Sgial's Weblog

Καλή χρονιά ;-)

sgial — Fri, 31 Dec 2010 08:58:21 +0000

Ὁ κρόκος τοῦ 25

sgial — Fri, 24 Dec 2010 18:46:03 +0000

Ο ΔΙΑΔΡΟΜΟΣ ἦταν γεμάτος ἄδεια φορεῖα καὶ σιωπή. Στὸν γυναικεῖο θάλαμο 25 ἕνας κρόκος ἔφεγγε προβάλλοντας ἀπ’ τὸν βολβό του. Ἀπέναντι, σ’ ἕνα στενόχωρο δίκλινο, δυὸ ἄνδρες κουβέντιαζαν χαμηλόφωνα.
Φορτωμένος τραγικὲς ἢ πληγωμένες ἱστορίες, ἔχοντας δώσει πλήρως τὴν προσοχή του σὲ ἑκατοντάδες ἀνθρώπων γιὰ πάνω ἀπὸ πενήντα χρόνια, ὁ βαριὰ ἀσθενὴς γερο-μοναχὸς ἔλεγε τώρα πώς, παρ’ ὅσα εἶχε ἀκούσει καὶ δεῖ, ποτὲ δὲν εἶχε πάψει νὰ πιστεύει στὴν ἀξία τοῦ ἀνθρώπου καὶ στὴν συνεχῆ διακυβέρνηση τοῦ κόσμου ἀπὸ τὸν Θεό.
Ὁ φίλος του γιατρός, καθισμένος στὸ διπλανὸ ἄδειο κρεβάτι ἔδειχνε ἐσωτερικὰ ἀποκαμωμένος, ὡστόσο ἄκουγε προσεκτικά:
«Μᾶς ἔδωσε τὴν ἐλευθερία νὰ κάνουμε λάθη καὶ νὰ βιώνουμε πάθη.»
Ἕνας νέος βγῆκε ἀπὸ τὸν 25, διέσχισε τὸν διάδρομο, τοὺς διέκοψε τείνοντας στὸν μοναχὸ ἕνα μπλόκ. «Εὐχαριστῶ εὐλογημένε» εἶπε ἐκεῖνος στὸν ἄνδρα ποὺ ἀμέσως ξαναβγῆκε. Τὸ ἔφερε κοντὰ στὰ μάτια του γιὰ λίγο καὶ τὸ ἔδωσε στὸν γιατρό. «Διάβασε ἐσὺ καλύτερα» εἶπε. «Κι οἱ δύο δεσμευόμαστε ἐξ ἴσου ἀπὸ τὸ ἀπόρρητο»:
15 Δεκεμβρίου. Ἀνυπόφορος πόνος. Μόλις καὶ μετὰ βίας τὸ σῶμα ἀντέχει ἂν καὶ δὲν εἶναι ἀποκλειστικὰ δικός του. Πρέπει νὰ διατηρήσει τὴν σιωπή του. Ὄχι ἀπὸ ὑπερηφάνεια οὔτε ἐξ αἰτίας τῆς μοναδικότητάς του.
16 Δεκεμβρίου. Ἕνας σπαραγμὸς ποὺ ξεπερνᾶ κάθε εἴδους σύνορο, μὲ ἑνώνει μὲ κάθε ἐξαθλιωμένο, καταρρακωμένο, πλάσμα μαγκωμένο στὶς δαγκάνες τοῦ πόνου εἴτε προέρχεται ἀπὸ ἀρρώστεια, εἴτε ἀπὸ πείνα, ἀπὸ κακοποίηση ἢ ἀγριότητα κι ἀναλγησία εἴτε ἀπὸ κάποιο ἄλλο ἀπόλυτο παραλογισμό. Ἀλλὰ κaὶ μὲ τοὺς εὐτυχεῖς μὲ ἑνώνει γιατί δὲν ὑπάρχει εὐτυχία ἀδάγκωτη ἀπὸ ἕναν συγκλονιστικὸ πόνο – ἀργὰ ἢ γρήγορα.
17 Δεκεμβρίου. Ξεμύτισαν φυλλαράκια!
18 Δεκεμβρίου. Ξεπερνᾶς κάθε ἔννοια, νόημα καὶ μορφὴ ποὺ θὰ δοκίμαζαν νὰ περιγράψουν πῶς ἀκοῦς καὶ πῶς συλλέγεις τὶς οἰμωγὲς ἐπιστρέφοντάς τις… Ἐνεργὸς εἰρήνη, ἐκεῖ ἐξαρχῆς.
20 Δεκεμβρίου. Ξεμύτισαν κι ἄλλα χαριτωμένα… Τοῦ ζήτησα μιὰν ἁγιογραφία. «Ἀκολουθήσωμεν λοιπὸν ἔνθα ὁδεύει…»
21 Δεκεμβρίου. Ἀλλὰ σὲ τί ἀπόκρημνα κοφτερὰ πράγματα πρέπει νὰ περπατήσουν οἱ ἀμάθητες πατοῦσες χαρακωμένες ἀπὸ τὸ καφτὸ κι ἀπὸ τὸ παγωμένο αἷμα ξανὰ καὶ ξανά.
