Καλή χρονιά ;-)

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Χωρίς κατηγορία

Ὁ κρό­κος τοῦ 25

Ο ΔΙΑΔΡΟΜΟΣ ἦ­ταν γε­μά­τος ἄ­δεια φο­ρεῖ­α καὶ σι­ω­πή. Στὸν γυ­ναι­κεῖ­ο θά­λα­μο 25 ἕ­νας κρό­κος ἔ­φεγ­γε προ­βάλ­λον­τας ἀ­π’ τὸν βολ­βό του. Ἀ­πέ­ναν­τι, σ’ ἕ­να στε­νό­χω­ρο δί­κλι­νο, δυ­ὸ ἄν­δρες κου­βέν­τια­ζαν χα­μη­λό­φω­να.
Φορ­τω­μέ­νος τρα­γι­κὲς ἢ πλη­γω­μέ­νες ἱ­στο­ρί­ες, ἔ­χον­τας δώ­σει πλή­ρως τὴν προ­σο­χή του σὲ ἑ­κα­τον­τά­δες ἀν­θρώ­πων γιὰ πά­νω ἀ­πὸ πε­νήν­τα χρό­νια, ὁ βα­ριὰ ἀ­σθε­νὴς γε­ρο-μο­να­χὸς ἔ­λε­γε τώ­ρα πώς, πα­ρ’ ὅ­σα εἶ­χε ἀ­κού­σει καὶ δεῖ, πο­τὲ δὲν εἶ­χε πά­ψει νὰ πι­στεύ­ει στὴν ἀ­ξί­α τοῦ ἀν­θρώ­που καὶ στὴν συ­νε­χῆ δι­α­κυ­βέρ­νη­ση τοῦ κό­σμου ἀ­πὸ τὸν Θε­ό.
Ὁ φί­λος του για­τρός, κα­θι­σμέ­νος στὸ δι­πλα­νὸ ἄ­δει­ο κρε­βά­τι ἔ­δει­χνε ἐ­σω­τε­ρι­κὰ ἀ­πο­κα­μω­μέ­νος, ὡ­στό­σο ἄ­κου­γε προ­σε­κτι­κά:
«Μᾶς ἔ­δω­σε τὴν ἐ­λευ­θε­ρί­α νὰ κά­νου­με λά­θη καὶ νὰ βι­ώ­νου­με πά­θη.»
Ἕ­νας νέ­ος βγῆ­κε ἀ­πὸ τὸν 25, δι­έ­σχι­σε τὸν δι­ά­δρο­μο, τοὺς δι­έ­κο­ψε τεί­νον­τας στὸν μο­να­χὸ ἕ­να μπλόκ. «Εὐ­χα­ρι­στῶ εὐ­λο­γη­μέ­νε» εἶ­πε ἐ­κεῖ­νος στὸν ἄν­δρα ποὺ ἀ­μέ­σως ξα­να­βγῆ­κε. Τὸ ἔ­φε­ρε κον­τὰ στὰ μά­τια του γιὰ λί­γο καὶ τὸ ἔ­δω­σε στὸν για­τρό. «Δι­άβα­σε ἐ­σὺ κα­λύ­τε­ρα» εἶ­πε. «Κι οἱ δύο δε­σμευ­ό­μα­στε ἐξ ἴ­σου ἀ­πὸ τὸ ἀ­πόρ­ρη­το»:
15 Δε­κεμ­βρί­ου. Ἀ­νυ­πό­φο­ρος πό­νος. Μό­λις καὶ με­τὰ βί­ας τὸ σῶ­μα ἀν­τέ­χει ἂν καὶ δὲν εἶ­ναι ἀ­πο­κλει­στι­κὰ δι­κός του. Πρέ­πει νὰ διατη­ρή­σει τὴν σιω­πή του. Ὄ­χι ἀ­πὸ ὑ­πε­ρη­φά­νεια οὔ­τε ἐξ αἰ­τί­ας τῆς μο­να­δι­κό­τη­τάς του.
