Monthly Archives: Αύγουστος 2006

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΥ

29 προς 30 Αυγούστου 1949, με την πτώση και του υψώματος Κάμενικ στο Γράμμο, τελειώνει ουσιαστικά ο εμφύλιος πόλεμος, ο οποίος κόστισε στην Ελλάδα τεράστιες απώλειες σε ανθρώπινο δυναμικό, ανυπολόγιστες καταστροφές και οικονομική καθίζηση.

Συνέπειες τις οποίες ακόμη δυστυχώς εξακολουθεί να πληρώνει η χώρα, μισό αιώνα και παρα πάνω από τον τερματισμό του αδελφοκτόνου αλληλοσπαραγμού.

Ας μην ψάξουμε να βρούμε ποιος έφταιξε για εκείνο τον αλληλοσπαραγμό. Γιατί πιστεύω, ότι το φταίξιμο δεν ήταν μόνο μιας παράταξης, αλλά συρροή λαθών και παγίδων στις οποίες έσπρωξαν τη χώρα οι υψηλοί μας «προστάτες» ή εκείνοι που παραφουσκώνοντας κάποιες δυνάμεις με όνειρα και ελπίδες, τις εγκατέλειψαν στη συνέχεια αβοήθητες.

 

 Σχετικά: 

Σχολιάστε

Filed under Ιστορικά, Τα σχόλια μου

Μηλιώνης , ιστορία στις γραφομηχανές

Χτες είπα να κάνω μια βόλτα στη Στοά του Βιβλίου και άφησα τον ¨κουβά¨ μου σε ένα γκαράζ στην οδό Φειδίου, ένα δρομάκι ανάμεσα στην Πανεπιστημίου , τη Χαρ. Τρικούπη , την Ακαδημίας και την Εμμ. Μπενάκη.

Η μνήμη μου γύρισε 30 χρόνια πίσω ……

Είχα πολλά χρόνια να το περπατήσω και πολλά έχουν αλλάξει .

Δύο καταπληκτικά κτήρια έχει ο δρόμος ,το Γερμανικό αρχαιολογικό ινστιτούτο καλοδιατηρημένο και δίπλα το παλιό Ελληνικό ωδείο ετοιμόρροπο και εγκαταλελειμμένο χαρακτηριστικό δείγμα της αδιαφορίας του Ελληνικού κράτους , σχεδιασμένα το πρώτο κτήριο από τον μεγάλο Τσίλερ και το ωδείο από τον Βιεννέζο αρχιτέκτονα Καρλ Ρέσνερ.

Απέναντι ήταν ένα βιβλιοπωλείο του Γρηγοριάδη με παλιά βιβλία που αφορούσαν κυρίως φιλολόγους και αρχαιολόγους , είδα με λύπη μου ότι έχει κλείσει ,πρόσφατα μου είπαν , θύμα ίσως της εξέλιξης και των νέων τεχνολογιών και στη θέση του έγινε ένα καφενείο .

Δίπλα ακριβώς από του Γρηγοριάδη ήταν ο Ανδρεάδης με τα μουσικά όργανα πρώην συνέταιρος με το Νάκα και ακριβώς δίπλα είχε μία σκάλα που σε κατέβαζε στο υπόγειο του κτηρίου που ο Ανδρεάδης κούρδιζε τα πιάνα.

Στην είσοδο του υπογείου ήταν το γραφομηχανάδικο του επονομαζόμενου ¨ψείρα των γραφομηχανών¨ του μακαρίτη σήμερα Κώστα Μηλιώνη του πρώτου έλληνα τεχνικού γραφομηχανών που εκπαιδεύτηκε από την τότε ηγέτιδα στο χώρο ADLER .

Ήταν εκπληκτικό να βλέπεις το γερόΜηλιώνη να φροντίζει τις γραφομηχανές , είχε κάνει την τέχνη του επιστήμη και τη δουλειά του απολαυστική ενασχόληση .

Ένας ¨μυστήριος¨ κοντόχοντρος χαμογελαστός τύπος , ακαθορίστου ηλικίας που ψόφαγε για κουβέντα.

Τη γραφομηχανή την έλυνε τελείως , έπλενε κάθε εξάρτημα ξεχωριστά ένα ένα , την λάδωνε με ένα μείγμα λαδιού και βενζίνης αφού ίσιωνε τα συνήθως στραβωμένα από τη σκληρή χρήση λεβιέ , ευθυγράμμιζε και αντικαθιστούσε τα στοιχεία που χτυπώντας πάνω στον ελαστικό κύλινδρο και την ταινία με το μελάνι σχημάτιζαν τα γράμματα στο χαρτί, περιποιόταν τον κύλινδρο και τα κυλινδράκια του σαριό και την άφηνε να στεγνώσει με υπομονή στα σκαλιά του υπογείου και στο τέλος έβαζε πάνω και το σαριό και όταν όλα είχαν γίνει κατά την άποψή του σωστά στην παρέδιδε , ολόκληρη ιεροτελεστία για να πάρεις την γραφομηχανή σου καλύτερη και από καινούργια.