22 Δεκεμβρίου. Ὅταν στραγγίζουν οἱ στέρνες ἀπ’ ὅλο τὸν ὑδάτινο ὁρίζοντά τους, τότε τὸ κάθε τὶ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸν οὐρανό. Κι ὅταν κι ὁ οὐρανὸς ἀποσύρεται, μένει ὁ ἱκέτης μόνος μέσα στὴν πίστη του ποὺ τρέμει σωριασμένη. Τὴν φροντίζει μὲ ὅσα δάκρυα ἔχει, τὴν κοιτάζει ἀνήμπορος καθὼς ψυχομαχᾶ, ἀλλὰ δὲν τὴν ἐγκαταλείπει. Κάτι ἄγριο θεριεύει στὸ βάθος τοῦ βλέμματός του.
Ἡ τριμμένη μου σάρκα δὲν ἔχει καμιὰν ἀξία οὔτε τὰ συντριμμένα μου ὀστά. Δὲν μὲ ἔχεις σὲ τίποτα ἀνάγκη ἀλλὰ μὲ ἀγαπᾶς ὅπως ἐγὼ ἀγαπῶ τὴν ἀνήμπορη πίστη μου.
Ὁ κρόκος ἄνθισε!
23 Δεκεμβρίου. Τὸ βρέφος στὴν ἀγκαλιὰ ποὺ τὸ περιπτύσσεται φανερώνει τὴν ἐμπιστοσύνη ποὺ τὸ γαλουχεῖ. Στὴν ἀκμὴ τῆς ζωῆς του φθάνει καὶ στὴν ἀκμὴ τοῦ πόνου του, ὅταν τὰ ἄκρα του τανύζονται στὰ τέσσερα σημεῖα τοῦ ὁρίζοντα ἐνῶ συσπῶνται στὸ ἔσχατο σημεῖο συσπείρωσης. Διαδοχικὲς τανύσεις καὶ συσπειρώσεις δὲν ματαιώνουν ἕναν κύκλο σοφίας, τρυφερότητας καὶ ἀγαλλίασης. Μιὰ εἰκόνα παντελῶς ἀόρατη: φωτιὰ πίσω ἀπὸ ὠκεανοὺς στάχτης.
• Τί νόημα ἔχει; μουρμούρισε ἀποκαρδιωμένα ὁ γιατρός.
— Ἐννοεῖς πὼς δὲν σώζεται γράφοντας;
Κούνησε καταφατικὰ τὸ κεφάλι. Μπορεῖ νὰ ἦταν ἀσυνήθιστο γιὰ ἀσθενῆ σὲ μὴ ἀναστρέψιμη πορεία νὰ ἐκφράζεται ἔτσι ἀλλὰ ὁ ἴδιος προτιμοῦσε νὰ μὴν ἦταν ἐκεῖ. Γιὰ μιὰν ἀκόμη Παραμονὴ Χριστουγέννων σὲ ἐφημερία. Τὸ ὁμολόγησε καὶ πρόσθεσε:
— Ἐσεῖς δὲν θὰ προτιμούσατε νὰ εἶστε στὸ κελλί σας;
• Καὶ ποῦ ἀλλοῦ εἶμαι;
— Ἔχετε θάρρος γιὰ χιοῦμορ!
• Καθόλου! Ὁ ποντικὸς στὴν τρύπα του εἶναι ἄρχος, ἀλλὰ παντοῦ ὁ μοναχὸς ἕνα ὀφείλει νὰ παρακαλεῖ: νὰ προφτάσει νὰ ὁλοκληρώσει τὴν μετάνοιά του. Δὲν ὑπάρχει διαφορὰ ἀνάμεσα σὲ μοναχοὺς καὶ λαϊκούς. Ἴσως αὐτὴ ἡ ἀδελφή μας βρῆκε τὸ μονοπάτι τῆς δικῆς της πορείας.
• Λέτε;
• Παραπονιόμαστε πολὺ γιὰ τὶς λέξεις. Ξεχνᾶμε πὼς κάθε στιγμὴ μᾶς εὐεργετοῦν.
Ὁ γιατρὸς ἐπέμεινε:
• Δὲν ὑπάρχει διαφορά;
• Καμία. Ὅλοι ἀναλαμβάνουν νὰ ἀσκοῦνται κατὰ ποικίλους τρόπους, ἐὰν ἐπιθυμοῦν νὰ ἀποκτήσουν νοῦν καὶ σπλάχνα Χριστοῦ.
Ξανάσκυψε στὸ μπλόκ:
24 Δεκεμβρίου. Ἔλα μικρὲ πῶλε νὰ μᾶς πάρεις πάλι ἕναν ἕναν στὴ ράχη σου. Τοὺς αἰχμάλωτους, τοὺς πρόσφυγες, τοὺς ἑτοιμοθάνατους. «Ἐκεῖ ἐφάνη ρίζα ἀπότιστος βλαστάνουσα ἄφεσιν. Ἐκεῖ εὑρέθη φρέαρ ἀνώρυκτον…» Ἔλα καὶ γιὰ μένα πιά.

