Monthly Archives: Σεπτεμβρίου 2009

ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΕΚΛΟΓΕΣ

Τίθεται δε ήδη το ζήτημα τίνες πρέπει να κατέχουν την κυρίαρχον της πόλεως εξουσίαν· ούτοι δε δυνατόν να είναι ή ο λαός ή οι πλούσιοι, ή οι έγκριτοι ή είς ο πάντων βέλτιστος, ή τύραννος. Αλλά πάντα ταύτα συνεπάγονται ωρισμένας και ουχί ομαλάς συνεπείας. Επί παραδείγματι, εάν οι πένητες, διά τον λόγον ότι είναι πλείονες, διανέμωνται τα υπάρχοντα των πλουσίων, δεν είναι άδικον τούτο; Διόλου, μα τον Δία, θα απήντα τις, διότι κατά το κρατούν δίκαιον απεφάσισεν η κυρίαρχος της πόλεως εξουσία. Εξ άλλου, μετά την δήμευσιν πάντων, το να διανείμουν οι πλείονες τα των ολιγοτέρων, είναι φανερόν ότι πρόκειται περί έργου φθείροντος την πόλιν· αλλ’ όμως η αρετή βεβαίως δεν φθείρει το έχον αυτήν, ουδέ το δίκαιον είναι στοιχείον φθαρτικόν της πόλεως, ώστε φανερόν είναι ότι ο νόμος ούτος δεν είναι δυνατόν να είναι δίκαιος. Επί πλέον και αι πράξεις όσας ο τύραννος έπραξε, κατ’ ανάγκην άπασαι είναι δίκαιαι, διότι ισχυρότερος ων επιβάλλει την βίαν, ως ακριβώς και το πλήθος επί των πλουσίων. Αλλ’ αφ’ ετέρου είναι άραγε δίκαιον να άρχουν οι ολίγοι και οι πλούσιοι; Αν λοιπόν εκείνοι τα αυτά πράττουν και διαρπάζουν και αφαιρούν τα κτήματα του πλήθους, είναι τούτο δίκαιον; Άρα ούτε το εν ούτε το άλλο είναι δίκαιον. Και ταύτα λοιπόν, ότι πάντα φαύλα και ουχί δίκαια είναι, φανερόν. Αλλά πρέπει να άρχουν οι έγκριτοι και αυτοί να είναι κύριοι πάντων; Αλλ’ εις την περίπτωσιν αυτήν κατ’ ανάγκην πάντες οι άλλοι θα είναι εστερημένοι τιμής, μη τιμώμενοι διά των πολιτικών αξιωμάτων· διότι τιμαί λέγομεν ότι είναι τα αξιώματα, όταν δε άρχουν πάντοτε οι αυτοί κατ’ ανάγκην οι άλλοι είναι εστερημένοι τιμής. Είναι λοιπόν καλύτερον να άρχη είς, ο σπουδαιότατος; Αλλά τούτο είναι έτι ολιγαρχικώτερον, διότι περισσότεροι είναι ενταύθα οι εστερημένοι τιμής. Αλλ’ ίσως θα προσέθετε τις ότι δεν είναι ορθόν είς άνθρωπος έχων τα συνήθως συμβαίνοντα περί την ψυχήν πάθη να είναι απόλυτος κύριος και όχι ο νόμος. Αλλ’ εάν ο νόμος είναι ολιγαρχικός ή δημοκρατικός, κατά τι θα διευκολύνη την λύσιν των αποριών μας; Διότι όμοια προς τα ανωτέρω αναφερθέντα θα συμβούν και ενταύθα.

(ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ,  Πολιτικά 1281a11–1284b34: Ποιοι πρέπει να ασκούν εξουσία στην πόλη) Αξιολόγηση των προσώπων ή ομάδων που ενδέχεται να αναλάβουν την εξουσία στην πόλη

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Πολιτισμός

Ντολμαδάκια γιαλαντζή

Είναι βέβαιο ότι στις εκλογές 1ο κόμμα θα είναι το ΠΑΣΟΚ που ισχυρίζεται ότι είναι σοσιαλιστικό…
Γι αυτό τα ντολμαδάκια θα είναι με αμπελόφυλλα που είναι πράσινα και γιαλαντζή  σαν τον σοσιαλισμό του. 

 

 

 

 

Υλικά:

300 γραμμάρια αμπελόφυλλα

4 μεγάλα κρεμμύδια ψιλοκομμένα

2 φλιτζάνια τσαγιού ρύζι

1 φλιτζάνι τσαγιού λάδι

2 φλιτζάνια τσαγιού βραστό νερό

Αλάτι, πιπέρι, κάμποσο ψιλοκομμένο μαϊντανό και άνηθο και ελάχιστο δυόσμο.

Χυμό από ένα λεμόνι

1 κουταλιά της σούπας σταφίδα μαύρη  (προαιρετικά)

2 κουταλιές της σούπας κουκουνάρι (προαιρετικά)

Εκτέλεση:

Ζεματάμε τα αμπελόφυλλα και τα ξεπλένουμε με κρύο νερό.

Καθαρίζουμε το ρύζι και το πλένουμε με πολλά νερά και το στραγγίζουμε πάνω σε μία  σήτα.

Ρίχνουμε το ½ από το λάδι σε ένα βαθύ τηγάνι σε σιγανή φωτιά και ρίχνουμε τα κρεμμύδια μέχρι να μαραθούν, πριν ξανθύνουν ρίχνουμε το ρύζι και ανακατεύουμε για 1-2 λεπτά.

Προσθέτουμε το νερό, το αλάτι, πιπέρι, τον ψιλοκομμένο μαϊντανό, το άνηθο και το δυόσμο και τα προαιρετικά αν θέλουμε και τα αφήνουμε να σιγοβράσουν 10 λεπτά.

Το κατεβάζουμε από τη φωτιά και το αφήνουμε να μισοκρυώσει.

Βάζουμε από το μίγμα 1 κουταλιά του γλυκού σε κάθε αμπελόφυλλο και το τυλίγουμε σαν μασούρι ώστε να κλειστεί πολύ καλά η γέμιση μέσα και τα βάζουμε ακουμπηστά το ένα δίπλα στο άλλο σε μία κατσαρόλα  και όταν τελειώσουν όλα ρίχνουμε 2 φλιτζάνια τσαγιού νερό το υπόλοιπο λάδι το χυμό από το λεμόνι και πάνω στα ντολμαδάκια στη κατσαρόλα ένα αναποδογυρισμένο πιάτο ώστε να τα πιέζει για να μην ανοίξουν.

Κλείνουμε τη κατσαρόλα και τα αφήνουμε να σιγοβράσουν για 45 λεπτά μέχρι να  μαλακώσει το ρύζι  και το φαγητό να μείνει μόνο με το λάδι του.

Μπορεί να τα φάμε κρύα, σκέτα η και με γιαούρτι, η τυρί φέτα, η μαγιονέζα.

Γίνονται και με ζεματισμένο λάχανο που θα πρέπει να είναι λεπτόφυλλο και χωρίς σκληρές νευρώσεις αντί για αμπελόφυλλα.

2 Σχόλια

Filed under Οι γεύσεις μας

Αντίσταση στο παραδοσιακό αυτοφασκέλωμα

Σύμφωνα με την απόφαση ανακήρυξης του Αρείου Πάγου, στις επικείμενες εκλογές θα λάβουν μέρος οι ακόλουθοι κομματικοί σχηματισμοί (σε παρένθεση οι επικεφαλής τους ή οι εκπρόσωποι που κατέθεσαν τη δήλωση συμμετοχής):

