Monthly Archives: Οκτώβριος 2008

Υγρασία

Η υγρασία στα σπίτια των ισραηλιτών επί των ημερών του Μωϋσή και πώς αντιμετωπιζόταν …
Όταν εισέλθητε εις την γην Χαναάν, την οποίαν εγώ σας δίδω εις ιδιοκτησίαν, και βάλω την πληγήν της λέπρας εις τινά οικίαν της γης της ιδιοκτησίας σας και εκείνος, του οποίου είναι η οικία, έλθη και αναγγείλη προς τον ιερέα, λέγων, Εφάνη εις εμέ ως πληγή εν τη οικία, τότε θέλει προστάξει ο ιερεύς να εκκενώσωσι την οικίαν, πριν υπάγη ο ιερεύς διά να θεωρήση την πληγήν, διά να μη γείνωσιν ακάθαρτα πάντα τα εν τη οικία και μετά ταύτα θέλει εμβή ο ιερεύς διά να θεωρήση την οικίαν και θέλει θεωρήσει την πληγήν· και ιδού, εάν η πληγή ήναι εις τους τοίχους της οικίας με κοιλώματα πρασινίζοντα ή κοκκινωπά και η θεωρία αυτών ήναι βαθυτέρα του τοίχου τότε θέλει εξέλθει ο ιερεύς εκ της οικίας εις την θύραν της οικίας και θέλει κλείσει την οικίαν επτά ημέρας. Και θέλει επιστρέψει ο ιερεύς την εβδόμην ημέραν και θέλει θεωρήσει και ιδού, εάν η πληγή εξηπλώθη εις τους τοίχους της οικίας τότε ο ιερεύς θέλει προστάξει να εκβάλωσι τους λίθους, εις τους οποίους είναι η πληγή, και θέλουσι ρίψει αυτούς έξω της πόλεως εις τόπον ακάθαρτον. Και θέλει κάμει να αποξύσωσι την οικίαν έσωθεν κύκλω, και θέλουσι ρίψει το χώμα το απεξυσμένον έξω της πόλεως εις τόπον ακάθαρτον και θέλουσι λάβει άλλους λίθους, και βάλει αυτούς αντί των λίθων εκείνων· και θέλουσι λάβει άλλο χώμα, και θέλουσι χρίσει την οικίαν. Και εάν έλθη πάλιν η πληγή και αναφανή εις την οικίαν, αφού εξέβαλον τους λίθους και αφού απέξυσαν την οικίαν και αφού αυτή εχρίσθη, ότε θέλει εισέλθει ο ιερεύς και θέλει θεωρήσει· και ιδού, εάν η πληγή εξηπλώθη εις την οικίαν, είναι λέπρα διαβρωτική εν τη οικία· είναι ακάθαρτος. Και θέλουσι κρημνίσει την οικίαν, τους λίθους αυτής και τα ξύλα αυτής και παν το χώμα της οικίας· και θέλουσι φέρει αυτά έξω της πόλεως εις τόπον ακάθαρτον. Και όστις εισέλθη εις την οικίαν κατά πάσας τας ημέρας, καθ’ ας είναι κεκλεισμένη, θέλει είσθαι ακάθαρτος έως εσπέρας. Και όστις κοιμηθή εν τη οικία, θέλει πλύνει τα ιμάτια αυτού· και όστις φάγη εν τη οικία, θέλει πλύνει τα ιμάτια αυτού. Αλλ’ εάν ο ιερεύς εισελθών θεωρήση και ιδού, δεν εξηπλώθη η πληγή εν τη οικία, αφού εχρίσθη η οικία, τότε ο ιερεύς θέλει κρίνει την οικίαν καθαράν, διότι ιατρεύθη η πληγή.
Λευϊτικόν 14(34-48)
.
Αν αντιμετωπίζεται προβλήματα υγρασίας η Θεόπνευστος Αγία Γραφή δίνει τη  λύση. Για να μην ξοδεύεστε άσκοπα , ο Θεός ξέρει …


Σχολιάστε

Filed under Χωρίς κατηγορία, Χαμογελάτε;

Αθήνα όμορφη πόλη

Μια ξενάγηση στον Εθνικό κήπο και όχι μόνο από την Ελίνα και τη φωνή της Νάνας Μούσχουρη.

