Category Archives: Για κλάματα

Τα απαράδεκτα

Κλειστό …

Κλειστό το Σύνταγμα για τους πολίτες στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου!

Καμιά παρέλαση δεν θα διαλυθεί και δεν θα ματαιωθεί ό,τι κι αν επιχειρήσουν ομάδες διαμαρτυρομένων πολιτών. Η αστυνομία αν χρειασθεί θα πρέπει να επιδείξει πυγμή.  Αυτή είναι η εντολή της ηγεσίας της ΕΛ.ΑΣ προς όλους τους αστυνομικούς, οι οποίοι θα συμμετέχουν στα μέτρα για τις εκδηλώσεις και τις παρελάσεις σε ολόκληρη την χώρα…
Να μην πάει κανείς λοιπόν στη παρέλαση, τη μνήμη των αγώνων για τη πατρίδα σου δεν την τιμάς με παρελάσεις αλλά με τη στάση ζωής σου.
Εξ άλλου η παρέλαση γίνεται ενώπιον ενός συνήθως αποτυχημένου πολιτικού που έχει τον κώλο του στραμμένο σε αυτούς που υποτίθεται τιμούμε εκείνη τη μέρα με την παρέλαση.
Advertisements

Σχολιάστε

24/03/2012 · 10:10 πμ

Όταν η ανοησία δημιουργεί ενοχές.

Χτες υποτίθεται ότι ήταν ημέρα αφιερωμένη στα άτομα με αναπηρία και δεν μπορώ να μη σχολιάσω τη προκατάληψη που ακολουθεί την αναπηρία από τις διάφορες … Χριστιανικές εκκλησίες μεταξύ των άλλων προκαταλήψεων.
Σ΄ ένα φόρουμ πριν 2 χρόνια περίπου άρχισε μια συζήτηση περί ¨Δευτέρας Παρουσίας¨ στην οποία συμμετείχε ένας ΧΜΙ (Χριστιανός μάρτυρας του Ιαχωβά) όπως του άρεσε να τον αποκαλούν και μεταξύ αυτών που τον σχολίαζαν ήμουν και εγώ, διάβασα απίστευτα πράγματα σχετικά με την εικόνα του θεού που είχε σχηματίσει στο μυαλό του μέχρι που κάποιες φορές του είπα ότι αν υπήρχε θεός θα του είχε κάνει μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση με αυτά που του καταλόγιζε.
Ο ΧΜΙ έχει μάλιστα κινητική αναπηρία και γι αυτή την αναπηρία κατηγορούσε τον Αδάμ γιατί …. έφαγε λέει ένα μηλαράκι από το δέντρο της γνώσης του ¨παραδείσου¨!!!