1) Νέα Δημοκρατία (Κ. Καραμανλής) 2) Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΠΑΣΟΚ) (Γ. Παπανδρέου) 3) Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (Α. Παπαρήγα) 4) Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ) (Α. Τσίπρας) 5) Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός (ΛΑΟΣ) (Γ. Καρατζαφέρης) 6) Οικολόγοι Πράσινοι (Εκτελεστική Επιτροπή, Ε. Ζώτου, Α. Λεμπέση, Ν. Χρυσόγελος, Ιωάννα Κοντούλη, Ι. Παρασκευόπουλος, Μιχ. Πετράκος) 7) Μαρξιστικό- Λενινιστικό Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος (Αν. Παπαδόπουλος, Π. Κουφοβασίλης) 8 ) Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (μαρξιστικόλενινιστικό) (Γ. Κωνσταντόπουλος, Σ. Αγκούτογλου, Β. Σαμαράς, Η. Καμαρέτσος) 9) Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα (ΕΕΚ Τροτσκιστές) (Σαμπετάι Μάτσας, Σάββας Μιχαήλ) 10) Δημοκρατική Αναγέννηση (Σ. Παπαθεμελής) 11) Ένωση Κεντρώων (Β. Λεβέντης) 12) Λαϊκός Σύνδεσμος- Χρυσή Αυγή (Ν. Μιχαλολιάκος) 13) Δημοσθένης Βεργής- Έλληνες Οικολόγοι (Δ. Βεργής) 14) ΟΑΚΚΕ Οργάνωση για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ (Διοικούσα Επιτροπή: Γ. Ζαφειρόπουλος, Δ. Γουρνάς) 15) Κοινωνία (Εμμ. Βολουδάκης) 16) Δημοκρατικοί (Μ. Μελετόπουλος) 17) Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) Διοικούσα Επιτροπή 12 ατόμων 18 ) Φως- Αλήθεια- Δικαιοσύνη (Κ. Μελισσουργός) 19) Φίλοι του Ανθρώπου (Κ. Σταμούλης) 20) Περιφερειακή Αστική Ανάπτυξη (ΠΑΑ) (Ν. Κολίτσης) 21) Παλαιά Δημοκρατία (Α. Δασκαλόπουλος) 22) Καπνιστικές Ομάδες για την Τέχνη και την Εικαστική Συγκρότηση (ΚΟΤΕΣ) (Ν. Λούβρος)

Δεν έχω αποφασίσει αν θα πάω να ψηφίσω αλλά αν πάω μάλλον το τελευταίο κόμμα τις ΚΟΤΕΣ θα ψηφίσω που μπορεί να μη ξέρω τι καπνό φουμάρει αλλά τουλάχιστον δεν θα γίνω ηθικός αυτουργός  αναρρίχησης στην εξουσία κανενός κόμματος λεηλάτησης της δημόσιας περιουσίας, έχει και ωραίο όνομα

Σχολιάστε

Filed under Τα σχόλια μου

Πέστα χρυσόστομε…

«Τομές»: η φενάκη του πολιτικού λόγου

Η προεκλογική κενολογία υπόσχεται «τομές», βαθιές «τομές». Η λέξη είναι οπωσδήποτε εντυπωσιακή, αλλά έχει μεταλλαχθεί η σημασία της.

Το ουσιαστικό «τομή» παράγεται από το ρήμα «τέμνω». Τέμνω σημαίνει: σχίζω ή κόβω. Σχίζω για να διανοίξω, να φανερώσω και εντοπίσω τη βλάβη, τη σήψη, τη δυσλειτουργία οργανισμού ή οργάνου. Κόβω, αποκόπτω, αφαιρώ την αιτία της βλάβης, το χαλασμένο, μολυσμένο, σάπιο μέλος ή όργανο, για να αποκατασταθεί η ζωτική λειτουργία, η υγεία. Η λέξη «τομή» στην πολιτική χρησιμοποιείται με αναφορά σε ιατρικές κυρίως προσλαμβάνουσες.

