Category Archives: Μου ΄ρθε

Όταν ανάβει Φλας

Συμβαίνουν αλλού…

Ατίμασαν την κατσίκα και πρέπει να την παντρευτούν
Ατίμασαν την κατσίκα και πρέπει να την παντρευτούν
Δύο νεαροί από τη Μοζαμβίκη που συνελήφθησαν για κτηνοβασία, έχουν να αντιμετωπίσουν κάτι πολύ χειρότερο από την επιβολή του προβλεπόμενου προστίμου, καθώς ο ιδιοκτήτης του ζώου, μίας κατσίκας, ζητεί την αποκατάστασή της μέσω της σύναψης παραδοσιακού γάμου.

 Οι δύο νεαροί συνελήφθησαν επ’ αυτοφόρω από την αστυνομία, κοντά σε ένα χωριό στην κεντρική Μοζαμβίκη.

Αυτόπτης μάρτυρας επιβεβαίωσε στο κρατικό ραδιόφωνο της χώρας ότι οι δύο άνδρες βίασαν το ζώο.

Ο εισαγγελέας της περιοχής δήλωσε ότι θα διωχθούν σίγουρα για απόπειρα κλοπής του ζώου, καθώς το είχαν πάρει από τον ιδιοκτήτη του, αλλά αυτό είναι το λιγότερο από τα προβλήματά τους: ο ιδιοκτήτης της κατσίκας απαιτεί τώρα να του καταβάλουν την «λόμπολα», την προίκα που σύμφωνα με την παράδοση ο γαμπρός πρέπει να καταβάλει στους γονείς της νύφης πριν τον γάμο. (Από το ¨Έθνος¨)

Τον Έλληνα πολίτη  ποιός πολιτικός θα τον  αποζημιώσει και θα τον αποκαταστήσει;

Αν κάποιος πει ότι η μείωση μισθών αφορά μόνο το δημόσιο θα πρέπει να είναι πολύ αφελής, στην επόμενη διαπραγμάτευση για την εθνική συλλογική σύμβαση εργασίας μεταξύ ΓΣΕΕ και των εργοδοτικών οργανώσεων θα είναι κυρίαρχη απαίτηση και οδηγός με το μπαμπούλα της ανεργίας να επικρέμεται πάνω από το κεφάλι των εργαζομένων μαζί με άλλα μέτρα όπως η απελευθέρωση των απολύσεων , ωράρια κλπ.
Περισσότεροι από ένα εκατομμύριο πολίτες πλήρωσαν λέει η τελευταία έρευνα του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Διαφάνειας «φακελάκι» ή «γρηγορόσημο» τη χρονιά που πέρασε, για να εξυπηρετηθούν σε διάφορες δημόσιες υπηρεσίες. Αυτό σημαίνει ότι το κόστος της διαφθοράς στην Ελλάδα έφτασε τα 787 εκατομμύρια ευρώ το 2009, ποσό αυξημένο κατά 39 εκατομμύρια ευρώ σε σχέση με το 2008. Τώρα με τη μείωση των μισθών εκτός των άλλων θα αυξηθεί και το μπαξίσι με τον εκβιασμό που θα καλύψει αυτή τη μείωση εισοδήματος των δημοσίων υπαλλήλων.
Κανένα μέτρο για τη προσέλκυση επενδύσεων και ανάπτυξης της οικονομίας, αντίθετα με τη νέα αλλαγή για μια ακόμα φορά του φορολογικού καθεστώτος θα αποτρέψει και τους ρομαντικούς Έλληνες η φιλέλληνες που θα ήθελαν να επενδύσουν εδώ για να δημιουργήουν νέες θέσεις εργασίας.
Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Μου ΄ρθε

Καλό μήνα και φθινόπωρο

 

Φθινόπωρο.jpg

Πέφτουν τα φύλλα, πέφτουν οι τρίχες* και σε πολλούς η ψυχολογία τους αλλά έχει την ομορφιά του το φθινόπωρο.

