Monthly Archives: Δεκέμβριος 2007

D G Oreopoulos

Σήμερα μια σημαντική μερίδα της κοινωνίας έχει ταυτίσει τη παραγωγή πολιτισμού με τα αναλώσιμα ¨προϊόντα¨ της μουσικής βιομηχανίας και της κακοποίησης της υποκριτικής τέχνης που προβάλλονται κατά κόρον από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας και κυρίως από την τηλεόραση και τα lifestyle περιοδικά.
Πολλοί αυτή την υποκουλτούρα την έχουν ταυτίσει με την έννοια του πνευματικού ανθρώπου αγνοώντας ίσως και ασυνείδητα ότι η έννοια πνευματικός άνθρωπος περιγράφει και σηματοδοτεί αυτόν που μέσα από πνευματικές διεργασίες δηλαδή χρησιμοποιώντας το μυαλό του φροντίζει να παράγει έργο που θα ωφελήσει την κοινωνία και οι συνάνθρωποί του θα έχουν μια καλύτερη ποιότητα ζωής .
Νομίζω ότι η λέξη πνευματικός άνθρωπος κυρίως περιγράφει τα μέλη της επιστημονικής κοινότητας που αθόρυβα και συστηματικά εργάζονται προς αυτή τη κατεύθυνση. Πολλοί είναι οι έλληνες σημαντικοί επιστήμονες , κάποιοι όμως ξεχωρίζουν ιδιαίτερα στον χώρο τους και απολαμβάνουν όχι μόνο το σεβασμό της διεθνούς κοινότητας αλλά με το έργο τους προβάλουν συγχρόνως και τη χώρα καταγωγής τους.
D G OreopoulosΜία τέτοια προσωπικότητα είναι και ο καθηγητής Δημήτριος Ωραιόπουλος που πριν λίγες μέρες (21/11/2007) το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης τον ανακήρυξε επίτιμο διδάκτορα σαν αναγνώριση της συνεισφοράς του στην ιατρική επιστήμη.
Ο Καθηγητής Δημήτριος Γ. Ωραιόπουλος γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη το 1936 από Μικρασιάτες γονείς και μεγάλωσε στην Αθήνα. Μετά τις σπουδές του στην Ιατρική Σχολή της Αθήνας, πήρε την ειδικότητα της Εσωτερικής Παθολογίας και της Νεφρολογίας. Συνέγραψε τη διδακτορική του διατριβή σχετικά με την κινητική των ουραιμικών ουσιών στον Τεχνητό Νεφρό (1964) και συμμετείχε με τον Καθηγητή Γιατζίδη στην ανάπτυξη της αιμοπροσρόφησης με άνθρακα και της εφαρμογής της στην απομάκρυνση των εξωγενών τοξικών ουσιών και τη θεραπεία της ουραιμίας. Μεταξύ των ετών 1966-1969, ο κ. Ωραιόπουλος περάτωσε τη μεταδιδακτορική του μελέτη (PhD) στη νεφρολιθίαση, υπό την επίβλεψη της Mary McGeown, στο Queen’s University, στο Μπέλφαστ της Βόρειας Ιρλανδίας. Παράλληλα, στο κέντρο αυτό εμβάθυνε για πρώτη φορά στις κλινικές αρχές της Περιτοναϊκής Κάθαρσης.
Τον Ιούνιο του 1969 αποδέχτηκε μια θέση Senior Research Fellow στο Toronto Western Hospital (TWH) στο Τορόντο του Καναδά. Στο τέλος του ιδίου έτους πήρε μόνιμη θέση στο τμήμα Νεφρολογίας του TWH όπου ανέπτυξε το πρώτο πρόγραμμα χρόνιας διαλείπουσας περιτοναϊκής κάθαρσης με τη συμμετοχή 60 ασθενών. Αργότερα, με δική του τεχνική, τελειοποίησε τη μέθοδο της Συνεχούς Φορητής Περιτοναϊκής Κάθαρσης (ΣΦΠΚ) ελαττώνοντας δραματικά τη συχνότητα της περιτονίτιδας.
Η τεχνική αυτή βοήθησε στην παγκόσμια καθιέρωση της ΣΦΠΚ ως αποδεκτής μεθόδου θεραπείας των ασθενών με νεφρική ανεπάρκεια τελικού σταδίου. Η Μονάδα Περιτοναϊκής Κάθαρσης του Καθηγητή Ωραιόπουλου στο TWH αναδείχτηκε σύντομα σε κλινικό, ερευνητικό και εκπαιδευτικό κέντρο παγκόσμιας εμβέλειας, το οποίο επισκέπτονται για έρευνα και εκπαίδευση εκατοντάδες νεφρολόγοι, ερευνητές, βασικοί επιστήμονες, νοσηλεύτριες, διαιτολόγοι, και άλλοι λειτουργοί από το χώρο της υγείας.