Με καμιά γλωσσική λογική δεν μπορεί να ονομαστεί «τομή» η απλή διορθωτική παρέμβαση, η διαχειριστική «βελτίωση». Η τομή πονάει, έχει κόστος, συνεπάγεται διακινδύνευση, ενώ οι «βελτιώσεις» ρίχνουν απλώς στάχτη στα μάτια, έχουν «επικοινωνιακή» σκοπιμότητα: να μείνουν όλοι ευχαριστημένοι και ας σέρνεται η αρρώστια, η θανατηφόρα απειλή.

«Τομή» στην άσκηση πολιτικής σημαίνει: Αν η εξυγίανση της λειτουργίας του κράτους φανερά για όλους το απαιτεί, τότε να τολμηθούν απολύσεις, πειθαρχικές ποινές, δημεύσεις προϊόντων, χρηματισμού, κατεδαφίσεις αυθαιρέτων, να μπουν στη φυλακή οι φαύλοι όσο υψηλά και αν βρίσκονται.

Οι «τομές» δεν ξεκινάνε από ευφυή επινοήματα διαχειριστών της εξουσίας. Ξεκινάνε όπως και οι αποφάσεις για εγχείριση: Πρέπει να πιστοποιηθεί η επικίνδυνη δυσλειτουργία, να διαγνωσθεί έγκυρα η αιτία, να βεβαιωθεί η αναποτελεσματικότητα της φαρμακευτικής αγωγής, να είναι σίγουρη η απειλή μόνιμης αναπηρίας ή θανάτου. Τότε αναλαμβάνεται το ρίσκο της «τομής». Κάθε επέμβαση με το νυστέρι συνεπάγεται κίνδυνο και πόνο, αλλά ο έμπειρος συνετός ζυγίζει τα ενδεχόμενα και επωμίζεται την ευθύνη της «τομής».

Παράδειγμα: Ο τρόπος που λειτουργεί στην Ελλάδα ο συνδικαλισμός των εργαζομένων του δημόσιου τομέα, είναι καρκίνος του κοινωνικού σώματος σε τελικό στάδιο. Βασανίζει ολόκληρο το σώμα με πρακτικές γκανγκστερικών εκβιασμών, συμπεριφορές στρατού κατοχής. Ερήμην των εργαζομένων και τάχα για το συμφέρον τους, οι χρυσοπληρωμένοι άεργοι επαγγελματίες του συνδικαλισμού ασελγούν με σαδισμό πάνω σε εκατοντάδες χιλιάδες ή εκατομμύρια συμπολιτών τους, μόνο για να ετοιμάσουν, σαν κομματικοί λακέδες, τη βουλευτική ή και υπουργική τους καριέρα. Ο καρκίνος στο κράτος λέγεται «κράτος εν κράτει» και είναι χειρουργήσιμος. Και ρεαλιστική «τομή» θα ήταν να εφαρμοστεί από τον κ. Καραμανλή ή τον κ. Παπανδρέου το γράμμα και το πνεύμα του Συντάγματος για τις απεργίες της δημοσιοϋπαλληλίας. Δεν τόλμησαν τόσα χρόνια, ζητάνε να συνεχίσουν να μας εμπαίζουν ασύστολα;

Κορύφωση του ανήθικου εμπαιγμού είναι το ψηφοθηρικό πρόσχημα του «διαλόγου» προκειμένου να αποφευχθεί το κόστος της «τομής». Γιατί τον «διάλογο» δεν τον κάνουν οι πολιτικοί με τον πάσχοντα λαό, δεν τολμάνε δημοψήφισμα να αποφανθεί ο λαός για τους συνδικαλιστές τυράννους του. Το κράτος διαλέγεται με το παρακράτος των συνδικαλιστών, ωσάν να παζαρεύουν την εφαρμογή του νόμου ο δικαστής με τον εγκληματία, να «διαλέγονται» για τη θεραπευτική αγωγή του αρρώστου ο γιατρός με τα κοράκια τους νεκροθάφτες.