Σχολιάστε

Filed under Χαμογελάτε;

Μπακλαβάς

½ κιλό αμυγδαλόψιχα η καρυδόψιχα

½ φλιτζάνι  τσαγιού φρυγανιά κοπανισμένη

1/4 φλιτζάνι τσαγιού ζάχαρη

Λίγη κανέλλα και τριμμένο γαρίφαλο

½ κιλό φύλλο για μπακλαβά

1 ½ φλιτζάνι λιωμένο βούτυρο η μαργαρίνη

Για το σιρόπι:

2 φλιτζάνια τσαγιού νερό

4 φλιτζάνια τσαγιού ζάχαρη

το χυμό από ένα λεμόνι

Εκτέλεση:

Αφού βγάλουμε τα φλούδια από τα αμύγδαλα αν δεν είναι καθαρισμένα (το φλούδι βγαίνει εύκολα αν τα ζεματίσουμε) τα θρυμματίζουμε στο μπλέντερ, αν βάλουμε καρύδια αντί για αμύγδαλα τα θρυμματίζουμε με τον ίδιο τρόπο.

Προσθέτουμε στα θρυμματισμένα το 1/4 φλιτζάνι ζάχαρη τη κανέλλα και το γαρίφαλο και τα ανακατεύουμε.

Σε ένα βουτυρωμένο ταψί περίπου 22Χ32 cm στρώνουμε 5-6 φύλλα ενώ αλείφουμε το καθένα με το λιωμένο βούτυρο και πασπαλίζουμε το ½ μείγμα της αμυγδαλόψιχας η καρυδόψιχας ξαναβάζουμε δυο βουτυρωμένα φύλλα από πάνω της και ξαναπασπαλίζουμε με το υπόλοιπο μίγμα της αμυγδαλόψιχας η καρυδόψιχας και σκεπάζουμε από πάνω με άλλα 5-6 φύλλα βουτυρωμένα, κάθε φύλλο που βάζουμε στο ταψί το βουτυρώνουμε.

Κόβουμε το μπακλαβά σε τετράγωνα κομμάτια η ρόμβους και βάζουμε το ταψί σε σιγανό φούρνο 150 βαθμών Κελσίου η 300 Φαρενάιτ να σιγοψηθεί για 1 ½ ώρα περίπου ώσπου να ροδίσει.

Βγάζουμε το ταψί από το φούρνο και το αφήνουμε να κρυώσει και ετοιμαζουμε το σιρόπι βράζοντας τη ζάχαρη , το νερό και το χυμό από το λεμόνι σε μία κατσαρόλα για 10 λεπτά της ώρας.

Ρίχνουμε το ζεστό σιρόπι στο κρύο μπακλαβά.

Όταν τραβήξει το σιρόπι καλά είναι έτοιμος να τον απολαύσουμε.

Μπακλαβάς

Μπακλαβάς

Σχολιάστε

Filed under Οι γεύσεις μας

Παστουρμάς στο σπίτι

Μυρίζει ακόμα και όταν κατουράς ο άτιμος ο παστουρμάς αλλά είναι ωραίος γαμώτο:

Βασικά συστατικά:

  • Ένα κομμάτι 3 με 4 κιλά κιλότο η ουρά ή μοσχαρίσιο μπούτι η φιλέτο η σπάλα χωρίς κόκαλα και νεύρα κατά προτίμηση γάλακτος (αν έχει λίγο παχάκι δεν πειράζει θα γίνει πιο μαλακό, αν και το μοσχαρίσιο λίπος δεν είναι βρώσιμο), ποτέ όμως νουά η ποντίκι.
  • 1 ½ κιλό αλάτι (ψιλό)

Για την επικάλυψη:

  • 100 γραμ. τσεμένι
  • 100 γραμ.  πάπρικα με καυτερό πιπέρι
  • 20 γραμ.  κάρυ (σε αυτούς που τους αρέσουν τα ινδικά)
  • 2 κουταλιές της σούπας αλεύρι (για όλες τις χρήσεις)
  • 1 κουταλιά της σούπας αλάτι (ψιλό)
  • ½ κουταλιά βούτυρο Κερκύρας
  • ¾ του ποτηριού βραστό νερό
  • 5 σκελίδες σκόρδο λιωμένες (όχι απλώς πατημένες αλλά αλοιφή)
  • 1 κουταλιά της σούπας ξύδι
  • 1 κουταλάκι του γλυκού κονιάκ η τεκίλα η τσικουδιά.