Βέβαια δεν είναι ο μόνος ¨χριστιανός¨ που πιστεύει τέτοια ανοησία, γεμάτο το ίντερνετ από τέτοιες απόψεις καλογέρων, παπάδων, δεσποτάδων και άλλων ¨θεογνωστών¨, υπάρχουν βέβαια ακόμα πιο προχωρημένες – διεστραμμένες όπως ότι ο Θεός δοκιμάζει τους ανθρώπους σκορπίζοντας δυστυχία λες και ο άνθρωπος είναι σαμπρέλα η μεντεσές και άμα περάσει το τεστ αντοχής με καρτερία θα αξιωθεί παράδεισο χωρίς βέβαια να έχει ζήσει !!!
Ο ΧΜΙ θεωρεί ότι η αναπηρία του είναι αποτέλεσμα της παρακοής του παππού του Αδάμ αλλά δεν σκέπτεται ότι κατ αυτόν και όλοι οι άλλοι άνθρωποι έχουν την ίδια σχέση με τον παππού Αδάμ και όμως οι περισσότεροι δεν έχουν αναπηρίες η δυστυχία, άραγε γιατί; 
Δεν σκέπτεται ότι κάποιος που εκδικείται τους απογόνους κάποιου που δεν έχουν καμία σχέση με την υποτιθέμενη παρεκτροπή μόνο Θεός δεν μπορεί να είναι παρά ένα πανάθλιο, θρασύδειλο υποκείμενο (εικόνα και ομοίωση αυτού που έγραψε το συγκεκριμένο παραμύθι) που εκτονώνει τη κακία του σε ανυπεράσπιστους γιατί βέβαια κανείς δεν μπορεί να αντιπαρατεθεί σε κάποιο παντοδύναμο και αθάνατο, μόνο ένας παρανοϊκός εγκληματίας εκδικείται ένα παιδί πριν ακόμα γεννηθεί…
Δεν μπορεί να καταλάβει ότι δεν μπορεί να έχει σχέση με την αγάπη κάποιος που ζητά από το υποτιθέμενο δημιούργημά του να συγχωρεί τον συνάνθρωπό του αλλά ο ίδιος δισεκατομμύρια χρόνια μισεί αυτό που έφτιαξε…
Και χιλιάδες άλλα αυτονόητα δεν μπορεί να καταλάβει γιατί κάποιοι του δημιουργούν ενοχές για να τον έχουν υποχείριό τους όπως γίνεται και σε όλους που αναζητούν τη ζωή μέσα σε ¨πνευματικές¨ αγέλες που ευνουχίζουν τη σκέψη και τη λογική, ενοχές γι αυτά που υποτίθεται ότι έκανε κάποιος άλλος πριν δις χρόνια. Τους ενοχλεί κάθε τι που κάνει τη ζωή των άλλων χαρούμενη όπως το σεξ, η μουσική, οι γιορτές, η έμφυτη ανάγκη για αναζήτηση για το πως είναι ο κόσμος, ενοχές για κάθε πράγμα που σηματοδοτεί την ελευθερία στη σκέψη και τη δημιουργικότητα ¨Αηδίασα εγώ την επίγειον ζωήν, διότι κατ’ εμέ είναι ταλαιπωρία και ματαιότης κάθε έργον, που γίνεται κάτω από τον ήλιον εις την γην, διότι όλα είναι μάταια και κούφια, σαν πνοή διερχομένου ανέμου¨ Εκκλ. 2,17. 