Είχα την τύχη να τον δω να δουλεύει , πίνοντας τον καλύτερο ελληνικό καφέ που έχω πιει και που τον έφτιαχνε σε ένα χάλκινο μπρίκι και που αντί για καμινέτο έβαζε φωτιά σε ένα μπαμπάκι με οινόπνευμα.

Όταν πέθανε , ο γιος του άνοιξε δίπλα ένα μαγαζί που όχι μόνο έφτιαχνε αλλά και πουλούσε μηχανές γραφείου.

Σήμερα τα εγγόνια του δυο πολύ ευγενικά παιδιά , ο Κώστας και ο Αγγελος συνεχίζουν στο Νο 14 της Φειδίου την οικογενειακή παράδοση προσαρμοσμένη στην νέα τεχνολογία αλλά και διατηρώντας το τμήμα πώλησης και φροντίδας των γραφομηχανών .

Θα μου πείτε σήμερα υπάρχουν άνθρωποι που γράφουν με γραφομηχανή; και όμως υπάρχουν, όχι μόνο ¨αρχαιολάτρες¨ και γραφιάδες που δεν μπόρεσαν να προσαρμοστούν στη νέα τεχνολογία αλλά και πολλοί άλλοι ποιος ξέρει γιατί ;

Ο Ανδρεάδης και πιο κάτω ο Καχραμάνης με τα μουσικά όργανα έχουν κλείσει , έχουν μείνει μόνο το βιβλιοπωλείο Φως με θρησκευτικά βιβλία και οι μηχανές γραφείου Μηλιώνης στο 14 για να θυμίζουν την ιστορία του δρόμου μαζί με την εφημερίδα ¨απογευματινή¨ του μακαρίτη του Μπότση.

Αν πάτε κατά κει συνεχίστε στη οδό Γαμβέτα στα δεξιά έχει ένα φούρνο που κάνει λαχματζούνια , δοκιμάστε τα, δεν είναι τόσο καλά όσο αυτά που έφτιαχνε ο προηγούμενος ιδιοκτήτης του που ήταν από την ¨Πόλη¨ αλλά είναι κάτι διαφορετικό και θα σας αρέσει.

1 σχόλιο

Filed under Μου ΄ρθε

Tafari Makonnen

Σαν σήμερα πριν 31 χρόνια πέθανε ο αυτοκράτορας της Αιθιοπίας Χαιλέ Σελασιέ (Tafari Makonnen) .

Τον ζήλευα το μπαγάσα , τον είχαν κάνει Θεό , ενέπνευσε μουσικό κίνημα , είχε και το ωραιότερο a/c . . .καλλίγραμμες έγχρωμες να του κάνουν αέρα του ¨μαύρου ¨ .

Βρήκαν τα κόκαλα του σε μια τουαλέτα πρόσφατα αλλά τη σημασία έχει ; ήταν πολύ πεθαμένος για να νιώθει άβολα.

Σχολιάστε

Filed under Ιστορικά

Ανοιξη της Πράγας

Σαν σήμερα το 1968 650.000 στρατιώτες του Συμφώνου της Βαρσοβίας εισέβαλαν στη Τσεχοσλοβακία και έφεραν το φθινόπωρο στην ¨ Ανοιξη της Πράγας¨ .

Ο ¨σοσιαλισμός¨ δικαιώθηκε ….