εκτέλεση:

  • Καθαρίζουμε το κρέας από τις πέτσες και τυχόν σκληρά αν έχει
  • Παίρνουμε ένα ταψί βαθύ, βάζουμε μέσα ένα πλατύ ξύλο (και παχύ, έτσι ώστε να μην έρθουν σε επαφή τα υγρά του κρέατος καθώς θα στραγγίζει) και ακουμπάμε πάνω σε αυτό, το κρέας, αφού το έχουμε αλατίσει γύρω γύρω πολύ καλά. Μπορείτε να το συμπιέσετε ανάμεσα σε 2 ξύλα σφίγγοντάς τα με σφικτήρες μαραγκού που θα βρείτε πάμφθηνα στο ¨πράκτικερ¨ και θα σας χρησιμέψουν και σε άλλες χρήσεις.
  • Όσο στραγγίζει το κρέας θα κάθεται γι΄αυτό πάνω από το κρέας, βάζουμε ένα φύλλο αλουμινόχαρτο ή μια λαδόκολλα και τοποθετούμε πάνω από αυτό ένα βαρύ μάρμαρο η το ξανασυμπιέζουμε με τους σφιγκτήρες  σφίγγοντάς τους.
  • Το αφήνουμε  έξω από το ψυγείο για 36 ώρες για  να στραγγίξει καλά και  να μην βγάζει υγρά.
  • Κατόπιν σκουπίζουμε το κρέας καλά με ένα απορροφητικό χαρτί κουζίνας.
  • Φτιάχνουμε το μείγμα  επικάλυψης  ανακατεύοντας καλά τα υλικά και προσθέτουμε το βραστό νερό. Το μείγμα αυτό  πρέπει να γίνει όπως ο πουρές.
  • Δένουμε το κομμάτι κρέας περνώντας ένα χοντρό σπάγκο αετού για να μπορούμε να τον κρεμάσουμε και με  το μείγμα   καλύπτουμε όλη την επιφάνεια του κρέατος  προσέχοντας να μην παίρνει το κρέας από πουθενά αέρα δηλαδή να μην έχει ακάλυπτες επιφάνειες, ούτε καν μικρούς πόρους, γιατί θα μας χαλάσει.
  • Το κρεμάμε με ένα τσιγκέλι σε σκιερό μέρος, καλά αεριζόμενο, που να μην το βλέπει ήλιος.
  • Στις 12 μέρες, είναι έτοιμος (ψημένος) ο παστουρμάς και μπορεί να φαγωθεί «ωμός»
  • Μετά τις 12 μέρες, τον βάζουμε στο ψυγείο μέσα σε μια σακούλα.
  • Κάθε φορά που θα κόβουμε παστουρμά θα βάζουμε από  το μείγμα επικάλυψης (όσο περισσέψει, το φυλάμε σε ένα βαζάκι μέσα στο ψυγείο) για να καλύψουμε  την «γυμνή» επιφάνεια του κρέατος αφού είναι αδύνατον να καταναλώσουμε τόσο μεγάλη ποσότητα γρήγορα.

Συμβουλές:

Δεν πρέπει να αφήσουμε καθόλου ακάλυπτο το κρέας, η κρούστα πρέπει να το καλύψει πολύ καλά.

Το τσεμένι είναι δύσκολο να βρεθεί στα σούπερ μάρκετς. Πάρτε στη σειρά  τα μαγαζιά της Ευριπίδου με τα βότανα, μπαχαρικά και παραγγείλτε το αν δεν έχουνε.

Το δυσκολότερο είναι να τον κόψεις σε λεπτές φέτες , πρέπει να έχει ένα πολύ κοφτερό μαχαίρι με χοντρή λάμα , και βέβαια ο παστουρμάς δεν κόβεται με αλλαντοκόφτη γιατί ζεσταίνεται η λάμα και τον καίει.

Τα σούπερ μάρκετς συνήθως έχουν αλατισμένη σόλα που την πουλάνε για παστουρμά …

Ο καλύτερος παστουρμάς στην Αθήνα είναι του Μιράν στην Ευριπίδου 45 αν βαριέστε να τον φτιάξετε μόνοι σας .