16 Δε­κεμ­βρί­ου. Ἕ­νας σπα­ραγ­μὸς ποὺ ξε­περ­νᾶ κά­θε εἴ­δους σύ­νορο, μὲ ἑ­νώ­νει μὲ κά­θε ἐ­ξα­θλι­ω­μέ­νο, κα­ταρ­ρα­κω­μέ­νο, πλά­σμα μαγ­κω­μέ­νο στὶς δαγ­κά­νες τοῦ πό­νου εἴ­τε προ­έρ­χε­ται ἀ­πὸ ἀρ­ρώστεια, εἴ­τε ἀ­πὸ πεί­να, ἀ­πὸ κα­κο­ποί­η­ση ἢ ἀ­γρι­ό­τη­τα κι ἀ­ναλ­γη­σί­α εἴ­τε ἀ­πὸ κά­ποι­ο ἄλ­λο ἀ­πό­λυ­το πα­ρα­λο­γι­σμό. Ἀλ­λὰ κa­ὶ μὲ τοὺς εὐ­τυ­χεῖς μὲ ἑ­νώ­νει για­τί δὲν ὑ­πάρ­χει εὐ­τυ­χί­α ἀ­δάγ­κω­τη ἀ­πὸ ἕ­ναν συγ­κλο­νι­στι­κὸ πό­νο – ἀρ­γὰ ἢ γρή­γο­ρα.
17 Δε­κεμ­βρί­ου. Ξε­μύ­τι­σαν φυλ­λα­ρά­κια!
18 Δε­κεμ­βρί­ου. Ξε­περ­νᾶς κά­θε ἔν­νοι­α, νό­η­μα καὶ μορ­φὴ ποὺ θὰ δο­κί­μα­ζαν νὰ πε­ρι­γρά­ψουν πῶς ἀ­κοῦς καὶ πῶς συλ­λέ­γεις τὶς οἰ­μω­γὲς ἐ­πι­στρέ­φον­τάς τις… Ἐ­νερ­γὸς εἰ­ρή­νη, ἐ­κεῖ ἐ­ξαρ­χῆς.
20 Δεκεμβρίου. Ξε­μύ­τι­σαν κι ἄλ­λα χα­ρι­τω­μέ­να… Τοῦ ζή­τη­σα μιὰν ἁ­γι­ο­γραφί­α. «Ἀ­κο­λου­θή­σω­μεν λοι­πὸν ἔν­θα ὁ­δεύ­ει…»
21 Δε­κεμ­βρί­ου. Ἀλ­λὰ σὲ τί ἀ­πό­κρη­μνα κο­φτε­ρὰ πράγ­μα­τα πρέπει νὰ περ­πα­τή­σουν οἱ ἀ­μά­θη­τες πα­τοῦ­σες χα­ρα­κω­μέ­νες ἀ­πὸ τὸ κα­φτὸ κι ἀ­πὸ τὸ πα­γω­μέ­νο αἷ­μα ξα­νὰ καὶ ξα­νά.
22 Δε­κεμ­βρί­ου. Ὅ­ταν στραγ­γί­ζουν οἱ στέρ­νες ἀ­π’ ὅ­λο τὸν ὑ­δά­τινο ὁ­ρί­ζον­τά τους, τό­τε τὸ κά­θε τὶ ἐ­ξαρ­τᾶ­ται ἀ­πὸ τὸν οὐ­ρα­νό. Κι ὅ­ταν κι ὁ οὐ­ρα­νὸς ἀ­πο­σύ­ρε­ται, μέ­νει ὁ ἱ­κέ­της μό­νος μέ­σα στὴν πί­στη του ποὺ τρέ­μει σω­ρι­α­σμέ­νη. Τὴν φρον­τί­ζει μὲ ὅ­σα δά­κρυ­α ἔ­χει, τὴν κοι­τά­ζει ἀ­νήμ­πο­ρος κα­θὼς ψυ­χο­μα­χᾶ, ἀλ­λὰ δὲν τὴν ἐγ­κα­τα­λεί­πει. Κά­τι ἄ­γριο θε­ρι­εύ­ει στὸ βά­θος τοῦ βλέμ­μα­τός του.
Ἡ τριμ­μέ­νη μου σάρ­κα δὲν ἔ­χει κα­μιὰν ἀ­ξί­α οὔ­τε τὰ συν­τριμ­μέ­να μου ὀ­στά. Δὲν μὲ ἔ­χεις σὲ τί­πο­τα ἀ­νάγ­κη ἀλ­λὰ μὲ ἀ­γα­πᾶς ὅ­πως ἐ­γὼ ἀ­γα­πῶ τὴν ἀ­νήμ­πο­ρη πί­στη μου.
Ὁ κρό­κος ἄν­θι­σε!
