Monthly Archives: Σεπτεμβρίου 2006

Δημοτικές εκλογές

Μετά τη πτώση της δικτατορίας οι επαγγελματίες της δημοκρατίας κατάφεραν να κομματικοποιήσουν τα πάντα , όχι βέβαια για να ευτυχήσουν οι πολίτες αλλά για να μπορούν να ελέγχουν τη μάζα όταν έρθουν στην εξουσία και καθοδηγώντας την να εξυπηρετήσουν τα προσωπικά τους συμφέροντα .

Δημιούργησαν εξαρτήσεις για να μπορέσουν να αναδυθούν από την αφάνεια και την ασημαντότητά τους και πουλώντας οράματα και άνευ περιεχομένου ιδεολογήματα κατάφεραν να αναρριχηθούν στην εξουσία.

Οι θεσμοί υποκαταστάθηκαν από την δημιουργία ¨συμβόλων¨ και την ιδεολογία της αρπαχτής που δημιούργησε μια κοινωνία αδιάφορη , ανεκτική στη διαφθορά .

Έφτιαξαν την κοινωνία του ατομικού συμφέροντος.

Η λέξη ¨χαρισματικός¨ έγινε ταυτόσημη με τον παπαρολόγο .

Η ¨ισχυρή Ελλάδα¨ με την υποτέλεια και την εξάρτηση σε οικονομικά συμφέροντα.

Η ¨ανάπτυξη¨ ταυτόσημη με την αποβιομηχάνιση και την κατασπατάληση των εισροών από την Ευρωπαϊκή Ένωση σε αντιπαραγωγικές επενδύσεις που αύξαναν την ανεργία αλλά ήταν επωφελής γι΄ αυτούς που διαχειρίζονταν την εξουσία και στα οικονομικά κέντρα από τα οποία είχαν δεσμευτεί .

Και όταν έβλεπαν τα ¨γίδια¨ να σηκώνουν το κεφάλι διαισθανόμενοι την αμφισβήτηση , δημιουργούσαν τεχνητή πόλωση για να τα ξαναμαντρώσουν .

Οι Δήμοι και αυτοί θύματα των κομμάτων εξουσίας αντί να υπηρετούν τη μικρή κοινωνία τους έγιναν κέντρο φιλοξενίας και βολέματος των μπας-κλας στελεχών τους αλλά και εφαλτήριο για φιλόδοξους τοπικούς κομματάρχες.

Οι δήμαρχοι δεν μπορούν να χαράξουν ούτε εξωτερική πολιτική ούτε την ανάπτυξη της οικονομίας , μπορούν όμως μαζί με τους δημότες τους να φτιάξουν την μικρή τους κοινωνία πιο ανθρώπινη αρκεί να σκύψουν στα προβλήματα των δημοτών τους και να τους ενώσουν .

Για να σκύψουν όμως θα πρέπει να είναι κομμάτι αυτής της κοινωνίας που να βιώνουν την καθημερινότητα και τα προβλήματα των δημοτών , να μην διακατέχονται από την αλαζονεία της εξουσίας όπως οι συνδυασμοί που αποτελούνται από στελέχη του ΠΑΣΟΚ η της ΝΔ .

Μήπως ήρθε η ώρα λοιπόν να ψηφίσουμε στις δημοτικές εκλογές κάτι διαφορετικό , νέους ανθρώπους που νοιάζονται για τους συνδημότες τους που δεν έχουν σχέση με τα κόμματα εξουσίας και με κομματικές εξαρτήσεις ;