Μου ήρθαν στο μυαλό αυτά διαβάζοντας τις ψεύτικες υποσχέσεις της πολιτείας  στους αναπήρους για αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης για μια ακόμα φορά, υποσχέσεις και αυτή όπως οι υποσχέσεις της εκκλησίας, δυστύχησε  αφελή πολίτη – πιστέ και καααάποια μέρα θα δικαιωθείς, επικερδής επιχείρηση η καλλιέργεια ελπίδας…
Με την ευκαιρία έχει ενδιαφέρον η
ματιά ενός από τους μεγαλύτερους σύγχρονους θεολόγους που είναι και ψυχολόγος – ψυχοθεραπευτής του Φιλόθεου Φάρου για τη σχέση μερίδας πιστών με το Θεό και δεν αφορά μόνο την ορθόδοξη εκκλησία αλλά και όλα εκείνα τα μορφώματα που παρουσιάζονται σαν γνήσιοι εκφραστές και ερμηνευτές του … λόγου του θεού.

1 σχόλιο

Filed under Για κλάματα

Η διαπόμπευση

Ηθικός αυτουργός της λεηλασίας του δημοσίου χρήματος ποιος είναι; Ο κόσμος το ΄χε τούμπανο και στα κόμματα (και όχι μόνο στο δικό του που είχε ηγετική θέση) και τις κυβερνήσεις που τον είχαν υπουργό … κρυφό καμάρι.
Να μην ξεχνάμε το ¨ Άκη τι ώρα είναι; ρωτούσε ο ηγεμόνας και ο Άκης απαντούσε ότι πείτε κύριε πρόεδρε¨, μήπως πρέπει να ψάξουν και τα οικονομικά του ηγεμόνα και των … ¨οικογενειών¨ του;
Το γιατί διαπομπεύουν τώρα τον ξεπεσμένο και αδύναμο πολιτικά Άκη είναι αυτονόητο, ενεργεί σαν βαλβίδα εκτόνωσης της λαϊκής δυσφορίας από την διακυβέρνηση του ΔΝΤ. Οι ηθικοί αυτουργοί θα πληρώσουν η πάλι το κορόιδο ο πολίτης που δεν πήρε ούτε μεζέ;
Το χειρότερο όμως απ όλα είναι η απαξίωση των θεσμών αλλά και της υποτιθέμενης ιδεολογίας που δήλωναν ότι υπηρετούσαν και υποτίθεται ότι υπηρετούν οι συνεργάτες τους, οι κληρονόμοι τους, οι γκόμενες, οι εραστές …

Σχολιάστε

Filed under Για κλάματα

Έμεινε τ όνειρο ορφανό

Σχολιάστε

Filed under Για κλάματα, Χωρίς κατηγορία

Η αποτελεσματικότητα του Γ.Α.Π.

Ο ΓΑΠ …για να ζητήσει δανεικά από τους εταίρους τής Ε.Ε, που «ποτέ ως τώρα δεν είχε ζητήσει», άσχετα αν έκανε 3 φορές τον γύρο του κόσμου ψάχνοντας λεφτά που «ποτέ δεν γύρεψε», ενεργοποιώντας τον μηχανισμό διάσωσης, «που ναι μεν θα αποβεί σωτήριος, αλλά αλίμονό μας έτσι και καταφύγουμε σε αυτόν» θα φέρει εδώ τη Δευτέρα 19/4 το ΔΝΤ για να μας δανείσει και να μας πηδήξει …

———————————

Ποιος είδε κράτος λιγοστό
σ’ όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;
Να τρέφει όλους τους αργούς,
νά ‘χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;
Νά ‘χει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;
*******
Κλέφτες φτωχοί και άρχοντες με άμαξες και άτια,
κλέφτες χωρίς μια πήχυ γη και κλέφτες με παλάτια,
ο ένας κλέβει όρνιθες και σκάφες για ψωμί
ο άλλος το έθνος σύσσωμο για πλούτη και τιμή.
*******
Όλα σ’ αυτή τη γη μασκαρευτήκαν
ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,
οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν
δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.
*******
Ο Έλληνας δυο δίκαια ασκεί πανελευθέρως,
συνέρχεσθαί τε και ουρείν εις όποιο θέλει μέρος.
*******
Χαρά στους χασομέρηδες! χαρά στους αρλεκίνους!
σκλάβος ξανάσκυψε ο ρωμιός και δασκαλοκρατιέται.
*******
Γι’ αυτό το κράτος, που τιμά τα ξέστρωτα γαϊδούρια,
σικτίρ στα χρόνια τα παλιά, σικτίρ και στα καινούργια!
*******
Και των σοφών οι λόγοι θαρρώ πως είναι ψώρα,
πιστός εις ό,τι λέγει κανένας δεν εφάνη…
αυτός ο πλάνος κόσμος και πάντοτε και τώρα,
δεν κάνει ό,τι λέγει, δεν λέγει ό,τι κάνει.
*******
Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,
ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.
Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.
Κι από προσπάππου κι από παππού
συγχρόνως μπούφος και αλεπού.
Και ψωμοτύρι και για καφέ
το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».
Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς
σαν πιάσει πόστο: δερβέναγας.
Θέλει ακόμα  -κι αυτό είναι ωραίο-
να παριστάνει τον ευρωπαίο.
Στα δυό φορώντας τα πόδια που ‘χει
στο ‘να λουστρίνι, στ’ άλλο τσαρούχι.