Νατάσα Κεσμέτη
Δεκέμβριος 2010

Filed under: Πολιτισμός Tagged: christmas, πεζογράφημα, Κεσμέτη, λογοτεχνία

Όταν η ανοησία δημιουργεί ενοχές.

sgial — Sat, 04 Dec 2010 07:09:18 +0000

Χτες υποτίθεται ότι ήταν ημέρα αφιερωμένη στα άτομα με αναπηρία και δεν μπορώ να μη σχολιάσω τη προκατάληψη που ακολουθεί την αναπηρία από τις διάφορες … Χριστιανικές εκκλησίες μεταξύ των άλλων προκαταλήψεων.
Σ΄ ένα φόρουμ πριν 2 χρόνια περίπου άρχισε μια συζήτηση περί ¨Δευτέρας Παρουσίας¨ στην οποία συμμετείχε ένας ΧΜΙ (Χριστιανός μάρτυρας του Ιαχωβά) όπως του άρεσε να τον αποκαλούν και μεταξύ αυτών που τον σχολίαζαν ήμουν και εγώ, διάβασα απίστευτα πράγματα σχετικά με την εικόνα του θεού που είχε σχηματίσει στο μυαλό του μέχρι που κάποιες φορές του είπα ότι αν υπήρχε θεός θα του είχε κάνει μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση με αυτά που του καταλόγιζε.
Ο ΧΜΙ έχει μάλιστα κινητική αναπηρία και γι αυτή την αναπηρία κατηγορούσε τον Αδάμ γιατί …. έφαγε λέει ένα μηλαράκι από το δέντρο της γνώσης του ¨παραδείσου¨!!!
Βέβαια δεν είναι ο μόνος ¨χριστιανός¨ που πιστεύει τέτοια ανοησία, γεμάτο το ίντερνετ από τέτοιες απόψεις καλογέρων, παπάδων, δεσποτάδων και άλλων ¨θεογνωστών¨, υπάρχουν βέβαια ακόμα πιο προχωρημένες – διεστραμμένες όπως ότι ο Θεός δοκιμάζει τους ανθρώπους σκορπίζοντας δυστυχία λες και ο άνθρωπος είναι σαμπρέλα η μεντεσές και άμα περάσει το τεστ αντοχής με καρτερία θα αξιωθεί παράδεισο χωρίς βέβαια να έχει ζήσει !!!
Ο ΧΜΙ θεωρεί ότι η αναπηρία του είναι αποτέλεσμα της παρακοής του παππού του Αδάμ αλλά δεν σκέπτεται ότι κατ αυτόν και όλοι οι άλλοι άνθρωποι έχουν την ίδια σχέση με τον παππού Αδάμ και όμως οι περισσότεροι δεν έχουν αναπηρίες η δυστυχία, άραγε γιατί;　
Δεν σκέπτεται ότι κάποιος που εκδικείται τους απογόνους κάποιου που δεν έχουν καμία σχέση με την υποτιθέμενη παρεκτροπή μόνο Θεός δεν μπορεί να είναι παρά ένα πανάθλιο, θρασύδειλο υποκείμενο (εικόνα και ομοίωση αυτού που έγραψε το συγκεκριμένο παραμύθι) που εκτονώνει τη κακία του σε ανυπεράσπιστους γιατί βέβαια κανείς δεν μπορεί να αντιπαρατεθεί σε κάποιο παντοδύναμο και αθάνατο, μόνο ένας παρανοϊκός εγκληματίας εκδικείται ένα παιδί πριν ακόμα γεννηθεί…
Δεν μπορεί να καταλάβει ότι δεν μπορεί να έχει σχέση με την αγάπη κάποιος που ζητά από το υποτιθέμενο δημιούργημά του να συγχωρεί τον συνάνθρωπό του αλλά ο ίδιος δισεκατομμύρια χρόνια μισεί αυτό που έφτιαξε…
Και χιλιάδες άλλα αυτονόητα δεν μπορεί να καταλάβει γιατί κάποιοι του δημιουργούν ενοχές για να τον έχουν υποχείριό τους όπως γίνεται και σε όλους που αναζητούν τη ζωή μέσα σε ¨πνευματικές¨ αγέλες που ευνουχίζουν τη σκέψη και τη λογική, ενοχές γι αυτά που υποτίθεται ότι έκανε κάποιος άλλος πριν δις χρόνια. Τους ενοχλεί κάθε τι που κάνει τη ζωή των άλλων χαρούμενη όπως το σεξ, η μουσική, οι γιορτές, η έμφυτη ανάγκη για αναζήτηση για το πως είναι ο κόσμος, ενοχές για κάθε πράγμα που σηματοδοτεί την ελευθερία στη σκέψη και τη δημιουργικότητα ¨Αηδίασα εγώ την επίγειον ζωήν, διότι κατ’ εμέ είναι ταλαιπωρία και ματαιότης κάθε έργον, που γίνεται κάτω από τον ήλιον εις την γην, διότι όλα είναι μάταια και κούφια, σαν πνοή διερχομένου ανέμου¨ Εκκλ. 2,17.　