Οι ερευνητικές δραστηριότητες και οι δημοσιεύσεις του κέντρου αυτού καλύπτουν κυριολεκτικά όλο το φάσμα της Περιτοναϊκής Κάθαρσης. Πολλά από τα ερευνητικά του προγράμματα έχουν χρηματοδοτηθεί από παγκοσμίου κύρους οργανισμούς, όπως το National Institute of Health (USA), Kidney Foundation, Medical Research Council κ.ά.
Εν τω μεταξύ, ο κ. Ωραιόπουλος ανέβηκε σύντομα την ακαδημαϊκή ιεραρχία και από το 1980 είναι Καθηγητής Παθολογίας-Νεφρολογίας στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο, όπου διδάσκει μαθήματα Παθολογίας, Νεφρολογίας, Κλινικής Βιοχημείας και Κλινικής Φαρμακολογίας σε προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές της Ιατρικής, καθώς και μαθήματα βιοηθικής σε φοιτητές της Θεολογίας.
Το συγγραφικό έργο του είναι πραγματικά εντυπωσιακό. Έχει δημοσιεύσει 496 άρθρα σε ιατρικά περιοδικά μετά από κρίση, 59 επιστολές προς τον εκδότη, 228 περιλήψεις, 62 άρθρα σε πρακτικά συνεδρίων. Έχει εκδώσει 4 βιβλία, έχει συγγράψει 59 κεφάλαια σε βιβλία και έχει δημιουργήσει και κυκλοφορήσει 5 επιστημονικές ταινίες. Είναι μέλος επιτροπών σύνταξης και κριτής εργασιών σε 18 επιστημονικά περιοδικά μεγάλης εμβέλειας και κριτής ερευνητικών προγραμμάτων σε επτά οργανισμούς μεγάλης εμβέλειας.
Έχει συμμετάσχει ενεργά σε εκατοντάδες επιστημονικών συνεδρίων και έχει οργανώσει ένα μεγάλο αριθμό αυτών. Παράλληλα, έχει κυριολεκτικά γυρίσει πολλές φορές τον κόσμο, συμβάλλοντας στη διάδοση της Περιτοναϊκής Κάθαρσης, ως προσκεκλημένος ομιλητής ή επισκέπτης καθηγητής, με πάνω από 350 διαλέξεις σε χώρες και των πέντε ηπείρων.
Το 1980, ο κ. Ωραιόπουλος ξεκίνησε την έκδοση του Peritoneal Dialysis Bulletin, που αργότερα ονομάστηκε Peritoneal Dialysis International και αποτελεί το επίσημο περιοδικό της Διεθνούς Εταιρείας Περιτοναϊκής Κάθαρσης, της οποίας εξελέγη Πρόεδρος για τα έτη 1995-1998. Επίσης, με τους R. Khanna και K. Nolph εκδίδει το Advances in Peritoneal Dialysis.
Το 1989 ο κ. Ωραιόπουλος, με τη βοήθεια του Dr. J. Godden, άρχισε την έκδοση του περιοδικού Ηumane Medicine, το οποίο στη συνέχεια ονομάστηκε Ηumane HealthCare International (www.humanehealthcare.com) και είναι αφιερωμένο στην ανθρωπιστική και ολιστική προσέγγιση των ασθενών.
Το 1990 αφιέρωσε το sabbatical που έλαβε στη γηριατρική στο Πανεπιστήμιο του Albuquerque, στο Νέο Μεξικό των ΗΠΑ και αργότερα βοήθησε σημαντικά στην καθιέρωση της Γηριατρικής Νεφρολογίας. Οργάνωσε τέσσερα Διεθνή Συνέδρια Γηριατρικής Νεφρολογίας στο Τορόντο, εξελέγη ο πρώτος Πρόεδρος της Διεθνούς Εταιρείας Γηριατρικής Νεφρολογίας και Ουρολογίας, εξέδωσε τρία βιβλία Γηριατρικής Νεφρολογίας και είναι ο εκδότης του περιοδικού International Urology and Nephrology.
Ο Δημήτρης Ωραιόπουλος έχει μια εκτενή εθελοντική εργασία στην Ελληνική κοινότητα του Τορόντο. Ως πρόεδρος του «Ελληνικού Γηροκομείου» στο Τορόντο δημιούργησε το πρώτο Γηροκομείο (Nursing Home) για τους Ελληνο-Καναδούς του Τορόντο. Σήμερα, το «Ελληνικό Γηροκομείο του Τορόντο» περιλαμβάνει ένα κτίριο με 225 διαμερίσματα για υπερήλικες, ένα κέντρο ημερήσιας φροντίδας για κατοίκους του Οντάριο, καθώς και ένα Νοσοκομείο 78 κλινών αποκλειστικά για Ελληνο-Καναδούς.