Με φρέσκο ψωμί χωριάτικο η σιμιγδαλένιο από το φούρνο του Δημήτρη Κώτση (Αγίου Δημητρίου 197) στο Μπραχάμι η του Τάκη στη Γαργαρέτα (14)  κάτω από την Ακρόπολη …

4 Σχόλια

Filed under Οι γεύσεις μας

Χταπόδι

  • 1½ κιλό η και λίγο μεγαλύτερο χταπόδι καλά παραγουλιασμένο
  • 2 φλυτζάνια κόκκινο κρασί (ημίγλυκο κατά προτίμηση)
  • 1 φλιτζάνι τσαγιού λάδι
  • 1 μέτριο κρεμμύδι κομμένο σε μικρά κυβάκια
  • 1/2 κιλό ντομάτες ώριμες η λιωμένες στο μπλέντερ
  • αλάτι και πιπέρι

Πλένεις το χταπόδι
Ζεσταίνεις σε μια κατσαρόλα το λάδι και σοτάρεις το κρεμμύδι μέχρι να μαραθεί.
Στη συνέχεια ρίχνεις το χταπόδι και ανακατεύεις καλά για λίγο.
Ύστερα σβήνεις με το κρασί χύνοντάς το λίγο – λίγο.
Ρίχνεις και τις ντομάτες στην κατσαρόλα και στη συνέχεια αλατοπιπερώνεις.
Σκεπάζεις την κατσαρόλα και αφήνεις το φαγητό να σιγοβράσει προσθέτοντας 1 ποτήρι νερό , θέλει περίπου 1 ώρα και 1/4 με 1 ώρα και 1/2 περίπου από την ώρα που θα αρχίσει να βράζει  και όταν μαλακώσει το βγάζεις από τη φωτιά και το κόβεις σε κομμάτια , εν το μεταξύ με ένα πιρούνι και με το μαχαίρι τσιμπολογάς για να παρακολουθήσεις τη πορεία του ψησίματος … 😉
Μπορείς μετά να το κάνεις με ρύζι η μακαρονάκι   σε αναλογία 1ποτήρι ρύζι τύπου μπάρμπα Μπεν η κοφτό μακαρονάκι προς 3 ποτήρια υγρό (νερό  μαζί με τη σάλτσα) που σιγοβράζει και 5 λεπτά πριν το τέλος προσθέτεις και τα κομμάτια από το ψημένο  χταπόδι.
Είναι και απολύτως νηστίσιμο για τους ευσεβείς χριστιανούς.

Για τους άσχετους αν το χταπόδι δεν έχει παραγουλιαστεί δεν τρώγεται , αν δεν είναι παραγουλιασμένο το βαράτε πάνω σε ένα μάρμαρο με μίσος μέχρι να αρχίσει να φωνάζει φτάνει ρε μη βαράς άλλο.