23 Δε­κεμ­βρί­ου. Τὸ βρέ­φος στὴν ἀγ­κα­λιὰ ποὺ τὸ πε­ρι­πτύσ­σε­ται φα­νε­ρώ­νει τὴν ἐμ­πι­στο­σύ­νη ποὺ τὸ γα­λου­χεῖ. Στὴν ἀ­κμὴ τῆς ζω­ῆς του φθά­νει καὶ στὴν ἀ­κμὴ τοῦ πό­νου του, ὅ­ταν τὰ ἄ­κρα του τα­νύ­ζον­ται στὰ τέσ­σε­ρα ση­μεῖ­α τοῦ ὁ­ρί­ζον­τα ἐ­νῶ συ­σπῶν­ται στὸ ἔ­σχα­το ση­μεῖ­ο συ­σπεί­ρω­σης. Δι­α­δο­χι­κὲς τα­νύ­σεις καὶ συ­σπει­ρώσεις δὲν μα­ται­ώ­νουν ἕ­ναν κύ­κλο σο­φί­ας, τρυ­φε­ρό­τη­τας καὶ ἀ­γαλ­λί­α­σης. Μιὰ εἰ­κό­να παν­τε­λῶς ἀ­ό­ρα­τη: φω­τιὰ πί­σω ἀ­πὸ ὠ­κε­α­νοὺς στά­χτης.
• Τί νό­η­μα ἔ­χει; μουρ­μού­ρι­σε ἀ­πο­καρ­δι­ω­μέ­να ὁ για­τρός.
— Ἐν­νο­εῖς πὼς δὲν σώ­ζε­ται γρά­φον­τας;
Κού­νη­σε κα­τα­φα­τι­κὰ τὸ κε­φά­λι. Μπο­ρεῖ νὰ ἦ­ταν ἀ­συ­νή­θιστο γιὰ ἀ­σθε­νῆ σὲ μὴ ἀ­να­στρέ­ψι­μη πο­ρεί­α νὰ ἐκ­φρά­ζε­ται ἔ­τσι ἀλ­λὰ ὁ ἴ­διος προ­τι­μοῦ­σε νὰ μὴν ἦ­ταν ἐ­κεῖ. Γιὰ μιὰν ἀ­κό­μη Πα­ρα­μο­νὴ Χρι­στου­γέν­νων σὲ ἐ­φη­με­ρί­α. Τὸ ὁ­μο­λό­γη­σε καὶ πρό­σθε­σε:
— Ἐ­σεῖς δὲν θὰ προ­τι­μού­σα­τε νὰ εἶ­στε στὸ κελ­λί σας;
• Καὶ ποῦ ἀλ­λοῦ εἶ­μαι;
— Ἔ­χε­τε θάρ­ρος γιὰ χι­οῦ­μορ!
• Κα­θό­λου! Ὁ πον­τι­κὸς στὴν τρύ­πα του εἶ­ναι ἄρ­χος, ἀλ­λὰ παν­τοῦ ὁ μο­να­χὸς ἕ­να ὀ­φεί­λει νὰ πα­ρα­κα­λεῖ: νὰ προ­φτά­σει νὰ ὁ­λο­κλη­ρώ­σει τὴν με­τά­νοι­ά του. Δὲν ὑ­πάρ­χει δι­α­φο­ρὰ ἀ­νά­με­σα σὲ μο­να­χοὺς καὶ λα­ϊ­κούς. Ἴ­σως αὐ­τὴ ἡ ἀ­δελ­φή μας βρῆ­κε τὸ μο­νο­πά­τι τῆς δι­κῆς της πο­ρεί­ας.
• Λέ­τε;
• Πα­ρα­πο­νι­ό­μα­στε πο­λὺ γιὰ τὶς λέ­ξεις. Ξε­χνᾶ­με πὼς κά­θε στιγ­μὴ μᾶς εὐ­ερ­γε­τοῦν.
Ὁ για­τρὸς ἐ­πέ­μει­νε:
• Δὲν ὑ­πάρ­χει δι­α­φο­ρά;
• Κα­μί­α. Ὅ­λοι ἀ­να­λαμ­βά­νουν νὰ ἀ­σκοῦν­ται κα­τὰ ποι­κίλους τρό­πους, ἐ­ὰν ἐ­πι­θυ­μοῦν νὰ ἀ­πο­κτή­σουν νοῦν καὶ σπλάχνα Χρι­στοῦ.
Ξα­νά­σκυ­ψε στὸ μπλόκ:
24 Δε­κεμ­βρί­ου. Ἔ­λα μι­κρὲ πῶ­λε νὰ μᾶς πά­ρεις πά­λι ἕ­ναν ἕ­ναν στὴ ρά­χη σου. Τοὺς αἰχ­μά­λω­τους, τοὺς πρό­σφυ­γες, τοὺς ἑ­τοι­μοθά­να­τους. «Ἐ­κεῖ ἐ­φά­νη ρί­ζα ἀ­πό­τι­στος βλα­στά­νου­σα ἄ­φε­σιν. Ἐ­κεῖ εὑ­ρέ­θη φρέ­αρ ἀ­νώ­ρυ­κτον…» Ἔ­λα καὶ γιὰ μέ­να πιά.