Σχολιάστε

Filed under Ιστορικά

Σουτζουκάκια

½ κιλό κιμά μοσχαρίσιο άπαχο
4-5 φέτες ψωμιού μπαγιάτικο η 10 κουταλιές της σούπας γεμάτες κουάκερ
2 σκελίδες σκόρδο λιωμένες
2 κουταλιές σούπας ελαιόλαδο
2 κουταλάκια κοφτά αλάτι και λίγο πιπέρι
1 κουταλάκι κοφτό κύμινο τριμμένο
1 αυγό ελαφρά χτυπημένο
½ ποτηράκι κρασί
½ φλιτζάνι τσαγιού ελαιόλαδο
½ κιλό ντομάτες
Μουσκεύουμε το ψωμί και το στύβουμε (η απλα στο μίγμα του κιμά ρίχνουμε το κουάκερ) το προσθέτουμε στο κιμά μαζί με το αλατοπίπερο , το αυγό , το κύμινο και το σκόρδο , τις 2 κουταλιές ελαιόλαδο και τα ζημώνουμε καλά .
Τηγανίζουμε τα σουτζουκάκια αφού τα έχουμε πλάσει σε 20 μικρά μπαλάκια μέσα στο ελαιόλαδο και όταν τελειώσει το τηγάνισμα τα βάζουμε σε μία ρηχή κατσαρόλα και τα περιχύνουμε με το λάδι του τηγανιού στο οποίο έχουμε ρίξει το κρασί και το έχουμε αφήσει να βράσει 2-3 λεπτά .
Μέσα στη κατσαρόλα ρίχνουμε και τη λιωμένη στο μπλέντερ ντομάτα με λίγο αλατάκι και τα αφήνουμε να σιγοβράσουν για μερικά λεπτά.
Αν τα συνοδέψουμε στο πιάτο και με ζυμαρικό ( πέννες ) όπως εγώ που τα έφαγα πριν λίγο …..
Άντε και καλή μας χώνεψη .
.
Σύνθεση τροφίμου: Σουτζουκάκια ψητά (από κιμά μόσχου)

SGIAL

Σχολιάστε

Filed under Οι γεύσεις μας

ΠΟΛΙΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑ

Διάγνωσή:
Κλινική περιγραφή
Κλινική εικόνα συμβατή με πολιομυελίτιδα, π.χ. οξεία εκδήλωση χαλαρής παράλυσης ενός ή περισσότερων μελών, με μείωση ή απουσία των τενόντιων αντανακλαστικών στα προσβληθέντα μέλη, χωρίς άλλη εμφανή αιτία και χωρίς απώλεια των αισθήσεων ή της συνείδησης.
Εργαστηριακά κριτήρια για τη διάγνωση
·Απομόνωση του ιού της πολιομυελίτιδας από κλινικό δείγμα.
·Ανίχνευση νουκλεϊνικού οξέος του ιού της πολιομυελίτιδας σε κλινικό δείγμα.

Κατάταξη του κρούσματος
Πιθανό :
Κρούσμα που συμφωνεί με την κλινική περιγραφή της νόσου.
Επιβεβαιωμένο :
Κρούσμα που συμφωνεί με την κλινική περιγραφή της νόσου και είναι εργαστηριακά επιβεβαιωμένο.
Για την επιδημιολογική επιτήρηση της πολιομυελίτιδας, είναι απαραίτητη η δήλωση κάθε περίπτωσης οξείας χαλαρής παράλυσης σε παιδιά κάτω των 15 ετών ή παραλυτικής νόσου με υποψία πολιομυελίτιδας σε άτομο οποιασδήποτε ηλικίας. Στις περιπτώσεις αυτές είναι απαραίτητο εντός 14 ημερών από τη διάγνωση να αποστέλλονται 2 δείγματα κοπράνων (με διαφορά τουλάχιστον 24 ωρών) στο εργαστήριο αναφοράς για έλεγχο για ιούς της πολιομυελίτιδας.
απο το ΚΕΕΛ

——————————————————————————–

Την περίοδο 1950 – 1960 θέριζε στην Ελλάδα αφού δεν είχε κυκλοφορήσει μέχρι τότε το εμβόλιό της και ένας από αυτούς που λάτρεψε ήμουν και εγώ.

14 μηνών ήμουν όταν προσβλήθηκα και μπήκα στο νοσοκομείο παίδων με αναπνευστική ανεπάρκεια που διαγνώστηκε λάθος σαν λαρυγγίτιδα.

Αναπνευστική ανεπάρκεια που αντιμετωπίστηκε με τραχειοτομή.

Πολύ γρήγορα παρέλυσαν και τα 4 άκρα , οι γιατροί με τις λίγες προφανώς διαγνωστικές δυνατότητες που είχαν το απέδωσαν σε διφθερίτιδα και με αυτή τη διάγνωση βγήκα από το νοσοκομείο !!!

Οι παραλύσεις έφυγαν εκτός απο το δεξί πόδι στο οποίο για να περπατήσω φοράω ορθοπεδικό κηδεμόνα.

Σήμερα ευτυχώς η πολιομυελίτιδα έχει εξαφανιστεί και μόνο σε πολύ φτωχές χώρες που τα παιδιά δεν εμβολιάζονται όπως αυτές της Αφρικής υπάρχει ακόμα αλλά και εκεί τείνει να εξαφανιστεί με την παρέμβαση των ανθρωπιστικών οργανώσεων .