Σχολιάστε

Filed under Οι γεύσεις μας

Άνθρωπος και Τεχνολογία 2

Μετά το Φώτιο στη προηγούμενη ανάρτηση που χειρίζεται τον υπολογιστή του με τα μάτια θα ήθελα να προβάλω το τρόπο που χειρίζεται μια σειρά από μηχανήματα ο φίλος μου  Χρήστος Χονδροματίδης.  Η περιγραφή είναι από τον εργοθεραπευτή του τον  Γιώργο Φιλίππου.
.
Η εμπειρία του Χρήστου.
Η υποστηρικτική τεχνολογία είναι γνωστή κυρίως για τις δυνατότητες βελτίωσης της ποιότητας ζωής που προσφέρει στα άτομα με αναπηρίες. Αυτό που δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό είναι το πόσο προσιτή είναι αυτή η τεχνολογία ακόμα και στην Ελλάδα. Όλοι έχουμε δει ή ακούσει για περιπτώσεις που για τον Έλληνα φαντάζουν σαν κινηματογραφικές υπερπαραγωγές από άποψη διαθεσιμότητας και κόστους, και όμως, στην Ελλάδα αυτές οι ευκαιρίες είναι και διαθέσιμες και χαμηλό κόστος έχουν και κάποιες από αυτές καλύπτονται από ασφαλιστικά ταμεία!
Για του λόγου το αληθές, επιλέξαμε να σας παρουσιάσουμε την εμπειρία που είχε ένας … Έλληνας, στην …Ελλάδα, ο Χρήστος. Ο Χρήστος υπέστη κάκωση νωτιαίου μυελού, με αποτέλεσμα μια υψηλού επιπέδου τετραπληγία. Εξαιτίας της ιδιαιτερότητας της κάκωσης του παρουσιάζει εντονότατους πόνους και σπαστικότητα, κάτι που τον υποχρεώνει να περνά πολλές ώρες της ημέρας στο κρεβάτι. Γρήγορα – και πριν ολοκληρωθεί η ιατρική του σταθεροποίηση – αναζήτησε τεχνολογικές λύσεις που θα του επέτρεπαν να γίνει πιο λειτουργικός και να κάνει περισσότερα πράγματα μόνος του (ο Χρήστος έχει κινητικότητα μόνο στον αυχένα).
Η πρώτη επίσκεψη στο σπίτι του θα ήταν ένα σοκ και για τον πιο έμπειρο ειδικό. Ο Χρήστος ήταν ξαπλωμένος στο κρεβάτι του, στο δωμάτιό του και στον τοίχο ακριβώς απέναντι, υπήρχε μια ραφιέρα με όλον τον εξοπλισμό ήχου και εικόνας που μπορούσε να είναι διαθέσιμος. Πάνω από δέκα «φέτες» (όπως μου λέει ο ίδιος) συμπεριλαμβανομένων: ραδιόφωνο, CD player, ενισχυτής, κονσόλα, δορυφορικό πιάτο (που αλλάζει θέση για να βρει τον άλλο δορυφόρο!!) τηλεόραση, video player κοκ. Ζητώ συγγνώμη Χρήστο αν ξεχνώ κάτι (ο Χρήστος είναι πολύ υπερήφανος για το σύστημα που έχει δημιουργήσει) (σχ1.)

σχ1.

Φυσικά, όλα αυτά τα χειρίζεται κανείς με τα τηλεχειριστήρια τους, τα οποία όμως για τον Χρήστο είναι τελείως απρόσιτα. Είδαμε λοιπόν ένα νέο άνθρωπο να βρίσκεται μπροστά σε όλα αυτά τα μηχανήματα (τα οποία μόνο αυτός ξέρει να χειριστεί) χωρίς να έχει όμως τη δυνατότητα να το κάνει. Η εικόνα ήταν ιδιαίτερα καταθλιπτική όχι όμως και η διάθεση του Χρήστου, ο οποίος ήταν θετικός και γεμάτος ενέργεια. Όταν άρχισε να μας περιγράφει τι θέλει να μπορεί να κάνει, χρειαστήκαμε χαρτί και μολύβι καθώς ο κατάλογος ήταν μακροσκελέστατος. Για τους επόμενους μήνες έπαιρνε τηλέφωνο τακτικά και ξεκινούσε με τη φράση «πως θα γίνει να μπορώ να….».

Έχουν περάσει αρκετά χρόνια από εκείνη την πρώτη επαφή και τώρα ο Χρήστος χρησιμοποιεί άνετα τον προσωπικό του υπολογιστή (ακριβέστερα, είναι δύο υπολογιστές με μία οθόνη και δύο εξωτερικούς σκληρούς δίσκους), τον οποίον έχει τοποθετήσει πάνω σε ένα ειδικά σχεδιασμένο τραπέζι, για να έρχεται πάνω από το κρεβάτι του (το έφτιαξε ο σιδεράς της γειτονίάς και στοίχισε όσο ένα απλό τραπέζι), έχει ανεξάρτητη πρόσβαση σε όλο το σύστημα ήχου και εικόνας και … συνεχίζει.