Νατάσα Κεσμέτη
Δε­κέμ­βριος 2010

Σχολιάστε

Filed under Πολιτισμός

Όταν η ανοησία δημιουργεί ενοχές.

Χτες υποτίθεται ότι ήταν ημέρα αφιερωμένη στα άτομα με αναπηρία και δεν μπορώ να μη σχολιάσω τη προκατάληψη που ακολουθεί την αναπηρία από τις διάφορες … Χριστιανικές εκκλησίες μεταξύ των άλλων προκαταλήψεων.
Σ΄ ένα φόρουμ πριν 2 χρόνια περίπου άρχισε μια συζήτηση περί ¨Δευτέρας Παρουσίας¨ στην οποία συμμετείχε ένας ΧΜΙ (Χριστιανός μάρτυρας του Ιαχωβά) όπως του άρεσε να τον αποκαλούν και μεταξύ αυτών που τον σχολίαζαν ήμουν και εγώ, διάβασα απίστευτα πράγματα σχετικά με την εικόνα του θεού που είχε σχηματίσει στο μυαλό του μέχρι που κάποιες φορές του είπα ότι αν υπήρχε θεός θα του είχε κάνει μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση με αυτά που του καταλόγιζε.
Ο ΧΜΙ έχει μάλιστα κινητική αναπηρία και γι αυτή την αναπηρία κατηγορούσε τον Αδάμ γιατί …. έφαγε λέει ένα μηλαράκι από το δέντρο της γνώσης του ¨παραδείσου¨!!!
Βέβαια δεν είναι ο μόνος ¨χριστιανός¨ που πιστεύει τέτοια ανοησία, γεμάτο το ίντερνετ από τέτοιες απόψεις καλογέρων, παπάδων, δεσποτάδων και άλλων ¨θεογνωστών¨, υπάρχουν βέβαια ακόμα πιο προχωρημένες – διεστραμμένες όπως ότι ο Θεός δοκιμάζει τους ανθρώπους σκορπίζοντας δυστυχία λες και ο άνθρωπος είναι σαμπρέλα η μεντεσές και άμα περάσει το τεστ αντοχής με καρτερία θα αξιωθεί παράδεισο χωρίς βέβαια να έχει ζήσει !!!
Ο ΧΜΙ θεωρεί ότι η αναπηρία του είναι αποτέλεσμα της παρακοής του παππού του Αδάμ αλλά δεν σκέπτεται ότι κατ αυτόν και όλοι οι άλλοι άνθρωποι έχουν την ίδια σχέση με τον παππού Αδάμ και όμως οι περισσότεροι δεν έχουν αναπηρίες η δυστυχία, άραγε γιατί; 
Δεν σκέπτεται ότι κάποιος που εκδικείται τους απογόνους κάποιου που δεν έχουν καμία σχέση με την υποτιθέμενη παρεκτροπή μόνο Θεός δεν μπορεί να είναι παρά ένα πανάθλιο, θρασύδειλο υποκείμενο (εικόνα και ομοίωση αυτού που έγραψε το συγκεκριμένο παραμύθι) που εκτονώνει τη κακία του σε ανυπεράσπιστους γιατί βέβαια κανείς δεν μπορεί να αντιπαρατεθεί σε κάποιο παντοδύναμο και αθάνατο, μόνο ένας παρανοϊκός εγκληματίας εκδικείται ένα παιδί πριν ακόμα γεννηθεί…
Δεν μπορεί να καταλάβει ότι δεν μπορεί να έχει σχέση με την αγάπη κάποιος που ζητά από το υποτιθέμενο δημιούργημά του να συγχωρεί τον συνάνθρωπό του αλλά ο ίδιος δισεκατομμύρια χρόνια μισεί αυτό που έφτιαξε…
Και χιλιάδες άλλα αυτονόητα δεν μπορεί να καταλάβει γιατί κάποιοι του δημιουργούν ενοχές για να τον έχουν υποχείριό τους όπως γίνεται και σε όλους που αναζητούν τη ζωή μέσα σε ¨πνευματικές¨ αγέλες που ευνουχίζουν τη σκέψη και τη λογική, ενοχές γι αυτά που υποτίθεται ότι έκανε κάποιος άλλος πριν δις χρόνια. Τους ενοχλεί κάθε τι που κάνει τη ζωή των άλλων χαρούμενη όπως το σεξ, η μουσική, οι γιορτές, η έμφυτη ανάγκη για αναζήτηση για το πως είναι ο κόσμος, ενοχές για κάθε πράγμα που σηματοδοτεί την ελευθερία στη σκέψη και τη δημιουργικότητα ¨Αηδίασα εγώ την επίγειον ζωήν, διότι κατ’ εμέ είναι ταλαιπωρία και ματαιότης κάθε έργον, που γίνεται κάτω από τον ήλιον εις την γην, διότι όλα είναι μάταια και κούφια, σαν πνοή διερχομένου ανέμου¨ Εκκλ. 2,17. 