Σήμερα γιορτάζουν και ένα σωρό άνθρωποι με ονόματα συνηθισμένα και ασυνήθιστα, να είναι καλά και να χαίρονται τη ζωή:

Αδαμάντιος, Αδαμαντία, Αμάντα, Αθηνά, Ακριβή, Αντιγόνη, Γόνη, Ασπασία, Αφροδίτη, Φρέγια, Αδαμαντία, Αντα, Διαμάντω, Διώνη, Διόνη, Δωδώνη, Ελπινίκη, Ερασμία, Ερατώ, Τέτη, Ευτέρπη, Θάλεια, Θεανώ, Θεονύμφη, Ισμήνη, Καλλιρόη, Καλλιρρόη, Καλλίστη, Κλειώ, Κλεονίκη, Κλεοπάτρα, Πάτρα, Πατρούλα, Κλειώ, Κοραλία, Κοραλλού, Μαντώ, Μαργαρίτα, Μαριάνθη, Μελέτιος, Μελέτης, Μελετία, Μελετούλα, Μελετίνα, Μελπομένη, Μόσχω, Μοσχούλα, Ουρανία, Ράνια, Πανδώρα, Πηνελόπη, Μπηλιώ, Μπιλιώ, Πολύμνια, Πολυνίκη, Πολύνα, Πόλυ, Πολυτίμη, Τίμη, Ράλλης, Ραλλία, Ραλία, Ραλλού, Σαπφώ, Συμεών, Συμεώνης, Συμεωνή, Συμεωνία, Συμεώνα, Συμεωνίτσα, Σύμος, Σύμη, Τερψιχόρη, Χάιδω, Χάϊδω, Χαϊδω, Χαιδευτός, Χαϊδευτός, Χαρίκλεια, Χαρούλα, Ιησούς!

Υπάρχει κανένας που να τον λένε Ιησού;

 *Διώξε πια το μακρυμάλλη
Διώξε πια το μακρυμάλλη
Διώξε πια το μακρυμάλλη για χατίρι φαλακρού
Πέντε τρίχες όλες κι όλες
Πέντε τρίχες όλες κι όλες
Πέντε τρίχες όλες κι όλες μα καρδιά μικρού παιδιού

Μακρυμάλλη μακρυμάλλη
Άιντε βρες κι εσύ μιαν άλλη
Η αγάπη που της είχες
Ήταν ένα μάτσο τρίχες
Να ζήσουν οι καράφλες…

Στίχοι. Μουσική, Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Ζουγανέλης

Σχολιάστε

Filed under Μου ΄ρθε

Υγεία και ευτυχία

Κάθε χωριό και μια εκκλησιά της Παναγιάς και κάθε τόπος θέλει τη δικιά του πιο θαυματουργή από τις άλλες, κάτι σαν … το καλό το ελαιόλαδο, της Καλαμάτας λέει ο ένας, όχι το δικό μας το Κρητικό είναι το καλύτερο ο άλλος, λες και υπάρχουν πολλές Παναγίες και το ξύλο με τη ζωγραφιά κάνει τη διαφορά… ΤΕΣΠΑ

Χρόνια πολλά με υγεία και ευτυχία σε όσους και όσες γιορτάζουν αυτή τη μέρα, Δέσποινα, Δέσπω, Δεσποίνου, Δεσποινιώ, Ντέπη, Πέπη, Ζέπω, Πιπίνα, Ελώνα, Ελλώνα, Ελόνα, Θεοτόκης, Θεοτοκία, Κρυστάλλω, Κρουστάλλω, Κρουστάλω, Κρυσταλία, Κρυσταλλία, Κρουσταλένια, Κρίστι, Κρύστα, Μαρία (για παντρεμένες γυναίκες), Μάριος, Μάρω, Μαριώ, Μαριωρή, Μαρίκα, Μαριγώ, Μαριγούλα, Μαρούλα, Μαρίτσα, Μανιώ, Μαριέττα, Μαρούσα, Μάρσια, Μαργέτα, Μαριέττα, Μαργετίνα, Μιρέλλα, Μυρελλα, Μιρέιγ, Μιρέϊγ, Μιρεϊγ, Παναγιώτης, Πάνος, Πανούσος, Παναγής, Πανάγος, Γιώτης, Πανίκος, Παναγιώτα, Γιώτα, Παναγιούλα, Γιούλα, Παναγούλα, Πάνη, Τότα, Τούλα, Πρέσβεια, Πρεσβεία, Συμέλα, Σιμέλα, Σουμελά, Γεσθημανή, Ιεσθημανή, Γεθσημανή, Μαρινίκη, Καθολική, Ηλιοστάλακτη

.