Δεύτερο παράδειγμα εξόφθαλμης ανάγκης για «τομή»: η αναξιοκρατία που έχει οδηγήσει σε αποσύνθεση και σήψη τη θεσμική οργάνωση της συλλογικότητας.

Ηταν το επαχθέστερο ίσως κοινωνικό έγκλημα του ΠΑΣΟΚ υιοθετημένο ασμένως, για λόγους ψηφοθηρικού λαϊκισμού και από τη Ν.Δ.: Ισοπέδωσαν κάθε αξιοκρατική ιεραρχία στον δημόσιο τομέα, κάθε διαβάθμιση ευθυνών, προσόντων, συνέπειας, κατάργησαν τον πειθαρχικό έλεγχο σφαλμάτων, αμέλειας, αντικοινωνικής συμπεριφοράς. Η θεσμική αυτή άρνηση διάκρισης ποιοτήτων επεκτάθηκε αναπόφευκτα σε κάθε κοινωνική λειτουργία – από την κατάργηση ή αχρήστευση της βαθμολογίας στην υποχρεωτική εκπαίδευση, την εξάλειψη της άμιλλας και της στόχευσης στην αριστεία, ώς τα κομματικά κριτήρια για την ανάδειξη της ηγεσίας στις Ενοπλες Δυνάμεις, στη Δικαιοσύνη, στα πανεπιστήμια.

Μια χώρα χωρίς φυσικές πηγές πλούτου μπορεί να αναπληρώσει το υστέρημα, να ευημερήσει, να σημαδέψει τον πολιτισμό. Χώρα δίχως αξιοκρατία και θεσμική ιεράρχηση του ανθρώπινου δυναμικού της είναι νομοτελειακά προγραμμένη, έχει τελειώσει ιστορικά. Αν οι κομματικοί ηγέτες (που αλάνθαστα το λαϊκό αισθητήριο τούς αποκαλεί με υποκοριστικά) θέλουν να ασκήσουν πολιτική που θα επιφέρει «τομές» στον διαλυμένο και διεφθαρμένο δημόσιο βίο, δεν έχουν παρά να επαναφέρουν θεσμούς ιεραρχίας και κριτικής αξιολόγησης των δημόσιων λειτουργών. Διαφορετικά, ας πάψουν να μιλάνε για «τομές», «μεταρρυθμίσεις», «επανίδρυση του κράτους». Εχει και ο εμπαιγμός των πολιτών όρια.

Τρίτο παράδειγμα όπου κατεπειγόντως απαιτούνται τομές και οι κομματάρχες τις επαγγέλλονται χωρίς να τις τολμούν: το εκπαιδευτικό σύστημα. Είναι πια αφόρητη η πρόκληση ή και ωμή αναισχυντία να καυχώνται τα κόμματα εξουσίας για «τομές» και «μεταρρυθμίσεις» στην Παιδεία, όταν δεκαετίες τώρα, κατά κοινή πιστοποίηση, η Παιδεία είναι ο «μεγάλος ασθενής» της χώρας. Θεωρούν «τομή» το ότι μοιράζουν φορητούς υπολογιστές στα παιδιά για να εντυπωσιάσουν τους μικρονοϊκά αφελείς. Μιλάνε για «τομές» τη στιγμή που διορίζουν υπουργό Παιδείας τον κάθε άσχετο, ερασιτέχνη ή τσαρλατάνο, μόνο για εσωκομματικές σκοπιμότητες. Ούτε καν καταλαβαίνουν ότι «τομή» θα ήταν να απαλλάξουν τον πανικόβλητο μεροκαματιάρη από το δυσθεώρητο για τις πλάτες του κόστος της κατεστημένης παραπαιδείας, του φροντιστηρίου. Ούτε καν διανοούνται ότι «τομή» θα ήταν οι άμεσες απολύσεις εκπαιδευτικών όταν παράνομα απεργούν, η δίχως καραγκιοζιλίκια «διαλόγων» θεσμοθέτηση συνεχούς ελέγχου της ποιότητας του έργου των εκπαιδευτικών σε σχολειά και πανεπιστήμια. Η αξιολόγηση του δασκάλου δεν παζαρεύεται, είναι θεμελιώδης προϋπόθεση οποιουδήποτε εκπαιδευτικού συστήματος.