Μου ήρθαν στο μυαλό αυτά διαβάζοντας τις ψεύτικες υποσχέσεις της πολιτείας  στους αναπήρους για αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης για μια ακόμα φορά, υποσχέσεις και αυτή όπως οι υποσχέσεις της εκκλησίας, δυστύχησε  αφελή πολίτη – πιστέ και καααάποια μέρα θα δικαιωθείς, επικερδής επιχείρηση η καλλιέργεια ελπίδας…
Με την ευκαιρία έχει ενδιαφέρον η
ματιά ενός από τους μεγαλύτερους σύγχρονους θεολόγους που είναι και ψυχολόγος – ψυχοθεραπευτής του Φιλόθεου Φάρου για τη σχέση μερίδας πιστών με το Θεό και δεν αφορά μόνο την ορθόδοξη εκκλησία αλλά και όλα εκείνα τα μορφώματα που παρουσιάζονται σαν γνήσιοι εκφραστές και ερμηνευτές του … λόγου του θεού.

1 σχόλιο

Filed under Για κλάματα

Julio Iglesias «Guantanamera» (1981)

Σχολιάστε

Filed under Πολιτισμός

Η διαπόμπευση

Ηθικός αυτουργός της λεηλασίας του δημοσίου χρήματος ποιος είναι; Ο κόσμος το ΄χε τούμπανο και στα κόμματα (και όχι μόνο στο δικό του που είχε ηγετική θέση) και τις κυβερνήσεις που τον είχαν υπουργό … κρυφό καμάρι.
Να μην ξεχνάμε το ¨ Άκη τι ώρα είναι; ρωτούσε ο ηγεμόνας και ο Άκης απαντούσε ότι πείτε κύριε πρόεδρε¨, μήπως πρέπει να ψάξουν και τα οικονομικά του ηγεμόνα και των … ¨οικογενειών¨ του;
Το γιατί διαπομπεύουν τώρα τον ξεπεσμένο και αδύναμο πολιτικά Άκη είναι αυτονόητο, ενεργεί σαν βαλβίδα εκτόνωσης της λαϊκής δυσφορίας από την διακυβέρνηση του ΔΝΤ. Οι ηθικοί αυτουργοί θα πληρώσουν η πάλι το κορόιδο ο πολίτης που δεν πήρε ούτε μεζέ;
Το χειρότερο όμως απ όλα είναι η απαξίωση των θεσμών αλλά και της υποτιθέμενης ιδεολογίας που δήλωναν ότι υπηρετούσαν και υποτίθεται ότι υπηρετούν οι συνεργάτες τους, οι κληρονόμοι τους, οι γκόμενες, οι εραστές …

Σχολιάστε

Filed under Για κλάματα

Μακάρι να είναι αποτελεσματικό και στους ανθρώπους.

Αντίσωμα καταπολεμά την αρθρίτιδα Αθήνα

ΛΟΝΔΙΝΟ. Ενα βήμα πιο κοντά σε μια αποτελεσματική θεραπεία για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα βρίσκονται οι επιστήμονες μετά την ανακάλυψη ενός αντισώματος το οποίο πολεμά τη νόσο στη «ρίζα» της, αντί να ανακουφίζει απλώς από τα συμπτώματά της.