Μου ήρθαν στο μυαλό αυτά διαβάζοντας τις ψεύτικες υποσχέσεις της πολιτείας στους αναπήρους για αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης για μια ακόμα φορά, υποσχέσεις και αυτή όπως οι υποσχέσεις της εκκλησίας, δυστύχησε αφελή πολίτη – πιστέ και καααάποια μέρα θα δικαιωθείς, επικερδής επιχείρηση η καλλιέργεια ελπίδας…
Με την ευκαιρία έχει ενδιαφέρον η ματιά ενός από τους μεγαλύτερους σύγχρονους θεολόγους που είναι και ψυχολόγος – ψυχοθεραπευτής του Φιλόθεου Φάρου για τη σχέση μερίδας πιστών με το Θεό και δεν αφορά μόνο την ορθόδοξη εκκλησία αλλά και όλα εκείνα τα μορφώματα που παρουσιάζονται σαν γνήσιοι εκφραστές και ερμηνευτές του … λόγου του θεού.

Filed under: Για κλάματα Tagged: πολιτισμός, Προβληματισμοί, αναπηρία, διαπιστώσεις, εκκλησία

Julio Iglesias “Guantanamera” (1981)

sgial — Sun, 04 Jul 2010 17:06:24 +0000

Filed under: Πολιτισμός Tagged: Culture, Τραγούδι

Η διαπόμπευση

sgial — Tue, 22 Jun 2010 17:33:35 +0000

Ηθικός αυτουργός της λεηλασίας του δημοσίου χρήματος ποιος είναι; Ο κόσμος το ΄χε τούμπανο και στα κόμματα (και όχι μόνο στο δικό του που είχε ηγετική θέση) και τις κυβερνήσεις που τον είχαν υπουργό … κρυφό καμάρι.
Να μην ξεχνάμε το ¨ Άκη τι ώρα είναι; ρωτούσε ο ηγεμόνας και ο Άκης απαντούσε ότι πείτε κύριε πρόεδρε¨, μήπως πρέπει να ψάξουν και τα οικονομικά του ηγεμόνα και των … ¨οικογενειών¨ του;
Το γιατί διαπομπεύουν τώρα τον ξεπεσμένο και αδύναμο πολιτικά Άκη είναι αυτονόητο, ενεργεί σαν βαλβίδα εκτόνωσης της λαϊκής δυσφορίας από την διακυβέρνηση του ΔΝΤ. Οι ηθικοί αυτουργοί θα πληρώσουν η πάλι το κορόιδο ο πολίτης που δεν πήρε ούτε μεζέ;
Το χειρότερο όμως απ όλα είναι η απαξίωση των θεσμών αλλά και της υποτιθέμενης ιδεολογίας που δήλωναν ότι υπηρετούσαν και υποτίθεται ότι υπηρετούν οι συνεργάτες τους, οι κληρονόμοι τους, οι γκόμενες, οι εραστές …

Filed under: Για κλάματα Tagged: Greece, πολιτική, Προβληματισμοί, επικαιρότητα, Life In Greece, Politics

Μακάρι να είναι αποτελεσματικό και στους ανθρώπους.

sgial — Tue, 08 Jun 2010 05:41:09 +0000

Αντίσωμα καταπολεμά την αρθρίτιδα Αθήνα

ΛΟΝΔΙΝΟ. Ενα βήμα πιο κοντά σε μια αποτελεσματική θεραπεία για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα βρίσκονται οι επιστήμονες μετά την ανακάλυψη ενός αντισώματος το οποίο πολεμά τη νόσο στη «ρίζα» της, αντί να ανακουφίζει απλώς από τα συμπτώματά της.

Πειράματα σε ποντίκια που διεξήγαγαν ερευνητές του Πανεπιστημίου της Λισαβόνας στην Πορτογαλία έδειξαν ότι τα αντισώματα anti-CD4 επιτίθενται αποκλειστικά στα κύτταρα CD4 του ανοσοποιητικού συστήματος που προκαλούν τη ρευματοειδή αρθρίτιδα, χωρίς να επηρεάζουν τα υπόλοιπα υγιή ανοσοκύτταρα.

Οπως ανέφερε ο επικεφαλής της μελέτης δρ Λουίς Γκράκα, «η νέα θεραπεία σταματά τη μη φυσιολογική ανοσολογική απόκριση του οργανισμού που προκαλεί τη ρευματοειδή αρθρίτιδα χωρίς να επηρεάζει το υπόλοιπο ανοσοποιητικό σύστημα. Μάλιστα μια βραχυπρόθεσμη θεραπεία έχει μακροπρόθεσμα αποτελέσματα, μαρτυρώντας ότι ίσως θα μπορούσε να οδηγήσει σε ίαση της νόσου». Σύμφωνα με τον ερευνητή, οι υπάρχουσες θεραπείες για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα «κατεβάζουν τον διακόπτη» πολλών και διαφορετικών τμημάτων του ανοσοποιητικού συστήματος, αφήνοντας ευάλωτους τους ασθενείς σε άλλους «εχθρούς».