Υπήρξε ο πρώτος πρόεδρος της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκπαίδευσης (Greek Orthodox Education) στο Οντάριο και βοήθησε να ιδρυθεί το πρώτο Ελληνορθόδοξο ημερήσιο Σχολείο (Greek Orthodox Day School) του Οντάριο. Επίσης, ήταν ο ιδρυτής και πρώτος πρόεδρος του Ελληνο-Καναδικού Ιατρικού Συλλόγου «ο Ιπποκράτης».
Διετέλεσε μέλος τριμελούς επιτροπής της κυβέρνησης του Οντάριο για την προσαρμογή και εύρεση εργασίας αλλοδαπών επαγγελματιών, καθώς και αντιπρόεδρος και πρόεδρος της Πολυπολιτισμικής Ένωσης για τους πολίτες της τρίτης ηλικίας του Οντάριο.
Οι τιμητικές διακρίσεις και τα βραβεία που έχει λάβει ο κ. Ωραιόπουλος είναι υψηλού επιπέδου και περιλαμβάνουν:
1978 – First Medical Award, Canadian Kidney Foundation
1979 – First Award for Medical Achievement, Canadian Association of Manufacturers of Medical Devices.
1981 – Charles Mickle Award, Faculty of Medicine, University of Toronto
1982 – Member of the Executive Committee of the Council of Clinical Nephrology, Dialysis and Transplantation of the National Kidney Foundation of the United States.
1982 – Elected Member of the National Jewish Institute for Health
1983 – Honorary Member of the Algerian Society of Nephrology
1989 – Citizenship of the Year for Metropolitan Toronto, Gardiner Award
1993 –
ΑντεπιστέλλονΜέλοςτηςΑκαδημίαςΑθηνών
1993 –
Μέλοςτου ΤάγματοςτουΑγίουΑνδρέατουΑποστόλου (ΟικουμενικόΠατριαρχείοΚωνσταντινουπόλεως)
1993 – Distinguished Physician of the Year: Hellenic Medical Society of N.
Υ.
1994 – Torchbearer Award – American Kidney Fund
1996 – Medicus Hippocraticus, 1st Medical Olympiad, Kos (Greece)
1996 – Hon. Member, International Association for the History of Nephrology
1998 –
Σταυρός του Τάγματος Τιμής του Αγίου Γεωργίου της Ελληνικής Δημοκρατίας
1998 – Belding Scribner Award, American Society of Nephrology
Τέλος, το 2005 ο Καθηγητής Ωραιόπουλος τιμήθηκε από το Πανεπιστήμιο του Τορόντο με μια σπάνια διάκριση. Προς τιμήν του και εις αναγνώριση του μακροχρόνιου, πολυσχιδούς και σημαντικότατου ερευνητικού του έργου ιδρύθηκε η έδρα ‘Oreopoulos-Baxter chair’ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Τορόντο, με αντικείμενο την έρευνα στη Νεφρολογία. Η έδρα χρηματοδοτήθηκε με ένα εκατομμύριο δολάρια από την εταιρεία Baxter και ένα εκατομμύριο δολάρια από την Ιατρική Σχολή του Τορόντο.
Ο κ. Ωραιόπουλος διατήρησε συνεχή την επαφή του με τους Έλληνες συνεργάτες του, νεφρολόγους και συναδέλφους άλλων ειδικοτήτων. Επισκέπτεται πολύ συχνά την Ελλάδα με την ευκαιρία επιστημονικών συναντήσεων-συνεδρίων διαφόρων Κλινικών και Μονάδων, της Ελληνικής Νεφρολογικής Εταιρείας και άλλων Εταιρειών, όπου συμμετέχει ενεργά και εποικοδομητικά. Επίσης, έχει συμβάλλει ουσιαστικά στη διοργάνωση πολλών διεθνών συνεδρίων στην Ελλάδα.
.
Πέθανε  25 Απριλίου 2012 στο Etobicoke General Hospital  μετά από μια γενναία μάχη με τον καρκίνο.
.
Η ομιλία του κατά την αναγόρευσή του σε διδάκτορα στο ΑΠΘ :
Επιτιμοποίηση Ωραιόπουλου.doc


Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Περί υγείας, Πολιτισμός

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

Χρόνια πολλά με υγεία , ευτυχία σε όλους τους επισκέπτες .

Σχολιάστε

Filed under Μου ΄ρθε

Κουλτούρας σύνδεσμοι

Links

ONLINE ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ

Specials Poiein

Ξενόγλωσα

    Περί βιβλίου

    Έλληνες εκδότες

    Ελληνικά Βιβλιοπωλεία

    Έλληνες Συγγραφείς

    Ξένοι Συγγραφείς

    Ξένα βιβλιοπωλεία

    Διάφοροι Φορείς

    Νέα για το βιβλίο

    Σχολιάστε

    Filed under Πολιτισμός

    Βασιλόπιτα

    Η κατασκευή της βασιλόπιτας αποτελεί παράδοση που ακολουθεί τους χριστιανούς από την εποχή του Μεγάλου Βασιλείου και διέσωσε το όνομά της ακόμα και στην εποχή των σοσιαληστών που απαίτησαν και πέτυχαν ακόμα και απολυτίκιο της εκκλησίας να αλλάξουν … το «τοις βασιλεύσει» έγινε «τοις ευσεβεύσει» αν θυμάστε , περίεργο που δεν απαίτησε εκείνος ο λαμπρός διανοούμενος ο Γεράσιμος Αρσένης να αλλάξει και η βασιλόπιτα σε προεδρόπιτα η και τσαρόπιτα προς τιμήν του …
    .
    Να η συνταγή που έφτιαχνε η μάνα μου η κυρά Κατίνα κάθε χρόνο παραμονή της πρωτοχρονιάς.