Ενας Θεός 1002 απόψεις….doc

Σχολιάστε

Filed under Μου ΄ρθε

Η στοργή της μάνας

μάνα.jpg

Τρυφερότητα  χωρίς λόγια …

Σχολιάστε

Filed under Μου ΄ρθε

Υιοθετήστε μια αρκούδα …

Το είδα και αυτό…
Ανοίγοντας ένα περιοδικό για υπολογιστές είδα μια ολοσέλιδη ναι ολοσέλιδη διαφήμιση να με καλεί να υιοθετήσω μια αρκούδα δίνοντας 200 € το χρόνο , διαφήμιση που προφανώς δεν θα την είχαν βάλει μόνο σε αυτό το περιοδικό.
Σε ¨Μη κερδοσκοπικό οργανισμό¨ με καλεί να τα δώσω που φτιάχτηκε για να προστατέψει λέει τις ταλαιπωρημένες από τους ¨κακούς¨ ανθρώπους αρκούδες που ξέμαθαν να ζουν μονάχες , λέει , δεν ξέρω πόσες είναι αυτές αλλά μάλλον ελάχιστες (στην σελίδα τους ζητάνε … ¨υιοθεσία¨ για 13), εξ άλλου στους δρόμους ποια δε βλέπεις τσιγγάνους να κρατάνε μια αρκούδα και με το ντέφι να την κάνουν να χορεύει για να μαζέψουν κάνα ευρουλάκι .
Δεν ακούς πια έλα Μάρκο δείξε στη κυρία πως περπατάν και κουνάνε το ποπό τους οι κυρίες της καλής καινωνίας , χάθηκαν αυτές οι εικόνες μαζί με την εποχή της νοσταλγίας μου.
Δεν ξέρω πόσο εισόδημα πρέπει να έχει μια αρκούδα για να επιβιώσει στην Ελλάδα του παραλογισμού μόνη της στο δάσος , ούτε ξέρω τι στοιχίζει σε ένα αθίγγανο το εργαλείο αυτό επιβίωσής του και μη μου πείτε ότι ο ¨γύφτος¨ δεν την αγαπά η την αγαπά λιγότερο … από αυτούς που στήσανε τον ¨Μη κερδοσκοπικό οργανισμό¨.
Αλλά όταν στην Ελλάδα οι συνταξιούχοι στη συντριπτικοί τους πλειοψηφία λιμοκτονούν με συντάξεις πείνας , η ανεργία έχει μπει σε κάθε σπίτι , η περισσότεροι μισθοί ακόμα και για πτυχιούχους είναι κάτω από 1000 € , στους δρόμους βλέπεις ανθρώπους να ψάχνουν τα σκουπίδια για να φάνε είναι τουλάχιστον προκλητικό να στήνεται μια επιχείρηση με τόσο εντυπωσιακή προβολή για να ταΐζει μερικές αρκούδες .
Πόσο να στοιχίζει η μια αρκούδα σε αυτό τον οργανισμό ; πόσοι έχουν βολευτεί οικονομικά μέσα εκεί με άλλοθι τις αρκούδες ; εκτός από τις προσφορές των ¨φιλανθρώπων¨ παίρνουν και λεφτά από τον κράτος με το ανύπαρκτο σύστημα πρόνοιας για τους πολίτες του ; είμαι πολύ περίεργος.
Και το καταπληκτικότερο που διάβασα είναι η επιβράβευση των υιοθετούντων …¨ Θα λάβετε το πακέτο υιοθεσίας, με το υιοθετήριο στο όνομά σας και την φωτογραφία της αρκούδας, κάρτες, αφίσες και στη συνέχεια θα λαμβάνεται σε τακτά διαστήματα τα Νέα της συγκεκριμένης αρκούδας¨ !!!
Άντε να το δούμε και αυτό … τις κυρίες Νεοπλουτίδη να κρεμάνε στο σαλόνι τους τη φωτογραφεία του νέου τους ¨παιδιού¨ , φτυστές οι ίδιες θα είναι.
Δε πάμε καλά….
έτσι χωρίς σχόλιο …

1 σχόλιο

Filed under Μου ΄ρθε, Τα σχόλια μου

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

Χρόνια πολλά με υγεία , ευτυχία σε όλους τους επισκέπτες .

Σχολιάστε

Filed under Μου ΄ρθε

Νατάσα Κεσμέτη

Νατάσα Κεσμέτη

 

 

Πρόσωπα μέσα στο Παρόν του Χριστού
.