Τρίτη 8 Ιουνίου 2010

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=33&artid=336133&dt=08%2F06%2F2010

Filed under: Περί υγείας Tagged: υγεία, αναπηρία

Χωρίς λάσπη και χνώτα …

sgial — Fri, 21 May 2010 09:12:52 +0000

Αμερικανός επιστήμονας και η ομάδα του δημιούργησαν το πρώτο τεχνητό κύτταρο με γονέα έναν… υπολογιστή

Αθήνα – Παρασκευή 21 Μαΐου 2010

ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ Το είπε και το έκανε. Ο Κρεγκ Βέντερ, ο αμφιλεγόμενος επιστήμονας που είχε συμμετάσχει ενεργά στην αποκωδικοποίηση του ανθρωπίνου γονιδιώματος, ανέφερε με κάθε ευκαιρία τα τελευταία χρόνια ότι θα δημιουργήσει ζωή από το μηδέν στο εργαστήριο. Πολλοί τον κατηγόρησαν ότι προσπαθεί να παραστήσει τον Θεό, άλλοι έλεγαν ότι δεν θα τα καταφέρει. Οποιες και αν ήταν οι αντιδράσεις, το γεγονός είναι πλέον ένα: ο Βέντερ και οι συνεργάτες του κατάφεραν, όπως ανακοίνωσαν χθες με δημοσίευσή τους στην έγκριτη επιθεώρηση «Science», να δώσουν «γέννηση» εντός του εργαστηρίου στο πρώτο τεχνητό κύτταρο. Οπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο δρ Βέντερ κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε για να παρουσιάσει το επίτευγμά του, «δημιουργήσαμε το πρώτο είδος στον πλανήτη που μπορεί να πολλαπλασιάζεται και το οποίο έχει για γονέα έναν… υπολογιστή».

Οι ερευνητές από το Ινστιτούτο J. Craig Venter στο Μέριλαντ και στην Καλιφόρνια ουσιαστικώς δημιούργησαν ολόκληρο το «γενετικό λογισμικό» ενός βακτηρίου και το μεταμόσχευσαν σε ένα άλλο βακτήριο. Τι προέκυψε από αυτή τη μεταμόσχευση; Ζωή από το… τίποτε. Το μικρόβιο στο οποίο μεταμοσχεύθηκε το «γενετικό λογισμικό» εργαστηρίου έμοιαζε τόσο στη μορφή όσο και στη συμπεριφορά με το είδος στο οποίο ανήκε το συνθετικό DΝΑ. Η ομάδα από το Ινστιτούτο Venter είχε δημιουργήσει στο παρελθόν τεχνητό βακτηριακό γονιδίωμα. Παράλληλα είχε επιχειρήσει σε ξεχωριστό πείραμα μεταμόσχευση γονιδιώματος ενός βακτηρίου σε ένα άλλο. Τώρα οι επιστήμονες ένωσαν αυτές τις δύο μεθόδους για τη δημιουργία του τεχνητού κυττάρου (στην πραγματικότητα όμως μόνο το γονιδίωμά του είναι φτιαγμένο στο εργαστήριο).

Ο νέος οργανισμός που δημιουργήθηκε διαθέτει μια τεχνητή εκδοχή του DΝΑ ενός υπάρχοντος βακτηρίου- Μycoplasma mycoidesτο οποίο προκαλεί μαστίτιδα στις αίγες. Το τεχνητό γονιδίωμα που προέκυψε εισήχθη σε ένα άλλο βακτήριο-λήπτη, του είδους Μycoplasma capricolum, από το οποίο προηγουμένως είχε αφαιρεθεί το γενετικό υλικό.