    4 φλιτζάνια τσαγιού αλεύρι
    2 φλιτζάνια τσαγιού ζάχαρη
    1 φλιτζάνι τσαγιού φρέσκο βούτυρο η μαργαρίνη
    1 ½ φλιτζάνι τσαγιού γάλα
    6 κουταλάκια τσαγιού μπέικιν πάουντερ
    3 αυγά
    βανίλια η μαστίχα η ξύσμα πορτοκαλιού
    Ζάχαρη άχνη
    .
    Κοσκινίζεται μαζί το αλεύρι , το μπαίκιν πάουερ και τη ζάχαρη.
    Ρίχνετε μέσα στα κοσκινισμένα υλικά το βούτυρο , το γάλα και τη βανίλια η τη μαστίχα η το ξύσμα πορτοκαλιού.
    Χτυπάτε το μίγμα επί 2 λεπτά στο μίξερ προσθέτετε τ΄ αυγά και συνεχίζεται το χτύπημα αλλά 8 λεπτά σε μέτρια ταχύτητα.
    Αδειάζετε το χυλό σε ένα βουτυρωμένο ταψάκι Νο 30 και τον ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο για μία ώρα στους 175 βαθμούς Κελσίου. όταν ψηθεί πασπαλίζετε τη βασιλόπιτα με άχνη ζάχαρη.

    Σχολιάστε

    Filed under Οι γεύσεις μας

    Νατάσα Κεσμέτη

    Νατάσα Κεσμέτη

     

     

    Πρόσωπα μέσα στο Παρόν του Χριστού
    .

    Το «χους εσμέν και εις χουν απελευσόμεθα»
    έχει για περιεχόμενο όλο τον αρμαθό των προσκαίρων
    ματαιοτήτων μας, αυτό που θα σπαρεί για να φθαρεί,
    και ν’ ανθίσει απ’ αυτό η μεγάλη Μεταλλαγή μας.
    Όπου ην Κήπος.
    Τ.Κ. Παπατσώνης

