Προσβασιμότητα (η περιπέτεια ενός καροτσάτου)

dscn1672g.jpg

Όποιος έχει δοκιμάσει να κυκλοφορήσει καροτσάτος μέσα στην Αθήνα μπορεί να καταλάβει ότι δεν φταίνε μόνο τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα και μηχανάκια… Οι ράμπες στα πεζοδρόμια υπάρχουν απλά και μόνο για να λένε ότι υπάρχουν…. Υπάρχουν ράμπες που ούτε πεζός δεν μπορεί να τις ανέβει λόγω της κλίσης τους .. ειδικά αν αυτές είναι πάνω σε καμιά ανηφόρα που εκτός του ότι είναι πιο απότομες και από πεζοδρόμιο έχουν και μια επιπλέον πλάγια κλίση που καθιστούν την τούμπα αναπόφευκτη.. Τις περισσότερες ράμπες δεν μπορεί να τις ανέβει κάποιος μόνος του και όταν με τα πολλά τα καταφέρει μόλις κάνει 15 μέτρα θα ανακαλύψει το υπέροχο δέντρο που έχει ένα παρτέρι 60Χ60 πόντους ενώ το πεζοδρόμιο είναι 70… Οπότε μένουν 10 ολόκληροι πόντοι για να χωρέσει το καρότσι…..! Και πες ότι τα καταφέρνεις και με λίγη βοήθεια περνάς ανάμεσα δέντρου και τοίχου και μέσα από το παρτέρι… Σειρά έχει το περίπτερο που έχει μετατραπεί σε εμπορικό κέντρο και έχει αραδιασμένο από περιοδικά μέχρι ψυγεία και διαφόρων ειδών σταντ που πρέπει να σπρώξεις στην άκρη για να χωρέσεις…Αμέσως μετά έρχεσαι αντιμέτωπος με την στάση του λεωφορείου…. Δεν χώρας ούτε από την πίσω μεριά να περάσεις ούτε από την μπροστινή της στάσης.. Τι να κανείς… ; Αν δεν μπορείς να κατεβείς το 15-20 πόντων πεζοδρόμιο, αναγκαστικά γυρνάς πίσω, ξανααντιμετωπιζεις το δέντρο με το παρτέρι, τον περιπτερά που έχει ξανατακτοποιήσει την πραμάτεια του, κατεβαίνεις την ράμπα, αν είσαι τυχερός και δεν έχει παρκάρει κάποιος ώστε να σε αποκλείσει στο πεζοδρόμιο και κινείσαι πλέον με άνεση ….στον λεωφοριοδρομο, όπου ο μόνος κίνδυνος είναι τα λεωφορεία, τα ταξί, τα μηχανάκια και όλοι όσοι κάνουν την απρόσεχτη σφήνα τους για να γλιτώσουν από την κίνηση… Για τις συγκοινωνίες δεν μπορώ να πω κάτι γιατί δεν χρησιμοποιώ, πλην του μετρό που σε σχέση και με άλλες χώρες είναι μακράν το καλύτερο..
… Αλλά από άποψη προσβασιμότητας, αν εξαιρέσεις ένα δύο μεγάλους δρόμους Σταδίου – Πανεπιστημίου παντού υπάρχει πρόβλημα… Και δεν είναι μόνο ότι υπάρχει πρόβλημα… Δεν γίνεται και κάτι για να αντιμετωπιστεί.

απο τον barieras

Advertisements

1 σχόλιο

Filed under Για κλάματα

One response to “Προσβασιμότητα (η περιπέτεια ενός καροτσάτου)

  1. Η φωτογραφία είναι χαρακτηριστική του πολιτισμού μας στον Δήμο Υμηττού.
    Διεκδικούμε πράσινο για τον Υμηττό αλλά πως και για ποιόν;
    Βρομίζουμε τούς τοίχους για να ακούσουν ποιοι;
    Αντιφατική συμπεριφορά από μια ομάδα καλοπροαίρετων μεν πολιτών που όμως όπως φαίνεται δεν πιστεύει στη πραγματικότητα αυτά που λέει.

    Να περάσουν οι δημότες του Υμηττού από που; Φαντάσου να είσαι και ανάπηρος …
    Τέτοια εμπόδια υπάρχουν σε όλους τους δρόμους του Υμηττού ακόμα ΚΑΙ το δημαρχείο δεν επιτρέπει τη πρόσβαση σε πολίτες με αναπηρία.(δεν έχει ράμπα !!! η πόρτα του για να ανοίξει θέλει τρομερή δύναμη και το ασανσέρ του δεν έχει προδιαγραφές για να μπαίνει μέσα αναπηρικό αμαξίδιο)

    Τα εμποδιζόμενα άτομα βάσει του ΥΠΕΧΩΔΕ είναι 42.5% του ελληνικού πληθυσμού:

    10% ΑμεΑ. Άτομα με κάθε είδους Αναπηρία.
    14% Ηλικιωμένοι 60-74 ετών
    6% Υπερήλικες άνω των 75 ετών
    11% Νήπια 0-4 ετών και οι συνοδοί των
    1,5% Έγκυες γυναίκες

    Νοιάζεται η δημοτική αρχή; Σιγά μην νοιάζεται.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s