Στην Ελλάδα οι άνθρωποι που προσβλήθηκαν από πολιομυελίτιδα και υπάρχουν ακόμα στη ζωή είναι περίπου 5000 , γίναμε ευτυχώς όπως λέει και το disabled.gr είδος προς εξαφάνιση.

SGIAL

—————————————————————————————————————–

Εμείς οι πολιομυελιτικοί είμαστε (ευτυχώς) είδος υπό εξαφάνιση. Πρέπει να μας προσέχετε γιατί είμαστε πολύτιμοι, πρέπει όμως και εμείς να μάθουμε να προσέχουμε του εαυτούς μας.

Αν και η πολιομυελίτιδα, δίνει την κλινική εικόνα και ημιπάρεσης και παραπληγίας και τετραπληγίας και χρήσης αναπνευστήρα (λόγω της παράλυσης των μυών των πνευμόνων η αναπνοή γίνεται με τη βοήθεια αναπνευστήρα), ξεχωρίζει από την κάκωση και την ΣΚΠ, γιατί προσδίδει ειδικές απαιτήσεις και ανάγκες φροντίδας για τον πολιομυελιτικό (βοηθήστε με να βρω ένα δόκιμο όρο στα Ελληνικά για το, polio survivor). Πριν από κάποια χρόνια οι φίλοι μας οι Αμερικάνοι που έχουν στον πληθυσμό τους 1,5 εκατομμύρια πολιομυελιτικούς απεφάνθησαν με επιστημονικά κριτήρια ότι σε πολλές περιπτώσεις πολιομυελιτικών, η πολιομυελίτιδα «επανέρχεται» με νέα συμπτωματολογία, λόγω της ΥΠΕΡΚΟΠΩΣΗΣ των εναπομεινάντων υγειών νευρώνων και μυών. Αυτό συνήθως συμβαίνει με χρονική απόσταση 30 – 35 ετών από την προσβολή από τη νόσο.

Κωδικοποιήθηκε αυτό το φαινόμενο λοιπόν ως POST POLIO SYNDROME ή P.P.S. και επί το Ελληνικότερον Υστερο-Πολιομυελιτικό-Σύνδρομο ή Υ.Π.Σ. Για όλα αυτά τα ωραία εις την πέραν του Ατλαντικού μεγάλη χώρα έχει γίνει ΠΑΡΑ πολύ δουλειά επί του θέματος, έχει αναπτυχθεί ένα πολύ μεγάλο κίνημα αλληλεγγύης και αλληλουποστήριξης μεταξύ των πολιομυελιτικών και επιπλέον λόγω του γεγονότος, ότι είμαστε η φθίνουσα «μειοψηφία» της κινητικής αναπηρίας και η βιομηχανία της αποκατάστασης καθώς και η επιστημονική έρευνα δεν δαπανά ποσά και κόπο για να βρεθούν προϊόντα και υπηρεσίες για να αναβαθμίσουμε τη ζωή μας και να υποστηρίξουμε την υγεία μας. Νομίζω ότι όποιoς ενδιαφέρεται για όλα αυτά πρέπει να γνωρίζει το http://www.post-polio.org/ που είναι καταπληκτικό και σίγουρα είναι χρήσιμο να εγκαινιάσουμε ένα ξεχωριστό κομμάτι εδώ μέσα για όλα τα σχετικά που είμαι σίγουρος δεν θα ενδιαφέρουν μόνο τους πολιομυελιτικούς, κάθε άλλο …… και αυτό γιατί η πόλιο κυριολεκτικά σε αναγκάζει να εφεύρεις εσύ ο ίδιος την καθημερινή σου επιβίωση.

———————————————————————–

1 σχόλιο

Filed under Περί υγείας, Ποιος είμαι

Χοσάφι

500 γραμ. γλυκα ξερα δαμάσκηνα
100γραμ. ξυνά ξερά δαμάσκηνα
1 φλυτζάνι του τσαγιού ζαχαρη
3 φλυτζάνια του τσαγιού νερό
1 πορτοκάλι χωρίς κουκούτσια κομμένο στα οκτώ
100 γραμ. ξερά βερίκοκοκκα
100 γραμ. ξανθιές σταφίδες
1 κουταλιά κανέλλα
5 γαρύφαλα
3 κουταλιές της σούπας μπράντυ
φλούδα λεμονιού
.
ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Πλένουμε τα δαμάσκηνα και τα μουσκεύουμε στο νερό 2 ώρες.
Βράζουμε τα υπόλοιπα υλικά και προς το τέλος προσθέτουμε τα μουσκεμένα δαμάσκηνα.
Τα αφήνουμε να βράσουν αλλά 10 λεπτά.
Σερβίρουμε το χοσάφι κρύο.

Σχολιάστε

Filed under Οι γεύσεις μας