    ΑΠΟ την ώρα που διάβασα την πρόσκληση του «Ακρίτα», ένας αρμαθός προσώπων, που ήδη εσπάρησαν, άρχισε να μ’ απασχολεί. Κάποια από αυτά τα πρόσωπα, είναι αλήθεια, έρχονται και επανέρχονται στην ορατή περιοχή της προσοχής μου χρόνια τώρα.
    Το πρώτο είναι η δευτερότοκη, από τα δώδεκα παιδιά του εκ μητρός Καππαδόκη παππού μου, Άννα. Η θεία μου λάτρευε τους γονείς της, μ’ έναν τρόπο σχεδόν άγνωστο για σήμερα: ήσαν τα υπέροχα πρότυπά της, οι άξονες και οι φάροι της στη ζωή. Γεννημένη από αυτούς στο τουρκόφωνο Νέβσεχιρ Καισαρείας, τουρκόφωνη κι η ίδια, γνώριζε καλά μόνο τα Ελληνικά της Λειτουργίας, των Ακολουθιών, των Ψαλμών κ.λπ. Πέθανε από καρκίνο του στομάχου, το 1964 στην Αθήνα. Δεν ήταν μόνο η άκρα υπομονή με την οποία αντιμετώπισε κι αυτό το «κακό», όπως και τόσα άλλα στη ζωή της ούτε μόνο το απίστευτο θάρρος της. Για να γίνει αντιληπτό αυτό το θάρρος, πρέπει να δώσω ένα παράδειγμα: μετά την εγχείρηση (κατά την οποία διαπιστώθηκε απλά ότι ο όγκος ήταν τόσο μεγάλος, ώστε τίποτα δεν μπορούσε να γίνει, για λόγους που δεν είναι του παρόντος να εξηγήσω, η τομή παρέμεινε ανοιχτή)· καθώς κάποια στιγμή κανείς δεν έτρεχε σε βοήθειά της, βρήκε το κουράγιο να ξαναβάλει μέσα, μόνη της, τον όγκο που είχε βγεί από την πληγή της. Δεν ξέρω αν τότε συνειδητοποίησε ότι πεθαίνει, πάντως λίγο αργότερα άρχισε να ψάλλει τη νεκρώσιμη ακολουθία,που γνώριζε απ’ έξω, να κηδεύει, δηλαδή, τον εαυτό της -ζητώντας κι από τις αδελφές της να κάνουν το ίδιο. Ακόμα, πριν το τέλος της έδωσε αληθινή μάχη, ακουστή αν όχι ορατή και από τους παρισταμένους συγγενείς: με αποστροφή έδιωχνε κάποιους «μαύρους αγγέλους» που την πλησίαζαν, όπως έλεγε, και με αγαλλίαση, εκστατικά προσκαλούσε να έρθουν πιο κοντά της «άλλοι, λευκοί», μαζί και οι γονείς της.Έτσι κοιμήθηκε η Άννα Σαβαΐδου, το γένος Ωραιοπούλου.
    Το δεύτερο πρόσωπο είναι ο παπά Νικόλας που με βάφτισε. Ήταν πολύτεκνος, σχεδόν αγράμματος, πάντως ολιγογράμματος, φτωχός και με τη φήμη του λαίμαργου. Ίσως όμως είχε περάσει μεγάλη πείνα, αφού έθαψε κάποια απ’ τα πολλά παιδιά του, όταν, αντί για αλεύρι, τους πούλησαν γύψο στον πόλεμο. Έψαλλε πολύ άσχημα και είχε τόσο κακήν άρθρωση που δύσκολα καταλάβαινες τι έλεγε.
    Σ’ αυτόν με πρωτοπήγανε για εξομολόγηση. Είχα μεγάλη αγωνία, γιατί ο τρόπος που μιλούσανε για το γεγονός και επαναλάμβαναν «μην τολμήσω και δεν πω την αλήθεια ή κρύψω τίποτα» ήταν από μόνος του απειλή τιμωριών. Τι ωραία έκπληξη που με περίμενε. Θυμάμαι ακόμα το χέρι του στο κεφάλι μου, ζεστό και τρυφερό. Ήξερε από παιδιά.
    Το πρόσωπό του είχε κάτι το αστείο, και παρόλο που ήταν σοβαρός… ήταν σαν να γελούσε ταυτόχρονα.Τώρα θυμάμαι με τι σεβασμό κάναμε στην άκρη τα παιδιά, όταν σιωπηλά περνούσε το Άγιο Δισκοπότηρο, απ’ το χωματόδρομό μας, για να πάει να κοινωνήσει κάποιον άρρωστο.Υπάρχει μια ιταλική παροιμία που λέει: «Αγράμματος, σαν Έλληνας παπάς».
    Ο παπά-Νικόλας Κουλουριώτης , χωρίς να πει τίποτα, μου έδωσε, ωστόσο, την πρώτη ζωντανή αίσθηση ελευθερίας και συγχώρεσης, με μια φαιδρή και ιλαρυντική κατανόηση. Πως να: Ο Θεός δεν κάθεται να ψειρίζει «λάθη κι όλο λάθη κι άλλα ασυγχώρητα λάθη» σα μαγκούφα δασκάλα, μα είναι με το …μέρος των Παιδιών!
    Το τρίτο πρόσωπο, ο κ. Μιχάλης Πιτυλάκης, δεν ήταν αυτό που συνηθίζουμε να λέμε «άνθρωπος της εκκλησίας». Σήκωνε βαρύτατες τσάντες με τα εμπορεύματά του, σ’ όλη του τη ζωή, κι ανεβοκατέβαινε μ’ αυτές πολυκατοικίες και μέγαρα. Ωστόσο, καθόλου δεν του ταίριαζε να τον πεις «υπαίθριο μικροπωλητή», ούτε και το «εμπορικός αντιπρόσωπος» του πήγαινε -ίσως γιατί δεν χωρούσε κάτω από μιαν ετικέττα, παρά που ο ίδιος χαιρόταν και καμάρωνε πραγματικά με την εργασία του. Αλλά και με τι δεν χαιρόταν; Σελίδες δεν θά ‘φταναν γι αυτόν τον άνθρωπο των αρχών και των ξεκαθαρισμένων αξιών που μόνος του είχε αποφασίσει για τη ζωή του, καθώς πεντάρφανος από τριώ χρονώ, και που τις ακολουθούσε με τη συνέπεια, την πειθαρχία και την αξιοπρέπεια ευγενούς ανδρός.