Για την πρόσβαση στο υπολογιστικό περιβάλλον, ο Χρήστος, χρησιμοποιεί τρεις διαφορετικούς τρόπους. Αρχικά έχει ένα trackball (ποντίκι με την μπίλια επάνω, κόστος 30-40 Euro) (σχ2.), το έχει τοποθετήσει σε μια βάση gooseneck (το ευλύγιστο σύστημα στήριξης μικροφώνων των μουσικών) και το φέρνει σε τέτοια θέση ώστε να κινεί την μπίλια με το πιγούνι. Για να πατήσει τα κουμπιά (αριστερό, δεξί click και drag) χρησιμοποιεί ένα ειδικά κατασκευασμένο για αυτόν μαξιλάρι που φέρει τρεις διακόπτες, αριστερά και δεξιά από το κεφάλι του (σχ3.). Καθοδηγεί λοιπόν τον κέρσορα με το πιγούνι του και πατάει τους διακόπτες για αριστερό και δεξί click. Για το drag (ενέργεια που κάνουμε με το ποντίκι πατώντας το αριστερό πλήκτρο και κρατώντας το πατημένο μετακινούμε το ποντίκι) που για τον Χρήστο θα ήταν πολύ δύσκολο να πατά τον αριστερό διακόπτη και ταυτόχρονα να μετακινεί την μπίλια με το πιγούνι του, χρησιμοποιήθηκε ένας διακόπτης θέσης, ο οποίος όταν ενεργοποιηθεί, «κλειδώνει» πατημένος μέχρι να επανεργοποιηθεί, οπότε και «ξεκλειδώνει». Όλο το σύστημα τροποποίησης της πρόσβασης στο ποντίκι στοίχισε στον Χρήστο γύρω στα 100Euro. Η πρόσβαση στο πληκτρολόγιο γίνεται μέσω οπτικού πληκτρολογίου (με δωρεάν λογισμικό). Για τον Χρήστο, αυτή είναι η κύρια μέθοδος πρόσβασης στον υπολογιστή, αλλά φυσικά δεν αρκέσθηκε σε αυτή.
σχ2. σχ3.
Μόνος του αναζήτησε και βρήκε ένα λογισμικό αναγνώρισης φωνής (τώρα είναι πολύ διαδεδομένα) με το οποίο «μιλά» στον υπολογιστή του. Αυτή τη μέθοδο πρόσβασης τη χρησιμοποιεί για να γράφει μεγάλα κείμενα.

Δεν μπορούσε να λείπει όμως και ένα εφεδρικό σύστημα, λιγότερο σύνθετο, για την περίπτωση που στα προηγούμενα δύο κάτι συμβεί (ή όταν κάνει format κτλ.). Έτσι επιλέχθηκε ένα mouthstick, μια εμπορικά διαθέσιμη συσκευή που χρησιμοποιείται με το στόμα (πολύ διαδεδομένη για ζωγραφική και πληκτρολόγηση). Ουσιαστικά, είναι μία ράβδος που στην μία πλευρά της έχει ειδική προσαρμογή για να μπορεί κανείς να το συγκρατεί με το στόμα του, ενώ από την άλλη καταλήγει σε λαστιχένια επιφάνεια. Το κόστος για μια τέτοια συσκευή μας φάνηκε πολύ μεγάλο και έτσι αποφασίσαμε να το φτιάξουμε (αφού άλλωστε ο Χρήστος το χρησιμοποιεί ελάχιστα). Έτσι και έγινε, με κόστος 1-2Euro, κατασκευάστηκαν δύο διαφορετικά mouthsticks. Ένας αναμενόμενος περιορισμό στην χρήση τους ήταν το γεγονός ότι το εύρος κίνησης του αυχένα δεν είναι αρκετό για να καλύψει κανείς όλο το πληκτρολόγιο με το mouthstick. Αυτό ξεπεράσθηκε με την αγορά ενός μικρού πληκτρολογίου (mini keyboard), κόστους γύρω στα 150Euro. Με την ευκαιρία, να σημειωθεί ότι όλα αυτά τα τεχνολογικά βοηθήματα είναι διαθέσιμα στην Ελλάδα και δεν χρειάζεται κανείς να καταφεύγει σε παραγγελίες από το εξωτερικό, χωρίς τεχνική υποστήριξη.