Το «χους εσμέν και εις χουν απελευσόμεθα»
έχει για περιεχόμενο όλο τον αρμαθό των προσκαίρων
ματαιοτήτων μας, αυτό που θα σπαρεί για να φθαρεί,
και ν’ ανθίσει απ’ αυτό η μεγάλη Μεταλλαγή μας.
Όπου ην Κήπος.
Τ.Κ. Παπατσώνης

ΑΠΟ την ώρα που διάβασα την πρόσκληση του «Ακρίτα», ένας αρμαθός προσώπων, που ήδη εσπάρησαν, άρχισε να μ’ απασχολεί. Κάποια από αυτά τα πρόσωπα, είναι αλήθεια, έρχονται και επανέρχονται στην ορατή περιοχή της προσοχής μου χρόνια τώρα.
Το πρώτο είναι η δευτερότοκη, από τα δώδεκα παιδιά του εκ μητρός Καππαδόκη παππού μου, Άννα. Η θεία μου λάτρευε τους γονείς της, μ’ έναν τρόπο σχεδόν άγνωστο για σήμερα: ήσαν τα υπέροχα πρότυπά της, οι άξονες και οι φάροι της στη ζωή. Γεννημένη από αυτούς στο τουρκόφωνο Νέβσεχιρ Καισαρείας, τουρκόφωνη κι η ίδια, γνώριζε καλά μόνο τα Ελληνικά της Λειτουργίας, των Ακολουθιών, των Ψαλμών κ.λπ. Πέθανε από καρκίνο του στομάχου, το 1964 στην Αθήνα. Δεν ήταν μόνο η άκρα υπομονή με την οποία αντιμετώπισε κι αυτό το «κακό», όπως και τόσα άλλα στη ζωή της ούτε μόνο το απίστευτο θάρρος της. Για να γίνει αντιληπτό αυτό το θάρρος, πρέπει να δώσω ένα παράδειγμα: μετά την εγχείρηση (κατά την οποία διαπιστώθηκε απλά ότι ο όγκος ήταν τόσο μεγάλος, ώστε τίποτα δεν μπορούσε να γίνει, για λόγους που δεν είναι του παρόντος να εξηγήσω, η τομή παρέμεινε ανοιχτή)· καθώς κάποια στιγμή κανείς δεν έτρεχε σε βοήθειά της, βρήκε το κουράγιο να ξαναβάλει μέσα, μόνη της, τον όγκο που είχε βγεί από την πληγή της. Δεν ξέρω αν τότε συνειδητοποίησε ότι πεθαίνει, πάντως λίγο αργότερα άρχισε να ψάλλει τη νεκρώσιμη ακολουθία,που γνώριζε απ’ έξω, να κηδεύει, δηλαδή, τον εαυτό της -ζητώντας κι από τις αδελφές της να κάνουν το ίδιο. Ακόμα, πριν το τέλος της έδωσε αληθινή μάχη, ακουστή αν όχι ορατή και από τους παρισταμένους συγγενείς: με αποστροφή έδιωχνε κάποιους «μαύρους αγγέλους» που την πλησίαζαν, όπως έλεγε, και με αγαλλίαση, εκστατικά προσκαλούσε να έρθουν πιο κοντά της «άλλοι, λευκοί», μαζί και οι γονείς της.Έτσι κοιμήθηκε η Άννα Σαβαΐδου, το γένος Ωραιοπούλου.
Το δεύτερο πρόσωπο είναι ο παπά Νικόλας που με βάφτισε. Ήταν πολύτεκνος, σχεδόν αγράμματος, πάντως ολιγογράμματος, φτωχός και με τη φήμη του λαίμαργου. Ίσως όμως είχε περάσει μεγάλη πείνα, αφού έθαψε κάποια απ’ τα πολλά παιδιά του, όταν, αντί για αλεύρι, τους πούλησαν γύψο στον πόλεμο. Έψαλλε πολύ άσχημα και είχε τόσο κακήν άρθρωση που δύσκολα καταλάβαινες τι έλεγε.
Σ’ αυτόν με πρωτοπήγανε για εξομολόγηση. Είχα μεγάλη αγωνία, γιατί ο τρόπος που μιλούσανε για το γεγονός και επαναλάμβαναν «μην τολμήσω και δεν πω την αλήθεια ή κρύψω τίποτα» ήταν από μόνος του απειλή τιμωριών. Τι ωραία έκπληξη που με περίμενε. Θυμάμαι ακόμα το χέρι του στο κεφάλι μου, ζεστό και τρυφερό. Ήξερε από παιδιά.