Πειράματα σε ποντίκια που διεξήγαγαν ερευνητές του Πανεπιστημίου της Λισαβόνας στην Πορτογαλία έδειξαν ότι τα αντισώματα anti-CD4 επιτίθενται αποκλειστικά στα κύτταρα CD4 του ανοσοποιητικού συστήματος που προκαλούν τη ρευματοειδή αρθρίτιδα, χωρίς να επηρεάζουν τα υπόλοιπα υγιή ανοσοκύτταρα.

Οπως ανέφερε ο επικεφαλής της μελέτης δρ Λουίς Γκράκα, «η νέα θεραπεία σταματά τη μη φυσιολογική ανοσολογική απόκριση του οργανισμού που προκαλεί τη ρευματοειδή αρθρίτιδα χωρίς να επηρεάζει το υπόλοιπο ανοσοποιητικό σύστημα. Μάλιστα μια βραχυπρόθεσμη θεραπεία έχει μακροπρόθεσμα αποτελέσματα, μαρτυρώντας ότι ίσως θα μπορούσε να οδηγήσει σε ίαση της νόσου». Σύμφωνα με τον ερευνητή, οι υπάρχουσες θεραπείες για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα «κατεβάζουν τον διακόπτη» πολλών και διαφορετικών τμημάτων του ανοσοποιητικού συστήματος, αφήνοντας ευάλωτους τους ασθενείς σε άλλους «εχθρούς».

Τρίτη 8 Ιουνίου 2010

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=33&artid=336133&dt=08%2F06%2F2010

Σχολιάστε

Filed under Περί υγείας

Χωρίς λάσπη και χνώτα …

 Αμερικανός επιστήμονας και η ομάδα του δημιούργησαν το πρώτο τεχνητό κύτταρο με γονέα έναν… υπολογιστή

Αθήνα – Παρασκευή 21 Μαΐου 2010

ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ Το είπε και το έκανε. Ο Κρεγκ Βέντερ, ο αμφιλεγόμενος επιστήμονας που είχε συμμετάσχει ενεργά στην αποκωδικοποίηση του ανθρωπίνου γονιδιώματος, ανέφερε με κάθε ευκαιρία τα τελευταία χρόνια ότι θα δημιουργήσει ζωή από το μηδέν στο εργαστήριο. Πολλοί τον κατηγόρησαν ότι προσπαθεί να παραστήσει τον Θεό, άλλοι έλεγαν ότι δεν θα τα καταφέρει. Οποιες και αν ήταν οι αντιδράσεις, το γεγονός είναι πλέον ένα: ο Βέντερ και οι συνεργάτες του κατάφεραν, όπως ανακοίνωσαν χθες με δημοσίευσή τους στην έγκριτη επιθεώρηση «Science», να δώσουν «γέννηση» εντός του εργαστηρίου στο πρώτο τεχνητό κύτταρο. Οπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο δρ Βέντερ κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε για να παρουσιάσει το επίτευγμά του, «δημιουργήσαμε το πρώτο είδος στον πλανήτη που μπορεί να πολλαπλασιάζεται και το οποίο έχει για γονέα έναν… υπολογιστή».

Οι ερευνητές από το Ινστιτούτο J. Craig Venter στο Μέριλαντ και στην Καλιφόρνια ουσιαστικώς δημιούργησαν ολόκληρο το «γενετικό λογισμικό» ενός βακτηρίου και το μεταμόσχευσαν σε ένα άλλο βακτήριο. Τι προέκυψε από αυτή τη μεταμόσχευση; Ζωή από το… τίποτε. Το μικρόβιο στο οποίο μεταμοσχεύθηκε το «γενετικό λογισμικό» εργαστηρίου έμοιαζε τόσο στη μορφή όσο και στη συμπεριφορά με το είδος στο οποίο ανήκε το συνθετικό DΝΑ. Η ομάδα από το Ινστιτούτο Venter είχε δημιουργήσει στο παρελθόν τεχνητό βακτηριακό γονιδίωμα. Παράλληλα είχε επιχειρήσει σε ξεχωριστό πείραμα μεταμόσχευση γονιδιώματος ενός βακτηρίου σε ένα άλλο. Τώρα οι επιστήμονες ένωσαν αυτές τις δύο μεθόδους για τη δημιουργία του τεχνητού κυττάρου (στην πραγματικότητα όμως μόνο το γονιδίωμά του είναι φτιαγμένο στο εργαστήριο).