Γεώργιος Σουρής (1853-1919)

Σχολιάστε

Filed under Για κλάματα

Ο Θεός αγάπη εστί …είπαμε

15-1-2010
Ένα ρεπορτάζ του Εθνικού Κήρυκα έφερε τα πάνω κάτω στην αρχιεπισκοπή Αμερικής. (εμένα μου λες …)

Δύο δεκάχρονα αδελφάκια, δίδυμα, με αίμα και όνομα ελληνικό, όπως αναφέρει το ρεπορτάζ, από το Κονγκό, βιώνουν το δράμα της ζωής τους, αφού πριν από επτάμισι χρόνια έχασαν τον Έλληνα πατέρα τους, τον Στυλιανό Σπορίδη και τώρα είναι ζήτημα εβδομάδων να χάσουν και την Κονγκολέζα μητέρα τους, η οποία πάσχει από καρκίνο.

Η επιδείνωση της υγείας της έχει προχωρήσει πολύ και ήδη δεν μπορεί να φροντίσει τα δύο δεκάχρονα παιδάκια της, όπως μάλιστα βεβαιώνει με επιστολή του ο Μητροπολίτης Κεντρώας Αφρικής κ. Ιγνάτιος, προς τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής κ. Δημήτριο, ζητώντας του να ανοίξει την καρδιά του και την Ακαδημία του Αγίου Βασιλείου και να τους παράσχει αγάπη και προστασία.

Τα παιδιά μάλιστα έχουν και έναν θείο, τον κ. Ιωάννη Σπορίδη, αδελφό του πατέρα τους, ο οποίος δυστυχώς, είναι συνταξιούχος και ήδη προχωρημένης ηλικίας.

Ζει στη Φιλαδέλφεια, και ο ίδιος χτύπησε την πόρτα της Ακαδημίας του Αγίου Βασιλείου και της Αρχιεπισκοπής Αμερικής, με την παράκληση να μεταφερθούν στην Ακαδημία τα ορφανά παιδάκια. Ο ίδιος όπως είπε, θα συμβάλει όσο μπορεί και όσο του επιτρέπουν οι δυνάμεις του.

Στις 21 Δεκεμβρίου 2009, έρχεται η τελική αρνητική απάντηση από τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο.
Ανάμεσα στα άλλα, ο Αρχιεπίσκοπος έγραψε: «Με πολλή λύπη επληροφορήθηκα περί της δεινής θέσεως στην οποία έχουν περιέλθει τα δύο ανίψιά σας, Κωστάκης και Δημήτρης.
Η περίπτωση των παιδιών είναι όντως δύσκολη και εύχομαι ολόθερμα να εξευρεθεί λύση η οποία θα τους προσφέρει ένα ασφαλές μέλλον», ενώ τον πληροφορεί πως «το αίτημά σας αυτό προσκρούει εκτός άλλων και στο ότι τα παιδιά δεν έχουν την αμερικανική υπηκοότητα και επομένως δεν μπορούν να διαμείνουν μόνιμα στις ΗΠΑ».
Ο Αρχιεπίσκοπος κλείνει την επιστολή του γράφοντας: «Εύχομαι σε σας και την οικογένειά σας πάσαν παρά Θεού ευλογία και δύναμη. Είθε ο Κύριος, του Οποίου την Γέννηση θα εορτάσουμε σε λίγες ημέρες, να σταθεί αρωγός και συμπαραστάτης έτσι ώστε να βοηθηθούν αποτελεσματικώς τα δύο αυτά παιδιά».
Εξαιτίας της άρνησής του αυτής ο αρχιεπίσκοπος δέχτηκε την σφοδρή επίθεση του μητροπολίτη Ικονίου Θεόληπτου, ο οποίος με επιστολή του, που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα της ομογένειας «Εθνικός Κήρυξ», ανέφερε τα εξής:

Μετά πολλής λύπης ανέγνωσα εις το φύλλο της εγκρίτου εφημερίδος σας  «Εθνικός Κήρυξ» το άρθρο «Αρνούνται να πάρουν δύο ορφανά στην Ακαδημία» της 8ης Ιανουαρίου 2010. Ομολογώ ότι διαβάζοντας το κείμενο του κ. Θεοδώρου Καλμούκου, έφριξα, λυπήθηκα και ντράπηκα που είμαι αρχιερεύς της Ορθοδόξου Εκκλησίας.
Και ερωτώ: Ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος ο οποίος έλαβε το γράμμα διά βοήθεια είχε την συνείδησή του ήσυχη τις εορτές της Θείας Επιφανείας και του Νέου Έτους; Μπόρεσε να εορτάσει ως αρχιερεύς τις Άγιες αυτές ημέρες άνευ συνειδησιακού προβλήματος; Πώς μπόρεσε να δώσει την
απάντηση που έστειλε εις τον θείο των δύο αυτών παιδιών και μάλιστα κοροϊδεύοντας και στέλνοντας ευχάς «διά εξεύρεσιν λύσεως».
Αλήθεια πού βαδίζουμε; Πού οδηγείται αυτή η ταλαίπωρος Ορθόδοξος Εκκλησία; Πού την οδηγούν οι ασυνείδητοι ποιμένες της; Πώς θέλουμε να μας πιστεύει ο κόσμος και να μας ακολουθεί όταν εμείς άλλα κηρύττουμε και άλλα πράττομε; Λυπάμαι πολύ δια τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο, με απογοήτευσε δια μίαν ακόμη φορά.
Ποία είναι η αποστολή μας στον κόσμο, μήπως να ετοιμάζομε δείπνα και τελετές διά να εορτάσομε τα δεκάχρονά μας στον Θρόνο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής ή να ομιλούμε και να κηρύττομε περί αγάπης και βοηθείας του πάσχοντος συνανθρώπου μας και εις την πράξη να μην κάνομε το παραμικρό. Μία ολόκληρη Αρχιεπισκοπή Αμερικής δεν είναι σε θέση να βοηθήσει δύο δεκάχρονα παιδάκια.
Και οι προφάσεις ανόητες και άνευ ουσίας. Δεν έχουν, λέγει ο κατά τα άλλα άγιος αδελφός, αμερικανική υπηκοότητα. Σε ποίον πουλάει τα παραμύθια αυτά; Είναι δυνατόν να θέλει να βοηθήσει και να μην βρει τον τρόπο ή κάποια λύση; Εάν δεν είναι σε θέση να βοηθήσει δύο ορφανά παιδάκια δέκα ετών, τότε κακώς παραμένει εις την θέση του.
Η ουσία είναι όμως μία: Δεν υπάρχει θέληση διότι έχομε ξεφύγει από την αποστολή μας. Από 100 δολάρια να ζητούσε από τους αρχιερείς της Αμερικής θα μάζευε 1,000 δολάρια το μήνα, και μη μου πείτε ότι δεν έχουν να δώσουν χρήματα γιατί θα γελάσει μαζί τους και το παρδαλό κατσίκι.
Και διάλεξε να απαντήσει παραμονάς των Χριστουγέννων, αυτό είναι το κωμικοτραγικό της υποθέσεως. Απήντησε ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής αρνούμενος βοήθεια παραμονές της κατ’ εξοχήν εορτής της αγάπης, όπου ο Θεός γίνεται άνθρωπος από αγάπη διά τον άνθρωπο να τον σώσει. Αυτή είναι η εκκλησιαστική μας συνείδηση; Επαναλαμβάνω, λυπάμαι δια την κατάντια της Ορθοδόξου Εκκλησίας.
Λυπάμαι δια την κατάντια της Αρχιεπισκοπής Αμερικής και του Αρχιεπισκόπου της. Θα τρίζουν τα κόκαλα των ευσεβών Πατέρων μας, οι οποίοι δημιούργησαν τα ιδρύματά μας δια τους πάσχοντας αδελφούς μας. Υπάρχει όμως Θεός και θα απολογηθούμε κάποια ημέρα διά τας πράξεις μας.
Όμως να μην παραπονούμεθα διά τον λαόν του Θεού ότι μένει μακράν της Εκκλησίας. Εμείς τον απεμακρύναμε με τας πράξεις και τα παραδείγματά μας. Ντροπή μας.