Ο υπολογιστής ήταν μάλλον εύκολη υπόθεση, σε σχέση με το σύστημα ήχου και εικόνας. Εδώ τα πράγματα διαφοροποιούνται πολύ, εξαιτίας του γεγονότος ότι ο Χρήστος ήθελε πρόσβαση σε τόσες πολλές συσκευές. Η πρόσβαση θα μπορούσε να γίνει μέσω του ηλεκτρονικού υπολογιστή, αλλά ο Χρήστος ήθελε ένα ανεξάρτητο σύστημα. Έτσι επιλέχθηκε ένα σύστημα ελέγχου του περιβάλλοντος (ΣΕΠ=σχ4.). Ως συσκευή χειρισμού επιλέχθηκε ένας διακόπτης αναπνοής (sip and puff=σχ5.). Αυτός είναι ένας διπλός διακόπτης, όπου φυσώντας στο ειδικό σωληνάκι ισοδυναμεί με το πάτημα ενός διακόπτη, ενώ ρουφώντας αέρα ισοδυναμεί με το πάτημα ενός δεύτερου διακόπτη. Το σωληνάκι είναι συνήθως κρεμασμένο μπροστά και πλάγια από το κεφάλι του Χρήστου. Ο διακόπτης είναι βέβαια συνδεδεμένος με το ΣΕΠ, έτσι ώστε φυσώντας στο σωληνάκι να χειρίζεται τη συσκευή. Το ΣΕΠ τώρα είναι μία εμπορικά διαθέσιμη συσκευή (κόστος 700Euro) που μπορεί να αντικαταστήσει όλα τα τηλεχειριστήρια, η προσαρμοστικότητά του όμως στηρίζεται σε δύο παραμέτρους. Αρχικά έχει τη δυνατότητα σάρωσης, δηλαδή προσφέρει πρόσβαση σε πέντε συσκευές (ο,τιδήποτε δέχεται σήματα υπέρυθρων από το τηλεχειριστήριό του, όπως τηλεόραση, κτλ.) και για κάθε συσκευή δίνει τη δυνατότητα να ελέγξει δέκα λειτουργίες (κανάλι πάνω, κάτω, αύξηση ήχου κτλ.). Φυσώντας λοιπόν «ανάβει» (φωτάκι δίπλα στο όνομα της συσκευής) η πρώτη συσκευή και μένει αναμμένη για προκαθορισμένο και ρυθμιζόμενο χρονικό διάστημα, στη συνέχεια ανάβει η επόμενη κοκ., όταν είναι αναμμένη η συσκευή που θέλουμε ξαναφυσάμε και την επιλέγουμε. Στη συνέχεια αρχίζουν να ανάβουν διαδοχικά οι δέκα λειτουργίες, όταν φτάσουμε τη λειτουργία που θέλουμε ενεργοποιούμε τον διακόπτη (στην περίπτωση του Χρήστου, φυσάει στο σωληνάκι) και η συσκευή στέλνει το υπέρυθρο σήμα. Αυτή η μέθοδος πρόσβασης (σάρωση), αν και φαίνεται αργή και περίπλοκη διαδικασία στην πραγματικότητα δεν είναι, ενώ ορίζοντας υψηλή ταχύτητα σάρωσης μπορεί να γίνει και πολύ γρήγορη , όπως στην περίπτωση του Χρήστου.
σχ4. σχ5.

Η συγκεκριμένη συσκευή όμως μας πρόσφερε άλλο ένα σημαντικό πλεονέκτημα, το ότι είναι εκπαιδεύσιμη. Τα ΣΕΠ είναι είτε προγραμματιζόμενα, είτε εκπαιδεύσιμα. Στα προγραμματιζόμενα πρέπει εισάγεται κωδικό της συσκευής που υπάρχει(τηλεόραση) και αυτό στέλνει τα υπέρυθρα σήματα που αντιστοιχούν σε αυτή την μάρκα τηλεόρασης. Στα εκπαιδέυσιμα (όπως αυτό που χρησιμοποιεί ο Χρήστος) μέσα από μία συγκεκριμένη διαδικασία, ορίζεται το επιθυμητό υπέρυθρο σήμα για κάθε επιλογή. Έτσι εκπαιδεύσαμε το ΣΕΠ, ώστε με τις πενήντα διαθέσιμες εντολές του να καλύπτει όλες τις συσκευές που ο Χρήστος θέλει να χειρίζεται. Το ΣΕΠ είναι τοποθετημένο ψηλά πάνω από το κρεβάτι του Χρήστου, ώστε να έχει οπτική επαφή, ενώ η δυνατότητα αντανάκλασης των υπερύθρων του επιτρέπει να ελέγχει και το κλιματιστικό που είναι πίσω του.