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Τα σχόλια μου

Ελλάδα και Ιστορία

Η Ελλάδα συγκροτεί μια ιδιαίτερη κατηγορία χώρας, η οποία αρνείται τη δική της ιστορία και αποκρύπτει ή αμφισβητεί γενοκτονία που υπέστη μέρος του πληθυσμού της. Αποτελεί εξαιρετικά ενδιαφέρον θέμα μελέτης η μεγάλη διαφορά συμφερόντων μεταξύ κράτους -ως αυτονομημένου από την κοινωνία μηχανισμού- και των προσφυγικών ομάδων την επαύριον της Μικρασιατικής Καταστροφής. Ενδιαφέρον επίσης αποτελεί το γεγονός ότι εκείνη την εποχή και τα κόμματα της Αριστεράς είχαν την ίδια αντίληψη με τα συντηρητικά κόμματα (βλέπε το άρθρο: «Οι ευθύνες της Αριστεράς στο 1922», εφημερίδα «Η Καθημερινή», 21 Νοεμβρίου 1999, σελ. 31).

Για πρώτη φορά η παράδοση συγκάλυψης των γεγονότων που σχετίζονταν με τη Μικρασιατική Καταστροφή και τη γενοκτονία των ελληνικών πληθυσμών ανετράπη το 1994 με την αναγνώριση της γενοκτονίας στον Πόντο. Όμως η ολοκλήρωση της προσπάθειας των προσφυγικών οργανώσεων με τον νόμο του 1998 για τη γενοκτονία στο σύνολο της Μικράς Ασίας συνάντησε τη λυσσώδη και ίσως επιτυχή αντίδραση των συγκεκριμένων κύκλων που εξέφραζαν τον παραδοσιακό ελλαδικό συντηρητισμό

Ίσως το πλέον συμβολικό παράδειγμα για τις προσπάθειες συγκάλυψης της Μικρασιατικής Γενοκτονίας υπήρξε η πορεία της ταινίας «1922» του γνωστού σκηνοθέτη Νίκου Κούνδουρου. Η περιπέτεια της συγκεκριμένης ταινίας αποτελεί την πλέον αποκαλυπτική πράξη του νεοελληνικού αναθεωρητισμού. Βασισμένη σε αυθεντικές μαρτυρίες, γυρίστηκε το 1977-1978 με τη χρηματοδότηση του κρατικού Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου (ΕΚΚ). Από την εποχή των γυρισμάτων (τρία μόλις χρόνια μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο) η Χουριέτ είχε καταγγείλει την ταινία, υποστηρίζοντας ότι έτσι «υπονομεύονται» οι ελληνοτουρκικές συνομιλίες. Φυσικά το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών γνώριζε καλύτερους και αποτελεσματικότερους τρόπους διαμαρτυρίας. Οι τουρκικές αντιδράσεις απέδωσαν! Το ελληνικό υπουργείο Προεδρίας αρνήθηκε να δώσει άδεια προβολής στην ταινία, κάτι που ήταν απαραίτητο για να βγει στις αίθουσες. Επί πλέον, το ΕΚΚ, το οποίο ήταν ιδιοκτήτης της ταινίας και είχε ως προϊστάμενη αρχή το υπουργείο Βιομηχανίας, δέσμευσε την ταινία στο εργαστήριο. Μια κόπια που παρανόμως κατάφερε να εξασφαλίσει ο Κούνδουρος προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, αποσπώντας 9 βραβεία. Το υπουργείο Προεδρίας φοβούμενο την κατακραυγή δεν τόλμησε να απαγορεύσει την προβολή της ταινίας, η οποία παρέμενε δεσμευμένη στα συρτάρια του ΕΚΚ.

Η λαθραία κόπια στάλθηκε το 1982 (οκτώ χρόνια από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο) στο Διεθνές Φεστιβάλ Βουδαπέστης. Μισή ώρα πριν από την προβολή της, κατέφθασε από το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών εντολή προς τον Έλληνα πρέσβη να εμποδίσει την προβολή της ταινίας. Ο Έλληνας πρέσβης ζήτησε με τη σειρά του από το ουγγρικό υπουργείο Εξωτερικών να εμποδίσει την προβολή της ταινίας. Πράγμα που έγινε! Λίγο αργότερα, με παρέμβαση του Μικρασιάτη, τότε υπουργού, Γιάννη Καψή έλαβε τέλος η ομηρία της ταινίας και το ΕΚΚ την παρέδωσε στον Νίκο Κούνδουρο. Ας σημειωθεί ότι με κοινή συμφωνία του σκηνοθέτη με το ΥΠΕΞ, η ταινία δεν θα έπρεπε να παιχτεί ποτέ -και ούτε έχει παιχτεί μέχρι σήμερα- στην ελληνική Θράκη.