Μετά τιμής και αγάπης
Ο Ικονίου Θεόληπτος.

Χωρίς σχόλια …

Σχολιάστε

Filed under Για κλάματα

Ρατσισμός και στην εκπαίδευση;

Κάλεσμα δασκάλων από το 132ο  Δημοτικό Σχολείο Αθηνών
 
Ενώ η αρμονική συνύπαρξη στο σχολείο παιδιών Ελλήνων και μεταναστών αποτελεί ισχυρό ζητούμενο της ελληνικής κοινωνίας και πρόσταγμα της ελληνικής πολιτείας, στο Α’ Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών δικάζεται στις 22 Ιανουαρίου 2010 η Στέλλα Πρωτονοταρίου, πρώην διευθύντρια του 132ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών, με την κατηγορία ότι παραχώρησε τους χώρους του σχολείου για τη διδασκαλία της μητρικής γλώσσας των αλλόγλωσσων μαθητών. Μαζί της δικάζεται και η δασκάλα η οποία δίδαξε τη μητρική γλώσσα στους μαθητές του σχολείου. Μάρτυρας κατηγορίας ο νυν διευθυντής του 132ου Δημοτικού Σχολείου κ. Γιουτλάκης. 
 
Εμείς, οι εκπαιδευτικοί του σχολείου, οι οποίοι συναποφασίσαμε με την πρώην διευθύντρια τις εκπαιδευτικές παρεμβάσεις που εφαρμόστηκαν στο 132ο Δημοτικό Σχολείο, καλούμε όλους και όλες εσάς που αγωνιζόσαστε καθημερινά για μια καλύτερη εκπαίδευση,  να παρευρεθείτε την ημέρα της δίκης στο δικαστήριο για να βεβαιώσουμε με την παρουσία μας όχι μόνο την αμέριστη συμπαράστασή μας στην Στέλλα Πρωτονοταρίου αλλά και την πρόθεσή μας να  αγωνιστούμε για έναν δικαιότερο κόσμο και ένα σχολείο που θα περιλαμβάνει ισότιμα όλους τους μαθητές και μαθήτριες μας.
Αξίζει να σημειωθεί ότι με δεύτερη αναφορά του ίδιου προσώπου έχει σχηματιστεί δικογραφία και διεξάγεται προκαταρκτική εξέταση από την αστυνομία σε βάρος της Στέλλας Πρωτονοταρίου για δήθεν παράβαση καθήκοντος, επειδή μαζί μας εφάρμοσε προγράμματα διδασκαλίας της αλβανικής μητρικής γλώσσας και μαθήματα ελληνικών στους μετανάστες γονείς.
 
Δάσκαλοι που εργάστηκαν και εργάζονται στο 132ο Δημοτικό Σχολείο: Κορρέ Χρυσή, Μακρυγιάννης Γεώργιος, Μάστορα Πολυξένη, Παπαδοπούλου Ευρώπη, Βασιλάκου Παρασκευή, Παυλοπούλου Ολυμπία, Βουλαλάς Κλεάνθης, Τσιροπούλου Μαρία, Σκαρτσίλας Σωτήρης, Ευθυμίου Τερέζα, Σταυροπούλου Ηλιάνα, Γεμιδοπούλου Αικατερίνη, Χαραβιτσίδης Πέτρος, Ταζοπούλου Στεργιανή

1 σχόλιο

Filed under Για κλάματα