Από στόμα σε στόμα, να γίνει η αηδία μας οργή και η οργή ψήφος απόρριψης όσων αποδεδειγμένα μας εμπαίζουν. Αρχηγικά «ντιμπέιτ», πολύωρες συνεντεύξεις σε δημοσιογράφους ανίκανους να πλάσσουν σε ερώτηση τη λαϊκή αγανάκτηση, ατέλειωτος χρόνος τηλεοπτικός σε κυρακατινίστικες κοκορομαχίες ηλίθιας κομπορρημοσύνης. Και ο πολίτης υποχρεωμένος να τα ζει όλα αυτά χωρίς τη δυνατότητα μιας ψήφου διαμαρτυρίας. Εξω από τις μαφιόζικες συντεχνίες της οικογενειοκρατίας με τις αστρονομικές επιδοτήσεις από το κοινωνικό χρήμα και την αδίστακτη, ομολογημένη (Τσουκάτος), διαπλοκή διαφθοράς, παραμονεύει ή η ψυχανωμαλία των θαυμαστών του σταλινισμού ή η τσίτσιδη πια γύμνια της «ανανεωτικής» ιδιοτέλειας. ΄Η ο αμοραλισμός, που ψαρεύει από τηλεοπτικές «ζώνες» ντροπής υπερασπιστές της «Ορθοδοξίας».

Από στόμα σε στόμα, όχι υποδείξεις, αλλά «κίνημα» διέγερσης της αντίστασης στον εξανδραποδισμό μας. Η ανάγκη αντίστασης θα οδηγήσει τον κάθε πολίτη να βρει τον δικό του τρόπο να ψηφίσει για την ανατροπή του σκηνικού της απάτης.

Tου Χρηστου Γιανναρα

Σχολιάστε

Filed under Χωρίς κατηγορία

Ιμάμ Μπαϊλντι

Υλικά:
1 κιλό μελιτζάνες
4 μετρίου μεγέθους κρεμμύδια
3/4 του κιλού ντομάτες
Ψιλοκομμένο μαϊντανό
3 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες
Αλάτι, πιπέρι, ζάχαρη
1 φλιτζάνι τσαγιού λάδι

Εκτέλεση:
Ξεφλουδίζουμε από τη μια μεριά κάθε μελιτζάνα και την χαράζουμε στο ξεφλουδισμένο μέρος ώστε να γίνει ένα βαθύ άνοιγμα.
Κόβουμε τα κρεμμύδια σε λεπτές ροδέλες.
Ξεφλουδίζουμε τις ντομάτες και τις ψιλοκόβουμε.
Ανακατεύουμε μαϊντανό, σκόρδο, αλάτι, ζάχαρη, πιπέρι, και το κρεμμύδι και γεμίζουμε με το μίγμα το άνοιγμα της κάθε μελιτζάνας αφού τις έχουμε βάλει σε ένα γιουβέτσι , ότι περισσέψει από τη γέμιση το βάζουμε από πάνω τους και ρίχνουμε από πάνω το λάδι και τις ντομάτες.
Σκεπάζουμε το γιουβέτσι και το βάζουμε σε μέτριο φούρνο (175 βαθμούς κελσίου) για 1 ½ ώρα και κατά διαστήματα το ανοίγουμε και με ένα κουτάλι το περιχύνουμε με τη σάλτσα του.
Τρώγεται κρύο η και παγωμένο.