¨Αποσπάσματα από την Καθημερινή της Κυριακής, 16-9-2001¨, ολόκληρο τό άρθρο.

Σχολιάστε

Filed under Ιστορικά, Τα σχόλια μου

Καταστροφή της Σμύρνης 1922

Καταστροφή της Σμύρνης λέγεται η πυρκαγιά που έπληξε την Σμύρνη (τουρκικά Izmir) από τις 13 Σεπτεμβρίου 1922 και είχε διάρκεια τεσσάρων ημερών. Η πυρκαγιά συνέβη λίγο μετά την κατάληψη της πόλης από τον Τούρκικο στρατό εκδιώκοντας τον Ελληνικό, στις 9 Σεπτεμβρίου 1922. Το ποιός προκάλεσε την φωτιά ακόμη δεν είναι γνωστό με τις δύο πλευρές (Τούρκικη και Ελληνική) να αλληλοκατηγορούνται, ενώ υπάρχει και η θεωρία ότι είτε ήταν ατύχημα είτε ήταν ενέργεια των Αρμένιων της πόλης.

Η κατηγορία εις βάρος των Τούρκων βασίζετε στην άποψη του George Horton (1926), του Αμερικανού προξένου στην πόλη κατά την διάρκεια του Ελληνο-Τουρκικού πολέμου και στο βιβλίο της Αρμένισας Marjorie Housepian Dobkin, «Σμύρνη 1922. Η καταστροφή μιας πόλης». Παρ’όλα αυτά, η άποψη των δύο είναι αμφισβητίσημης αξιοπιστίας καθώς ο Horton είχε γίνει διπλωμάτης από δημοσιογράφος και ως διπλωμάτης ήταν κάτοικος της Ελλάδας (υπήρξε δύο φορές πρόξενος στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη και τέλος στην Σμύρνη), και είχε παντρευτεί μια Ελληνίδα, την Κατερίνα Σακοπούλου, ενώ η Housepian ήταν Αρμένισα. Σύμφωνα με Τούρκικες πηγές, ο Πρόξενος Horton είχε φύγει από την Σμύρνη δύο μέρες πριν την πυρκαγιά κι έτσι δεν ήταν αυτόπτης μάρτυρας της πυρκαγιάς.

Σημασία βέβαια δεν έχει τόσο ποιος έβαλε τη φωτιά αλλά το ότι αυτό συνετέλεσε στη δημιουργία συνθηκών κόλασης για τους εκδιωκόμενους από τις εστίες τους έλληνες της Μικράς Ασίας , αφού για να ξεφύγουν από τη φωτιά η θα έπεφταν στη θάλασσα η στα χέρια των Τούρκων για να σφαγούν οι άνδρες και να βιαστούν οι γυναίκες ……

.

Σχετικά:
μια αναφορά για τον Horton
Το βιβλίο The blight of Asia από τον G. Horton
Το βιβλίο Ambassador Morgenthau’s Story 1918
Η Μικρασιατική καταστροφή από sgial
Ελλάδα και Ιστορία

Βίντεο:

 Στις 9/10/2009  Το ΒΗΜΑ  θα κυκλοφορήσει στα περίπτερα μεταφρασμένο στα ελληνικά  το βιβλίο The blight of Asia ( Η μάστιγα της Ασίας)  του G. Horton  αντί 5,5 €
.

Σχολιάστε

Filed under Ιστορικά