Η αρχική επιλογή του διπλού διακόπτη αναπνοής, και όχι του μονού, είχε γίνει γιατί φυσικά θέλαμε να καλύψουμε δυο διαφορετικές ανάγκες. Η πρώτη είναι το ΣΕΠ και η δεύτερη είναι η πρόσβαση στο τηλέφωνο. Ο Χρήστος μπορεί να χειρισθεί την τηλεφωνική συσκευή μέσω του υπολογιστή του, αλλά ήθελε και έναν πιο απλό τρόπο, ιδιαίτερα για να απαντά το τηλέφωνο, όταν ο υπολογιστής δεν βρίσκεται σε λειτουργία. Έτσι, η δεύτερη λειτουργία του διακόπτη αναπνοής είναι συνδεδεμένη σε μια τηλεφωνική συσκευή με ανοικτή ακρόαση. Μετά από αρκετούς πειραματισμούς βρέθηκε η καταλληλότερη θέση της συσκευής και έγιναν οι σωστές ρυθμίσεις έντασης, της ώστε τώρα – όταν χτυπά το τηλέφωνο – ο Χρήστος μπορεί να το απαντήσει, απλά ρουφώντας στο σωληνάκι του διακόπτη αναπνοής. Οι τηλεφωνικές συσκευές που μπορούν να ενεργοποιηθούν από διακόπτη είναι εμπορικά διαθέσιμες, αλλά το κόστος τους είναι αισθητά αυξημένο. Εμείς επιλέξαμε να αγοράσουμε μια απλή τηλεφωνική συσκευή με ανοικτή ακρόαση (30, 40 Euro) και να την προσαρμόσουμε έτσι ώστε να δέχεται διακόπτη.

Η υποστηρικτή τεχνολογία, ως θεραπευτική παρέμβαση, είναι μια διαδικασία αγοράς κατασκευής και τροποποίησης τεχνολογικού εξοπλισμού, βάσει των αναγκών και ικανοτήτων του ατόμου. Είναι μια θεραπευτική παρέμβαση διαθέσιμη στην Ελλάδα, που μπορεί να βοηθήσει άτομα με περιορισμούς να συνεχίσουν να είναι λειτουργικά δημιουργικά και ενεργά, παρακάμπτοντας τις ό,ποιες μειονεξίες. Ο Χρήστος είναι, κατά την γνώμη μας, τρανό παράδειγμα ανθρώπου ο οποίος και όταν δεν είναι έξω με το αμαξίδιο του (το οποίο οδηγεί με το στόμα φυσόντας σε ένα σωληνάκι), μπορεί να είναι παντού με τον υπολογιστή του, να κάνει πράγματα που του αρέσουν (ήχος και εικόνα) και να δημιουργεί ασταμάτητα.

Από τον Γιώργο Ν. Φιλίππου,  Εργοθεραπευτή M.A. OTR
.

Ο Χρήστος γράφει για την εμπειρία του με την τεχνολογία

Μετά από το τροχαίο ατύχημα και το κάταγμα στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης, απέκτησα την τετραπληγία από το επίπεδο Α4 και κάτω. Από το 1995 όπου και τραυματίστηκα μέχρι το 2001 έμεινα καθηλωμένος στο κρεβάτι, βλέποντας πότε την τηλεόραση και πότε το ταβάνι. Έχοντας χάσει τους φίλους μου, η Ζωή περνούσε ανιαρά δεν έκανα τίποτα και είχα πέσει σε μελαγχολία. Το 2001 καταφέραμε και βρήκαμε τον τρόπο να δουλεύω το PC μου, εύκολα και φτηνά. Η ζωή μου απέκτησε ενδιαφέρον, ξεκίνησα από το μηδέν. Πρώτα έμαθα το λειτουργικό σύστημα, μετά βελτίωσα τα αγγλικά μου και αυτή τη στιγμή έχω φτιάξει ένα Portal στο internet. Χάρις στη σελίδα μου και το forum που έχω φτιάξει, επικοινωνώ με πολλούς φίλους και με μερικούς έχω συναντηθεί και προσωπικώς. Τώρα δεν είμαι μόνος, και η δουλειά που κάνω στο Portal με κάνει να νιώθω σημαντικός. Έχοντας πάρει και ένα κοντρόλ ελέγχου ηλεκτρικών συσκευών, κάνω σχεδόν τα πάντα στο δωμάτιο μου, να ανοίγω την TV, να βάζω μουσική το video κ.α.π. Με αυτές της συσκευές γίνομαι περισσότερο ανεξάρτητος πράγμα που με ανεβάζει ψυχολογικά, ενώ ξεκουράζω αυτούς που με βοηθούν, τους γονείς μου.

chrisxx.com

1 σχόλιο

Filed under Πολιτισμός