κοινωνία δεν θα το αποδώσει, άλλωστε και ο συγχρωτισμός επί 2-3ωρο σε ένα κλειστό χώρο που πιθανόν δεν εξαερίζεται και σωστά δεν θα αποτελεί παράγοντα μετάδοσης της νόσου …
Αν πάλι αρρωστήσει κάποιος και πεθάνει αν είναι καλός-η χριστιανός-η θα πρέπει αυτός-η και η οικογένειά του-ης να είναι ευτυχισμένοι γιατί θα συναντήσει συντομότερα  το Σχεδιαστή του σύμπαντος κόσμου, το Δημιουργό και Πατέρα του-ης που υμνεί και δοξάζει στους Ιερούς Ναούς χωρίς να καταλαβαίνει τι λέγεται εκεί μέσα αφού για να τον-ην  εντυπωσιάσουν ακούει μία γλώσσα άγνωστη γι αυτόν-η αλλά ευτυχώς θα έχει μεταλάβει πρωτύτερα και δεν θα πάει ακοινώνητος-η.
Εξ άλλου η αρρώστια είναι δοκιμασία από το Θεό  λένε κάποιοι διεστραμμένοι που θέλουν το Θεό σαδιστή, θέλημα Θεού λοιπόν η γρίπη  και οι βουλές του Υψίστου άγνωστες …

Σχολιάστε

Filed under Για κλάματα, Περί υγείας, Τα σχόλια μου