Πώς όμως οι επιστήμονες δημιούργησαν το «λογισμικό» του κυττάρου; Αρχικώς αντέγραψαν το υπάρχον βακτηριακό γονιδίωμα και κατέγραψαν την αλληλουχία του γενετικού κώδικά του. Στη συνέχεια με ειδικά μηχανήματα χημικής σύνθεσης δημιούργησαν ένα αντίγραφο του κώδικα ο οποίος αποτελούνταν από περίπου 1 εκατομμύριο ζεύγη βάσεων. Ο τεχνητός αυτός γενετικός κώδικας μεταμοσχεύθηκε σε ένα άλλο κύτταρο. Μόλις το νέο «λογισμικό» εισήλθε εντός του κυττάρου-λήπτη, το κύτταρο «διάβασε» το λογισμικό και μετετράπη στο είδος που ορίζει ο γενετικός κώδικας. Ο οργανισμός που προέκυψε πολλαπλασιάστηκε μάλιστα περισσότερες από 1 δισεκατομμύριο φορές, παράγοντας αντίγραφα που έφεραν το τεχνητό DΝΑ. «Είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε τεχνητό DΝΑ να βρίσκεται υπό τον πλήρη έλεγχο ενός κυττάρου» σημείωσε ο δρ Βέντερ στο ΒΒC και προσέθεσε ότι τα νέα βακτήρια… εργαστηρίου θα σημάνουν μια καινούργια βιομηχανική επανάσταση. Και μπορεί ο Βέντερ να μιλάει για ένα σημαντικό άλμα για το καλό της ανθρωπότητας, δεν είναι όμως λίγοι εκείνοι που έχουν ακριβώς αντίθετη άποψη, κατηγορώντας τον ότι δεν διστάζει να θυσιάσει τα πάντα στον βωμό της εμπορευματοποίησης. Η δρ Χέλεν Γουάλας από τον οργανισμό Genewatch UΚ, ο οποίος παρακολουθεί τις εξελίξεις στον τομέα των γενετικών τεχνολογιών, τόνισε ότι η χρήση συνθετικών βακτηρίων μπορεί να αποβεί άκρως επικίνδυνη. «Αν εκλυθούν τέτοιου είδους νέοι οργανισμοί στο περιβάλλον, είναι πιθανό να κάνουν περισσότερο κακό παρά καλό» είπε και συμπλήρωσε: «Για παράδειγμα, η έκλυση τέτοιων βακτηρίων σε περιοχές με ρύπανση θα δημιουργήσει

ένα νέο είδος ρύπανσης».

Απαντώντας στις κατηγορίες ο Βέντερ σημείωσε ότι ο ίδιος με τις έρευνές του προκαλεί τις συζητήσεις σχετικά με το ρυθμιστικό πλαίσιο που θα ορίζει το νέο επιστημονικό πεδίο. Οπως χαρακτηριστικά ανέφερε, «το 2003, όταν δημιουργήσαμε τον πρώτο συνθετικό ιό, το επίτευγμα πέρασε από εξονυχιστική ανάλυση σε θέματα ηθικής η οποία έφθασε ως τον Λευκό Οίκο». Το ίδιο μπορεί να συμβεί και τώρα.Εγκώμια και ανησυχίες
Το επίτευγμα του Βέντερ, για την πραγματοποίηση του οποίου απασχολήθηκαν 20 επιστήμονες για περισσότερα από 10 χρόνια και δαπανήθηκαν περί τα 40 εκατ. δολάρια, χαρακτηρίστηκε από κάποιους ορόσημο, μια «καθοριστική στιγμή της Βιολογίας», ένα σημαντικό βήμα προς τη δημιουργία πιο σύνθετων τεχνητών οργανισμών, οι οποίοι κάποια ημέρα θα παράγουν νέα καύσιμα, θα απορροφούν τα αέρια του θερμοκηπίου και θα επιταχύνουν την παραγωγή εμβολίων.

Αλλοι πάλι σχολίασαν ότι αυτό που κατάφεραν ο Βέντερ και η ομάδα του αποτελεί απλώς μια αναπαραγωγή υπάρχουσας ζωής, η οποία αφορά τη μετατροπή ενός απλού είδους βακτηρίου σε άλλο. Από την πλευρά τους ορισμένοι ειδικοί του τομέα της γενετικής αλλά και εκπρόσωποι θρησκευτικών ομάδων καταδίκασαν αυτού του είδους την έρευνα προειδοποιώντας ότι αν τεχνητοί οργανισμοί «δραπετεύσουν» στη φύση θα μπορούσαν να προκαλέσουν ένα περιβαλλοντικό χάος ή να μετατραπούν σε βιολογικά όπλα. Και βέβαια αρκετοί επανέλαβαν ότι ο Βέντερ θέλει να πάρει τη θέση του Υψίστου… Ο ίδιος ο Βέντερ πάντως υπεραμυνόμενος της προσπάθειάς του ανέφερε ότι το επίτευγμά του μπορεί να μην είναι του… Υψίστου αλλά είναι υψίστης σημασίας, αφού τον φέρνει πιο κοντά στον απώτερο στόχο: στον σχεδιασμό πιο σύνθετων οργανισμών που θα λειτουργούν με την παρέμβαση του ανθρώπου διαφορετικά από ό,τι είχε υπολογίσει η φύση…

Ποιος είναι ο «αμφιλεγόμενος» Κρεγκ Βέντερ

Ο αμερικανός βιολόγος Κρεγκ Βέντερ έχει εντυπωσιακή προϊστορία στο να ταράζει τα νερά