Το πρόσωπό του είχε κάτι το αστείο, και παρόλο που ήταν σοβαρός… ήταν σαν να γελούσε ταυτόχρονα.Τώρα θυμάμαι με τι σεβασμό κάναμε στην άκρη τα παιδιά, όταν σιωπηλά περνούσε το Άγιο Δισκοπότηρο, απ’ το χωματόδρομό μας, για να πάει να κοινωνήσει κάποιον άρρωστο.Υπάρχει μια ιταλική παροιμία που λέει: «Αγράμματος, σαν Έλληνας παπάς».
Ο παπά-Νικόλας Κουλουριώτης , χωρίς να πει τίποτα, μου έδωσε, ωστόσο, την πρώτη ζωντανή αίσθηση ελευθερίας και συγχώρεσης, με μια φαιδρή και ιλαρυντική κατανόηση. Πως να: Ο Θεός δεν κάθεται να ψειρίζει «λάθη κι όλο λάθη κι άλλα ασυγχώρητα λάθη» σα μαγκούφα δασκάλα, μα είναι με το …μέρος των Παιδιών!
Το τρίτο πρόσωπο, ο κ. Μιχάλης Πιτυλάκης, δεν ήταν αυτό που συνηθίζουμε να λέμε «άνθρωπος της εκκλησίας». Σήκωνε βαρύτατες τσάντες με τα εμπορεύματά του, σ’ όλη του τη ζωή, κι ανεβοκατέβαινε μ’ αυτές πολυκατοικίες και μέγαρα. Ωστόσο, καθόλου δεν του ταίριαζε να τον πεις «υπαίθριο μικροπωλητή», ούτε και το «εμπορικός αντιπρόσωπος» του πήγαινε -ίσως γιατί δεν χωρούσε κάτω από μιαν ετικέττα, παρά που ο ίδιος χαιρόταν και καμάρωνε πραγματικά με την εργασία του. Αλλά και με τι δεν χαιρόταν; Σελίδες δεν θά ‘φταναν γι αυτόν τον άνθρωπο των αρχών και των ξεκαθαρισμένων αξιών που μόνος του είχε αποφασίσει για τη ζωή του, καθώς πεντάρφανος από τριώ χρονώ, και που τις ακολουθούσε με τη συνέπεια, την πειθαρχία και την αξιοπρέπεια ευγενούς ανδρός.
Στον Πειραιά όπου κυρίως εργαζόταν, ευφυώς τον αποκαλούσαν: Ο Περιπατητής Φιλόσοφος! Αυτό κυρίως ήταν! Στα χείλη του είχε λόγο σοφίας, λόγο συνέσεως και, ως Απειράνθιος, εκείνο το χιούμορ και την εκφραστική δεινότητα που μπορεί να αποδείξει μωρούς, ασόφους και αφθόγγους πολλούς πολυφθόγγους ρήτορας.Είχε ενθουσιασμό για τη ζωή και την ομορφιά, ιδίως την αποτυπωμένη στις γυναίκες. Τα παιδιά του έλεγαν πως ο Θεός του επέτρεψε ακόμα και με το θάνατό του, να τις τιμήσει… αφού κοιμήθηκε, ενενηκοντούτης, μια Κυριακή των Μυροφόρων.Όταν αποσύρθηκε από τη δουλειά του, επιφύλαξε για τον εαυτό του ένα νέο , ασύνηθες , έργο: έγινε Ευχοδότης. Τουτέστιν, με πρόγραμμα και τάξη επικοινωνούσε τηλεφωνικά μ’ ένα μεγάλο αριθμό ανθρώπων, για να τους δώσει έναν ευφρόσυνα αισιόδοξο λόγο μαζί με την αγαπημένη του ευχή: «Σας εύχομαι, οικογενειακώς υγεία, χαρά και αγάπη»!Ήμουν παρούσα όταν πλησίαζε να τελευτήσει, Τα μάτια του, ωσάν νηπίου, ήσαν ολοκάθαρα και γαλήνια. Έφυγε με μιαν αναπνοούλα.