    Στον Πειραιά όπου κυρίως εργαζόταν, ευφυώς τον αποκαλούσαν: Ο Περιπατητής Φιλόσοφος! Αυτό κυρίως ήταν! Στα χείλη του είχε λόγο σοφίας, λόγο συνέσεως και, ως Απειράνθιος, εκείνο το χιούμορ και την εκφραστική δεινότητα που μπορεί να αποδείξει μωρούς, ασόφους και αφθόγγους πολλούς πολυφθόγγους ρήτορας.Είχε ενθουσιασμό για τη ζωή και την ομορφιά, ιδίως την αποτυπωμένη στις γυναίκες. Τα παιδιά του έλεγαν πως ο Θεός του επέτρεψε ακόμα και με το θάνατό του, να τις τιμήσει… αφού κοιμήθηκε, ενενηκοντούτης, μια Κυριακή των Μυροφόρων.Όταν αποσύρθηκε από τη δουλειά του, επιφύλαξε για τον εαυτό του ένα νέο , ασύνηθες , έργο: έγινε Ευχοδότης. Τουτέστιν, με πρόγραμμα και τάξη επικοινωνούσε τηλεφωνικά μ’ ένα μεγάλο αριθμό ανθρώπων, για να τους δώσει έναν ευφρόσυνα αισιόδοξο λόγο μαζί με την αγαπημένη του ευχή: «Σας εύχομαι, οικογενειακώς υγεία, χαρά και αγάπη»!Ήμουν παρούσα όταν πλησίαζε να τελευτήσει, Τα μάτια του, ωσάν νηπίου, ήσαν ολοκάθαρα και γαλήνια. Έφυγε με μιαν αναπνοούλα.Αν έλεγα πως οι τρεις αυτοί άνθρωποι εκπροσωπούν στη συνείδησή μου τρεις πλευρές ή εκδηλώσεις του Θεανδρικού Προσώπου του Χριστού, θα ήταν μια μεγάλη και ίσως ασυγχώρητη υπερβολή. Μπορώ όμως να το θέσω αλλιώς:Δεν ήσαν ούτε κάλπικοι άνθρωποι ούτε κάλπικοι χριστιανοί. Κι αν ο Χριστός φανερώνεται στο Παρόν μας και στο Παρόν του Άλλου, τότε για μένα, υπήρχε μέσα τους κάτι από αυτήν την Παροντικότητα του Χριστού. Αυτήν που στην ντοστογιέβσκική ζυγαριά βαραίνει περισσότερο κι απ’ την Αλήθεια. Ίσως γιατί… είναι η ζώσα αλήθεια.Αγαπημένος Γέροντας μου είπε κάποτε να θυμάμαι να ρωτάω συχνά «τι είναι για μένα ο Χριστός». Μέσα στα χρόνια παρατήρησα πως οι απαντήσεις όχι μόνο παρουσιάζουν ποικιλία αλλά πηγάζουν, κάθε φορά, κι από διαφορετικό βάθος του εαυτού μου …
    ——————————————————
    Όταν διάβασα το παραπάνω κείμενο ( απόσπασμα) της Νατάσας Κεσμέτη μέσα από μια ιστοσελίδα ένιωσα να ξαναβλέπω ζωντανό και χαμογελαστό μπροστά μου τον παπα Νικόλα Κουλουριώτη που στο μυαλό μου το ήρεμο πρόσωπό του από μικρό παιδί το είχα ταυτίσει με την εικόνα της αγιοσύνης και που δεν έμοιαζε καθόλου με τα αυστηρά πρόσωπα ¨αγίων¨ που με απωθούσαν όπως ήταν αποτυπωμένα στις αγιογραφίες.
    Ίσως ήταν ο μόνος ιερωμένος που μου προκαλούσε το σεβασμό θες ήταν η μορφή του , το μειλίχιο του χαρακτήρα του , το καλοσυνάτο όχι προσποιητό χαμόγελό του , δεν ξέρω αλλά ήταν ο μόνος παπάς που στα 52 μου χρόνια έχω φιλήσει το χέρι του παρ΄ ότι αυτός δεν με άφηνε και με φιλούσε στα μάγουλα όταν τον συναντούσα στο δρόμο. Και μένα όπως και τη Νατάσα Κεσμέτη αυτός με βάπτισε.
    Η Νατάσα Κεσμέτη είναι γειτόνισσά μου στον Υμηττό, η οικογένειά της γνωστή της δικής μου , έχει ένα πρόσωπο που αναδύει χαρά και μάτια που χαμογελούν , γεννήθηκε στην Αθήνα το 1947. Σπούδασε Πολιτικές και Οικονομικές Επιστήμες στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και Αγγλική Φιλολογία στο Pierce College. Δίδαξε για μια 20ετία Αγγλική γλώσσα.
    Έργα της: Ποίηση: Αχ να ΄μουν ρημαγμένος καφενές (1974). Πεζά: Τα εφτά της Αρκτου (1972), Το αιώνιο ρολόι (1987), Κήπος περίφρακτος (1992), Η Βίργκω της ερημιάς και τα κρυφά κελαϊδόνια (1996). Μετέφρασε από τα αγγλικά Σέλλεϋ, Τζον Νταν, Κολντγουελ κ.α.
    Τίτλοι στη βάση ΒΙΒΛΙΟΝΕΤ:
  • (2005) Μικρό ωρολόγιο , Ευθύνη
  • (2005) Ο εραστής μου ο Ερρίκος , Αλεξάνδρεια
  • (2004) Ακροατής οριζόντων , Γαβριηλίδης
  • (2000) Αίσθηση γυναίκας , Καστανιώτη
  • (1999) Μαγεμένο χώμα , Κέδρος
  • (1999) Ο αντρειωμένος Ευστάθιος και το ελάφι του Θεού , Ακρίτας, [διασκευή]
  • (1996) Η Βίργκω της ερημιάς και τα κρυφά κελαϊδόνια , Νεφέλη
  • (1992) Κήπος περίφρακτος , Πλανόδιον
  • (1987) Το αιώνιο ρολόι , Νεφέλη
  • .
  • 5 Σχόλια