Επιτομή αυτού που θεωρείται «αμφιλεγόμενος επιστήμονας», ο Κρεγκ Βέντερ έχει εντυπωσιακή προϊστορία στο να ταράζει τα νερά και να εγείρει βαθείς προβληματισμούς γύρω από ζητήματα ηθικής και δεοντολογίας με τις επιλογές του. Ο αμερικανός βιολόγος έκανε την πρώτη σημαντική ανακάλυψή του προς τα τέλη της δεκαετίας του 1980, όταν εργαζόταν στο αμερικανικό Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας, ταυτοποιώντας τμήματα αλληλουχιών του DΝΑ. Αυτή οδήγησε στην πρώτη μεγάλη διαμάχη του με τον υπόλοιπο επιστημονικό κόσμο όταν, πρωτοστατούντος του Ινστιτούτου, ενεπλάκη σε μια απόπειρα κατοχύρωσης εμπορικών δικαιωμάτων για αυτές τις αλληλουχίες. Το 1992 εγκατέλειψε το Ινστιτούτο και ίδρυσε τη Celera Genomics ανακοινώνοντας ότι θα αποκωδικοποιούσε το ανθρώπινο γονιδίωμα πολύ πιο γρήγορα και με πολύ μικρότερο κόστος από αυτό του δημόσιου Προγράμματος για το Ανθρώπινο Γονιδίωμα, το οποίο κατά τη γνώμη του κωλυσιεργούσε αδικαιολόγητα.

Τελικά, ύστερα από έντονο παρασκήνιο και κατηγορίες που δέχθηκε ότι έβαλε τους γενετιστές σε έναν αναίτιο αγώνα δρόμου, ο βιολόγος αναγκάστηκε να μοιραστεί τις δάφνες με τους συναδέλφους του τού «δημοσίου» σε μια κοινή παρουσίαση του πρώτου χάρτη του ανθρωπίνου γονιδιώματος στον Λευκό Οίκο το καλοκαίρι του 2000.

Το 2005 ίδρυσε τη Synthetic Genomics και αμέσως μετά το Ινστιτούτο J. Craig Venter, του οποίου είναι πρόεδρος. Οι- ομολογουμένως πολλοί- πολέμιοί του τον θεωρούν οπορτουνιστή, εγωκεντρικό και επιδειξιμανή ενώ του έχουν χαρίσει το προσωνύμιο «Νταρθ Βέιντερ» από τον ήρωα του «Πολέμου των Αστρων». Ο ίδιος τα αποδίδει όλα στον φθόνο: «Είμαι αγκάθι στο πλευρό τους εδώ και πολύ καιρό» έχει δηλώσει, «γιατί εγώ κάνω συνέχεια τις μεγάλες ανακαλύψεις. Δεν μπορούν να αποδεχθούν το γεγονός ότι έχουν ανταγωνιστή».

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=33&artId=333002&dt=21%2F05%2F2010

Filed under: υγεία, Πολιτισμός Tagged: υγεία, Προβληματισμοί, επικαιρότητα

Έμεινε τ όνειρο ορφανό

sgial — Sun, 02 May 2010 11:57:20 +0000

Filed under: Για κλάματα, Χωρίς κατηγορία

Δήμος ¨Δάφνης – Υμηττού¨

sgial — Thu, 29 Apr 2010 04:29:58 +0000

Καλορίζικος ο νέος δήμος ¨Δάφνης – Υμηττού¨ με έδρα τη Δάφνη από το σχέδιο «Καλλικράτης» όπως το έδωσε το υπουργείο Εσωτερικών, Αποκέντρωσης, και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης:

Αιτιολογική έκθεση

Προσχέδιο νόμου

Εκθεση συνεπειών ρύθμισης

Σύσταση Δήμων και Περιφερειών

Σχετικό: Καποδίστριας 2 και Δήμος Υμηττού

Filed under: Υμηττός, Χωρίς κατηγορία Tagged: πολιτική, Δήμος Υμηττού, Ελλάδα, Υμηττός, κράτος

Γιατί πρέπει να πάω στο σχολείο;

sgial — Tue, 27 Apr 2010 12:15:11 +0000

“Ξύπνα, αγόρι μου. Είναι ώρα να πας σχολείο.”

“Γιατί, μωρέ μαμά; Δεν θέλω να πάω.”

“Πες μου δυο λόγους γιατί δεν θέλεις να πας.”

“Τα παιδιά δεν με χωνεύουν και οι δάσκαλοι με μισούν. Να γιατί!”

“Αυτός δεν είναι λόγος να μην θες να πας σχολείο. Έλα, σήκω να ετοιμαστείς.”

“Πες μου δυο λόγους γιατί πρέπει να πάω στο σχολείο.”

“Λοιπόν…. Ένας λόγος: Είσαι 52 ετών. Κι ένας δεύτερος; Είσαι ο Διευθυντής!”