Σχολιάστε

Filed under Οι γεύσεις μας

Μπριάμ

Υλικά:
½ κιλό πατάτες
½ κιλό κολοκυθάκια
½ κιλό μελιτζάνες
1 κιλό ντομάτες
1 φλιτζάνι του τσαγιού λάδι η φυτίνη
1-2 κρεμμύδια
1-2 πιπεριές αν μας αρέσουν
Αλάτι και πιπέρι και μπόλικο μαϊντανό ψιλοκομμένο
1 φλιτζάνι του τσαγιού νερό

Εκτέλεση:
ΜΠΡΙΆΜΚαθαρίζουμε τις πατάτες τα κολοκύθια και τις μελιτζάνες και τις κόβουμε σε φέτες.
Αλατίζουμε τις μελιτζάνες και μετά από λίγο τις στύβουμε.
Καθαρίζουμε τις μισές ντομάτες και τις ψιλοκόβουμε.
Κόβουμε τα κρεμμύδια σε ψιλές ροδέλες όπως και τις πιπεριές.
Τα στρώνουμε σε ένα ταψί κάθε είδος και μία στρώση πασπαλίζοντας ανάμεσα με αλάτι, πιπέρι, τον ψιλοκομμένο μαϊντανό και με τις ψιλοκομμένες ντομάτες.
Κόβουμε τις υπόλοιπες ντομάτες σε ροδέλες και τις απλώνουμε από πάνω σαν τελευταία στρώση.
Το περιχύνουμε με το λάδι η τη φυτίνη και προσθέτουμε το νερό.
Βάζουμε το ταψί σε μέτριο φούρνο και αφήνουμε να ψηθεί το ¨μπριάμ¨ 1 ½ ώρα περίπου.
Αν είναι ψημένο με λάδι τρώγεται κρύο, αν είναι με φυτίνη ζεστό.

Σχολιάστε

Filed under Οι γεύσεις μας

Γιουβαρλάκια

Υλικά:
½ κιλό κιμά μοσχαρίσιο
1 κρεμμυδάκι ψιλοκομμένο σαν ρύζι
1/3 φλιτζάνι τσαγιού ρύζι
1 αυγό καλοχτυπημένο
4 κουταλιές της σούπας  κουάκερ
Αλάτι, πιπέρι, μαϊντανό και μια λιωμένη σκελίδα σκόρδο αν θέλετε

—–
1 φλιτζάνι τσαγιού χυμό ντομάτας
3 φλιτζάνια τσαγιού νερό
Το χυμό από μισό λεμόνι
1/2 φλιτζάνι τσαγιού λάδι
1 κουταλιά της σούπας κοφτή αλάτι

Εκτέλεση:
Κάνετε τον κιμά, το κρεμμυδάκι, το gouvarlakiaρύζι, το κουάκερ, το αυγό με το αλάτι, το πιπέρι, το μαϊντανό και μια λιωμένη σκελίδα σκόρδο ένα μίγμα και πλάθετε μπαλάκια σε μέγεθος ελάχιστα μεγαλύτερο από ένα καρύδι.
Σε μία κατσαρόλα βάζετε το νερό, το χυμό ντομάτας, το λάδι, το χυμό από λεμόνι και τη κοφτή κουταλιά της σούπας αλάτι και τα βάζετε να βράσουν.
Μόλις αρχίσουν να βράζουν βάζετε μέσα τα μπαλάκια που φτιάξατε πριν και τα αφήνεται να σιγοβράσουν (1/2 ώρα θέλουν περίπου).
Αν θέλετε να φτιάξετε μια σάλτσα για επικάλυψη κατά το σερβίρισμα λιώστε στο μπλέντερ 2-3 ψημένα γιουβαρλάκια με το ζουμί που θα περισσέψει στη κατσαρόλα.

Σχολιάστε

Filed under Οι γεύσεις μας