Αν έλεγα πως οι τρεις αυτοί άνθρωποι εκπροσωπούν στη συνείδησή μου τρεις πλευρές ή εκδηλώσεις του Θεανδρικού Προσώπου του Χριστού, θα ήταν μια μεγάλη και ίσως ασυγχώρητη υπερβολή. Μπορώ όμως να το θέσω αλλιώς:Δεν ήσαν ούτε κάλπικοι άνθρωποι ούτε κάλπικοι χριστιανοί. Κι αν ο Χριστός φανερώνεται στο Παρόν μας και στο Παρόν του Άλλου, τότε για μένα, υπήρχε μέσα τους κάτι από αυτήν την Παροντικότητα του Χριστού. Αυτήν που στην ντοστογιέβσκική ζυγαριά βαραίνει περισσότερο κι απ’ την Αλήθεια. Ίσως γιατί… είναι η ζώσα αλήθεια.Αγαπημένος Γέροντας μου είπε κάποτε να θυμάμαι να ρωτάω συχνά «τι είναι για μένα ο Χριστός». Μέσα στα χρόνια παρατήρησα πως οι απαντήσεις όχι μόνο παρουσιάζουν ποικιλία αλλά πηγάζουν, κάθε φορά, κι από διαφορετικό βάθος του εαυτού μου …
——————————————————
Όταν διάβασα το παραπάνω κείμενο ( απόσπασμα) της Νατάσας Κεσμέτη μέσα από μια ιστοσελίδα ένιωσα να ξαναβλέπω ζωντανό και χαμογελαστό μπροστά μου τον παπα Νικόλα Κουλουριώτη που στο μυαλό μου το ήρεμο πρόσωπό του από μικρό παιδί το είχα ταυτίσει με την εικόνα της αγιοσύνης και που δεν έμοιαζε καθόλου με τα αυστηρά πρόσωπα ¨αγίων¨ που με απωθούσαν όπως ήταν αποτυπωμένα στις αγιογραφίες.
Ίσως ήταν ο μόνος ιερωμένος που μου προκαλούσε το σεβασμό θες ήταν η μορφή του , το μειλίχιο του χαρακτήρα του , το καλοσυνάτο όχι προσποιητό χαμόγελό του , δεν ξέρω αλλά ήταν ο μόνος παπάς που στα 52 μου χρόνια έχω φιλήσει το χέρι του παρ΄ ότι αυτός δεν με άφηνε και με φιλούσε στα μάγουλα όταν τον συναντούσα στο δρόμο. Και μένα όπως και τη Νατάσα Κεσμέτη αυτός με βάπτισε.
Η Νατάσα Κεσμέτη είναι γειτόνισσά μου στον Υμηττό, η οικογένειά της γνωστή της δικής μου , έχει ένα πρόσωπο που αναδύει χαρά και μάτια που χαμογελούν , γεννήθηκε στην Αθήνα το 1947. Σπούδασε Πολιτικές και Οικονομικές Επιστήμες στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και Αγγλική Φιλολογία στο Pierce College. Δίδαξε για μια 20ετία Αγγλική γλώσσα.
Έργα της: Ποίηση: Αχ να ΄μουν ρημαγμένος καφενές (1974). Πεζά: Τα εφτά της Αρκτου (1972), Το αιώνιο ρολόι (1987), Κήπος περίφρακτος (1992), Η Βίργκω της ερημιάς και τα κρυφά κελαϊδόνια (1996). Μετέφρασε από τα αγγλικά Σέλλεϋ, Τζον Νταν, Κολντγουελ κ.α.
Τίτλοι στη βάση ΒΙΒΛΙΟΝΕΤ:
  • (2005) Μικρό ωρολόγιο , Ευθύνη
  • (2005) Ο εραστής μου ο Ερρίκος , Αλεξάνδρεια
  • (2004) Ακροατής οριζόντων , Γαβριηλίδης
  • (2000) Αίσθηση γυναίκας , Καστανιώτη
  • (1999) Μαγεμένο χώμα , Κέδρος
  • (1999) Ο αντρειωμένος Ευστάθιος και το ελάφι του Θεού , Ακρίτας, [διασκευή]
  • (1996) Η Βίργκω της ερημιάς και τα κρυφά κελαϊδόνια , Νεφέλη
  • (1992) Κήπος περίφρακτος , Πλανόδιον
  • (1987) Το αιώνιο ρολόι , Νεφέλη
  • .
  • 5 Σχόλια

    Filed under Μου ΄ρθε, Πολιτισμός, Υμηττός