Για τους άλλους όλα τα ξέρουμε

Τι εύκολο πράγμα είναι, να είμαστε γνώστες επί παντός επιστητού, έτσι;
Οι περισσότεροι, ξέρουμε να δίνουμε να δίνουμε συμβουλές, πριν καν ακούσουμε το πρόβλημα.
Έχουμε μια άποψη έτοιμη, για κάθε θέμα.
Μπορούμε να αναλύσουμε με κάθε λεπτομέρεια ότι πρόβλημα αφορά τους άλλους και φυσικά έχουμε λύση για κάθε πρόβλημα που αφορά τους άλλους, συν του γεγονότος ότι εμείς δεν θα φτάναμε ποτέ σε αυτό το σημείο γιατί πάντα θα ξέραμε, τι ήταν αυτό που θα έπρεπε να είχαμε κάνει για να αποφύγουμε την δύσκολη θέση.
καρφωνω.jpgΛέμε, λέμε, αναλύουμε, αναλύουμε. Πάντα ότι και όταν, αφορά τους άλλους όμως.
Μα αυτό σημαίνει, ότι τότε δεν θα έπρεπε να υπάρχουν προβλήματα, γιατί αφού όλοι ξέρουμε τι πρέπει να κάνουν, οι άλλοι και φυσικά, πως, …. Κατ’ επέκταση κι εμείς θα αποφεύγαμε τους σκοπέλους , θα ήταν όλα λυμένα και για μας.
Μα τότε, πως; Τι δεν έχω καταλάβει καλά;
Γιατί κανείς δεν είναι καλά ή εν πάση περιπτώσει κάτι έχει που τον απασχολεί;
Αααααα η εφαρμογή, αντιμετωπίζει ορισμένες δυσκολίες, έτσι;
Εεε μα πες τε το, βρε παιδιά και είχα αρχίσει να ανησυχώ ….
Όλα είναι τέλεια και εύκολα στην εφαρμογή τους…. όταν αφορούν τους άλλους….. όταν όμως πρέπει να τα εφαρμόσουμε εμείς….. χάνουμε τα λόγια μας ….. την ευφράδειά μα….. την καπατσοσύνη μας….. τις αναλύσεις μας….. τις λύσεις μας…..
Η πράξη πάντα είχε δυσκολίες, ενώ αντίθετα τα λόγια βγαίνουν με περισσή ευκολία.
Πόσο καλύτερα θα ήταν τα πράγματα, αν αντί να καθόμαστε να αναλύουμε στους άλλους, ξεκινούσαμε να κάνουμε εφαρμογή στους εαυτούς μας;
Αν αντί να λέμε, εφαρμόζαμε. Πιστεύω ότι όλα θα ήταν πιο εύκολα και οι λύσεις θα ήταν περισσότερες.
Δεν έχουμε ανάγκη από γνώστες, αλλά από γνώσεις.
Ας κοιτάξει ο καθένας μας τον καθρέφτη του και ας αρχίσει να τα «λέει» στον εαυτό του.
Ας τα «βρει» πρώτα με τον εαυτό του και ας κάνει μετά τον σωτήρα στους υπόλοιπους.
Όχι, όχι, δεν αμφισβητώ την καλή πρόθεση που υπάρχει, απλά έχω το κουσούρι να βαριέμαι εύκολα και όταν ακούω με μεγάλη ευκολία να λέγονται συμβουλές και να γίνονται αναλύσεις, ας πούμε ότι εκνευρίζομαι, γιατί πώς να το κάνουμε και αυτάκια έχω κι ακούω και ματάκια έχω και βλέπω ….
Άντε καλημέρα να έχουμε κι εγώ βουρ, για τον καθρέφτη μου ….

της Χαράς

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Χωρίς κατηγορία

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s