Ο νέος οργανισμός που δημιουργήθηκε διαθέτει μια τεχνητή εκδοχή του DΝΑ ενός υπάρχοντος βακτηρίου- Μycoplasma mycoidesτο οποίο προκαλεί μαστίτιδα στις αίγες. Το τεχνητό γονιδίωμα που προέκυψε εισήχθη σε ένα άλλο βακτήριο-λήπτη, του είδους Μycoplasma capricolum, από το οποίο προηγουμένως είχε αφαιρεθεί το γενετικό υλικό.

Πώς όμως οι επιστήμονες δημιούργησαν το «λογισμικό» του κυττάρου; Αρχικώς αντέγραψαν το υπάρχον βακτηριακό γονιδίωμα και κατέγραψαν την αλληλουχία του γενετικού κώδικά του. Στη συνέχεια με ειδικά μηχανήματα χημικής σύνθεσης δημιούργησαν ένα αντίγραφο του κώδικα ο οποίος αποτελούνταν από περίπου 1 εκατομμύριο ζεύγη βάσεων. Ο τεχνητός αυτός γενετικός κώδικας μεταμοσχεύθηκε σε ένα άλλο κύτταρο. Μόλις το νέο «λογισμικό» εισήλθε εντός του κυττάρου-λήπτη, το κύτταρο «διάβασε» το λογισμικό και μετετράπη στο είδος που ορίζει ο γενετικός κώδικας. Ο οργανισμός που προέκυψε πολλαπλασιάστηκε μάλιστα περισσότερες από 1 δισεκατομμύριο φορές, παράγοντας αντίγραφα που έφεραν το τεχνητό DΝΑ. «Είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε τεχνητό DΝΑ να βρίσκεται υπό τον πλήρη έλεγχο ενός κυττάρου» σημείωσε ο δρ Βέντερ στο ΒΒC και προσέθεσε ότι τα νέα βακτήρια… εργαστηρίου θα σημάνουν μια καινούργια βιομηχανική επανάσταση. Και μπορεί ο Βέντερ να μιλάει για ένα σημαντικό άλμα για το καλό της ανθρωπότητας, δεν είναι όμως λίγοι εκείνοι που έχουν ακριβώς αντίθετη άποψη, κατηγορώντας τον ότι δεν διστάζει να θυσιάσει τα πάντα στον βωμό της εμπορευματοποίησης. Η δρ Χέλεν Γουάλας από τον οργανισμό Genewatch UΚ, ο οποίος παρακολουθεί τις εξελίξεις στον τομέα των γενετικών τεχνολογιών, τόνισε ότι η χρήση συνθετικών βακτηρίων μπορεί να αποβεί άκρως επικίνδυνη. «Αν εκλυθούν τέτοιου είδους νέοι οργανισμοί στο περιβάλλον, είναι πιθανό να κάνουν περισσότερο κακό παρά καλό» είπε και συμπλήρωσε: «Για παράδειγμα, η έκλυση τέτοιων βακτηρίων σε περιοχές με ρύπανση θα δημιουργήσει

ένα νέο είδος ρύπανσης».

Απαντώντας στις κατηγορίες ο Βέντερ σημείωσε ότι ο ίδιος με τις έρευνές του προκαλεί τις συζητήσεις σχετικά με το ρυθμιστικό πλαίσιο που θα ορίζει το νέο επιστημονικό πεδίο. Οπως χαρακτηριστικά ανέφερε, «το 2003, όταν δημιουργήσαμε τον πρώτο συνθετικό ιό, το επίτευγμα πέρασε από εξονυχιστική ανάλυση σε θέματα ηθικής η οποία έφθασε ως τον Λευκό Οίκο». Το ίδιο μπορεί να συμβεί και τώρα.Εγκώμια και ανησυχίες
Το επίτευγμα του Βέντερ, για την πραγματοποίηση του οποίου απασχολήθηκαν 20 επιστήμονες για περισσότερα από 10 χρόνια και δαπανήθηκαν περί τα 40 εκατ. δολάρια, χαρακτηρίστηκε από κάποιους ορόσημο, μια «καθοριστική στιγμή της Βιολογίας», ένα σημαντικό βήμα προς τη δημιουργία πιο σύνθετων τεχνητών οργανισμών, οι οποίοι κάποια ημέρα θα παράγουν νέα καύσιμα, θα απορροφούν τα αέρια του θερμοκηπίου και θα επιταχύνουν την παραγωγή εμβολίων.

