Χωρίς πρόγραμμα

Ξύπνημα από αγαπημένη φωνή και όχι από το ξυπνητήρι. Χάδι στ’ αυτιά.
Δεν σε νοιάζει τι ώρα είναι, δεν κοιτάς το ρολόι. Γυρίζεις πλευρό, ξανά και ξανά. Τεντώνεσαι. Παίρνεις την μεγάλη απόφαση και αφήνεις το κρεβάτι σου.
Μπανάκι, πιτζαμούλες ξανά, καφές.
Τριγυρίζεις με το φλιτζάνι του καφέ στο χέρι, ανοίγεις το ραδιόφωνο, κλείνεις την τηλεόραση, χτυπάει το κινητό. Διαδρομή καναπές κρεβάτι, σκας και μύτη μέχρι τον κήπο, να δεις πως είναι ο καιρός έξω. Μέσα ξανά, πάλι το τηλέφωνο.
Δεν έχει πρόγραμμα σήμερα, , δεν έχει πρέπει.
Μια συνήθεια, αγαπημένη, χρόνια τώρα. Εφημερίδες και καφές, απέναντι, στην κολλητή μου. Η συνεννόηση, για το ποια θα τις πάρει, έχει γίνει από το προηγούμενο βράδυ. Εμφάνιση σχεδόν με τις πιτζάμες.
Τα νέα της εβδομάδας, κουβέντες που δεν χρειάζεται να τις φιλτράρεις κι ένα έργο στο ΡΙΚ που μας χαρίζει καινούριο συκώτι.
Κάποια στιγμή, ανάβουν τα αίματα για κάτι, φωνές, γκρίνια, ένταση. Στην απορία για την «επίθεση», έρχεται η αποστομωτική απάντηση: «Μα αν δεν τα πω σ’ εσένα, σε ποιον θα τα πω; »
ΜΕΓΑΛΕΙΟ!!!!!!
264885_Vvh8svjTYqo.img.jpg
Όρεξη για γλυκό. Κορώνα γράμματα, για το ποιος θα πάει. Εεε καλά αφού ήταν περιττό. Εγώ φυσικά.Πίσω στο σπίτι, ντύσιμο, κλειδιά, έφυγα ….
Έχουν πιάσει οι πρώτες δροσιές, αλλά ο ήλιος δεν σ’ αφήνει να νοιώσεις ότι κρυώνεις. Απολαμβάνω την διαδρομή, κάνω τις προμήθειες από το ζαχαροπλαστείο και ξαφνικά μια ακατανίκητη επιθυμία, να δεις τον έναν …. Λοξοδρομώ, μ’ αρέσει το ξάφνιασμα στην ματιά, μια αγκαλιά στα γρήγορα. Λίγο, αλλά και τόσο πολύ ….
Πίσω για το σπίτι, αλλά η λιακάδα με προδιαθέτει να πάρω την κατηφόρα για την παραλία. Πω πω, τι ωραία που θα ήταν η διαδρομή μέχρι το Σούνιο ….
Με το ζόρι με μαζεύω και στρίβω στο σωστό φανάρι.
Τα γλυκά πάνε στον προορισμό τους κι εγώ πάω στο σπίτι.
Ο φοβερός μουσακάς της μανούλας, είναι έτοιμος, μπυρίτσα, κουβεντούλα με την μαμά, που δυστυχώς δεν χαίρομαι όσο θα ήθελα.
Πέρασμα από την μπανιέρα και βουτιά στον καναπέ, αγκαλιά με τις υπόλοιπες εφημερίδες. Τις ξεκοκαλίζω ….
Τηλεόραση, χμμμ δεν έχει και πολλά να δεις, άλλο ένα καφεδάκι, ζάπινγκ και ουπς, μια μουρίτσα ζάχαρη που δεν σ΄αφήνει να ξεκολλήσεις τα μάτια σου από πάνω της. Εντάξει το έργο απ΄αυτές τις γλυκανάλατες αμερικάνικες , οικογενειακές ιστορίες που ενώ γίνονται τα πάντα το happy end είναι δεδομένο και προβλέψιμο, αλλά για το πιτσιρίκι και μόνο άξιζε ο κόπος και ίσως επειδή το ήθελα μάλλον, μια γλύκα …. μου την άφησε.
Τηλέφωνα που γίνανε ….
Που είσαι, χάθηκες ….
Χμμ, ναι ….
Θα βρεθούμε;
Μπα όχι σήμερα ….
Εμείς θα πάμε εκεί ….
Καλά να περάσετε ….
Έλα, μούχλιασες πια ….
Υπερβολές ….
Τηλέφωνα που σκέφτηκες να κάνεις και δεν έκανες, γιατί κάτι σε κράτησε, ένα βλέμμα που σε πόνεσε, μια αγκαλιά που δεν δόθηκε, μια λέξη που δεν ειπώθηκε όταν την είχες ανάγκη κι έτσι, εσύ διστάζεις ….
Δεν πειράζει, άστο, θα δείξει ….
Σκόρπια μηνύματα. Ξανά τηλέφωνο. Η Μαρίνα, φίλη κολλητή, κύπρια, να μου λύσει τις πρωινές απορίες από το έργο που βλέπαμε στο ΡΙΚ. Ξανά μανά γέλια ….
Ήρθε η μανούλα μ’ ένα πιάτο φρούτα. Γιατί όλες οι μαμάδες, παθαίνουν ψύχωση με την υγιεινή διατροφή;
Μ’ αρέσει όμως που με φροντίζει, μ’ αρέσει που σήμερα μείναμε παρέα.
Υπέροχη μανούλα.
Όρεξη για διάβασμα, ωχ …. πρέπει να πάω στην «ΕΣΤΙΑ», μόλις πήρα το τελευταίο βιβλίο, από κει που έχω τα «αδιάβαστα».
Πέρασε η ώρα, μια γλυκιά αγκαλιά για Καληνύχτα ….
Και
Καλή βδομάδα να χουμε ! ! ! ! ! ! !

της Χαράς

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Χωρίς κατηγορία

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s