    Filed under Μου ΄ρθε, Πολιτισμός, Υμηττός

    Ωράριο Λειτουργίας

    Eμπορικά: Κάθε μέρα 8.00-21.00 Σαβ. 8.00-20.00 Πολυκαταστήματα: Καθημερινές: 8.00-21.00 Σάβ. 8.00-20.00
    Σούπερ μάρκετ: Δευτ.-Παρ.: 8.00-21.00 Σαβ. 8.00-20.00
    Τράπεζες: Δευτ.-Πέμ. 8.00-14.30 Παρ. 8.00-14.00
    Δημόσιες Υπηρεσίες: 7.30 ή 8.00 με 15.00 ή 15.30 υποδοχή κοινού συνήθως: 12.00-14.30
    Εφορίες: 7.30-13.00
    Πρατήρια υγρών καυσίμων: 6.00-22.30

    Σχολιάστε

    Filed under Χωρίς κατηγορία

    Γενική απεργία στις 12 Δεκεμβρίου 2007

    Γενική απεργία στις 12 Δεκεμβρίου 2007
    Οι εργαζόμενοι με τη παρουσία τους στην κεντρική απεργιακή συγκέντρωση στο Πεδίον του Άρεως (11.00 το πρωί) θα εκφράσουν την έντονη αντίθεσή τους
    Στις ασφαλιστικές ανατροπές που σχεδιάζει η Κυβέρνηση.
    Στην παρατεταμένη πολιτική λιτότητας και υποβάθμισης των δημοσίων υπηρεσιών και αγαθών (παιδεία, υγεία) .
    Στην ανυπαρξία μέτρων καταπολέμησης της ανεργίας και αντιμετώπισης της ελαστικής απασχόλησης.
    Καιρός να πάψουμε να είμαστε παθητικοί δέκτες της κάθε άλλο παρά ανθρωποκεντρικής πολιτικής της εξουσίας .

    Σχολιάστε

    Filed under Χωρίς κατηγορία