Αλλοι πάλι σχολίασαν ότι αυτό που κατάφεραν ο Βέντερ και η ομάδα του αποτελεί απλώς μια αναπαραγωγή υπάρχουσας ζωής, η οποία αφορά τη μετατροπή ενός απλού είδους βακτηρίου σε άλλο. Από την πλευρά τους ορισμένοι ειδικοί του τομέα της γενετικής αλλά και εκπρόσωποι θρησκευτικών ομάδων καταδίκασαν αυτού του είδους την έρευνα προειδοποιώντας ότι αν τεχνητοί οργανισμοί «δραπετεύσουν» στη φύση θα μπορούσαν να προκαλέσουν ένα περιβαλλοντικό χάος ή να μετατραπούν σε βιολογικά όπλα. Και βέβαια αρκετοί επανέλαβαν ότι ο Βέντερ θέλει να πάρει τη θέση του Υψίστου… Ο ίδιος ο Βέντερ πάντως υπεραμυνόμενος της προσπάθειάς του ανέφερε ότι το επίτευγμά του μπορεί να μην είναι του… Υψίστου αλλά είναι υψίστης σημασίας, αφού τον φέρνει πιο κοντά στον απώτερο στόχο: στον σχεδιασμό πιο σύνθετων οργανισμών που θα λειτουργούν με την παρέμβαση του ανθρώπου διαφορετικά από ό,τι είχε υπολογίσει η φύση…

Ποιος είναι ο «αμφιλεγόμενος» Κρεγκ Βέντερ

Ο αμερικανός βιολόγος Κρεγκ Βέντερ έχει εντυπωσιακή προϊστορία στο να ταράζει τα νερά

Επιτομή αυτού που θεωρείται «αμφιλεγόμενος επιστήμονας», ο Κρεγκ Βέντερ έχει εντυπωσιακή προϊστορία στο να ταράζει τα νερά και να εγείρει βαθείς προβληματισμούς γύρω από ζητήματα ηθικής και δεοντολογίας με τις επιλογές του. Ο αμερικανός βιολόγος έκανε την πρώτη σημαντική ανακάλυψή του προς τα τέλη της δεκαετίας του 1980, όταν εργαζόταν στο αμερικανικό Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας, ταυτοποιώντας τμήματα αλληλουχιών του DΝΑ. Αυτή οδήγησε στην πρώτη μεγάλη διαμάχη του με τον υπόλοιπο επιστημονικό κόσμο όταν, πρωτοστατούντος του Ινστιτούτου, ενεπλάκη σε μια απόπειρα κατοχύρωσης εμπορικών δικαιωμάτων για αυτές τις αλληλουχίες. Το 1992 εγκατέλειψε το Ινστιτούτο και ίδρυσε τη Celera Genomics ανακοινώνοντας ότι θα αποκωδικοποιούσε το ανθρώπινο γονιδίωμα πολύ πιο γρήγορα και με πολύ μικρότερο κόστος από αυτό του δημόσιου Προγράμματος για το Ανθρώπινο Γονιδίωμα, το οποίο κατά τη γνώμη του κωλυσιεργούσε αδικαιολόγητα.

Τελικά, ύστερα από έντονο παρασκήνιο και κατηγορίες που δέχθηκε ότι έβαλε τους γενετιστές σε έναν αναίτιο αγώνα δρόμου, ο βιολόγος αναγκάστηκε να μοιραστεί τις δάφνες με τους συναδέλφους του τού «δημοσίου» σε μια κοινή παρουσίαση του πρώτου χάρτη του ανθρωπίνου γονιδιώματος στον Λευκό Οίκο το καλοκαίρι του 2000.

Το 2005 ίδρυσε τη Synthetic Genomics και αμέσως μετά το Ινστιτούτο J. Craig Venter, του οποίου είναι πρόεδρος. Οι- ομολογουμένως πολλοί- πολέμιοί του τον θεωρούν οπορτουνιστή, εγωκεντρικό και επιδειξιμανή ενώ του έχουν χαρίσει το προσωνύμιο «Νταρθ Βέιντερ» από τον ήρωα του «Πολέμου των Αστρων». Ο ίδιος τα αποδίδει όλα στον φθόνο: «Είμαι αγκάθι στο πλευρό τους εδώ και πολύ καιρό» έχει δηλώσει, «γιατί εγώ κάνω συνέχεια τις μεγάλες ανακαλύψεις. Δεν μπορούν να αποδεχθούν το γεγονός ότι έχουν ανταγωνιστή».

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=33&artId=333002&dt=21%2F05%2F2010

Σχολιάστε

Filed under υγεία, Πολιτισμός