Από τον bilkaras

Filed under: Χωρίς κατηγορία, Χαμογελάτε; Tagged: χιούμορ, Ελλάδα, ανέκδοτα, Life In Greece

Η αποτελεσματικότητα του Γ.Α.Π.

sgial — Sat, 17 Apr 2010 14:53:21 +0000

Ο ΓΑΠ …για να ζητήσει δανεικά από τους εταίρους τής Ε.Ε, που «ποτέ ως τώρα δεν είχε ζητήσει», άσχετα αν έκανε 3 φορές τον γύρο του κόσμου ψάχνοντας λεφτά που «ποτέ δεν γύρεψε», ενεργοποιώντας τον μηχανισμό διάσωσης, «που ναι μεν θα αποβεί σωτήριος, αλλά αλίμονό μας έτσι και καταφύγουμε σε αυτόν» θα φέρει εδώ τη Δευτέρα 19/4 το ΔΝΤ για να μας δανείσει και να μας πηδήξει …

———————————

Ποιος είδε κράτος λιγοστό
σ’ όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;
Να τρέφει όλους τους αργούς,
νά ‘χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;
Νά ‘χει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;
*******
Κλέφτες φτωχοί και άρχοντες με άμαξες και άτια,
κλέφτες χωρίς μια πήχυ γη και κλέφτες με παλάτια,
ο ένας κλέβει όρνιθες και σκάφες για ψωμί
ο άλλος το έθνος σύσσωμο για πλούτη και τιμή.
*******
Όλα σ’ αυτή τη γη μασκαρευτήκαν
ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,
οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν
δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.
*******
Ο Έλληνας δυο δίκαια ασκεί πανελευθέρως,
συνέρχεσθαί τε και ουρείν εις όποιο θέλει μέρος.
*******
Χαρά στους χασομέρηδες! χαρά στους αρλεκίνους!
σκλάβος ξανάσκυψε ο ρωμιός και δασκαλοκρατιέται.
*******
Γι’ αυτό το κράτος, που τιμά τα ξέστρωτα γαϊδούρια,
σικτίρ στα χρόνια τα παλιά, σικτίρ και στα καινούργια!
*******
Και των σοφών οι λόγοι θαρρώ πως είναι ψώρα,
πιστός εις ό,τι λέγει κανένας δεν εφάνη…
αυτός ο πλάνος κόσμος και πάντοτε και τώρα,
δεν κάνει ό,τι λέγει, δεν λέγει ό,τι κάνει.
*******
Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,
ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.
Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.
Κι από προσπάππου κι από παππού
συγχρόνως μπούφος και αλεπού.
Και ψωμοτύρι και για καφέ
το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».
Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς
σαν πιάσει πόστο: δερβέναγας.
Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο-
να παριστάνει τον ευρωπαίο.
Στα δυό φορώντας τα πόδια που ‘χει
στο ‘να λουστρίνι, στ’ άλλο τσαρούχι.

Γεώργιος Σουρής (1853-1919)

Filed under: Για κλάματα Tagged: πολιτική, Ελλάδα, Προβληματισμοί, επικαιρότητα, Politics

Ο παπαγάλος

sgial — Thu, 15 Apr 2010 18:26:52 +0000

Ο Φώτης, ένας 35άρης εργένης που μένει μόνος του σε διαμέρισμα πολυκατοικίας, λίγες μέρες μετά τη γιορτή του δέχεται ένα μεγάλο κουτί ως δώρο από έναν άγνωστο αποστολέα.

Το ανοίγει και βλέπει ότι μέσα στο κουτί ήταν ένας παπαγάλος.«Ωραία», σκέφτεται, «ένα πανέμορφο πουλί για συντροφιά είναι ό,τι πρέπει».

-Μιλάς καθόλου; ρωτάει χαμογελαστός τον παπαγάλο.

-Τι λες ρε καραγκιόζη; του λέει ο παπαγάλος, εγώ αν μιλάω ή εσύ ρε μπούφο που δεν μπορείς να ολοκληρώσεις ένα νόημα, ρε βλήμα, ρε έτσι, ρε αλλιώς κ.λ.π., ένα υβρεολόγιο απίστευτο, σα ναύτης στο λιμάνι.

Ο Φώτης τα έχασε. Σε παρακαλώ, λέει στον παπαγάλο, σταμάτα, μας ακούει η γειτονιά.

-Σε πειράζει η γειτονιά, ρε κακομοίρη φωνάζει ο παπαγάλος και δεν σε πειράζει που δεν μπορείς να ξεκολλήσεις από τον καναπέ, παράσιτο, καμένε, ρε έτσι, ρε αλλιώς και πάλι ένα ακατάσχετο υβρεολόγιο με όλο και μεγαλύτερη ένταση φωνής.

Ο Φώτης δεν ήξερε τι να κάνει. Προσπαθούσε να σταματήσει τον παπαγάλο αλλά εκείνος τον έβριζε φωνάζοντας όλο και περισσότερο.

Στην απόγνωσή του ανοίγει το πορτάκι και σπρώχνει τον παπαγάλο στην κατάψυξη του ψυγείου.

Ο παπαγάλος και μέσα από την κατάψυξη συνέχιζε να βρίζει.

Ξαφνικά μετά από 3 λεπτά ο παπαγάλος σταμάτησε και απλώθηκε σιωπή.

Ο Φώτης ανακουφίστηκε στην αρχή, αλλά αμέσως σκέφτηκε:

«Ρε συ, το σκότωσα το πουλί. Εντάξει βρίζει, αλλά όχι και να το σκοτώσω. Μπορώ να το επιστρέψω».

Άνοιξε αμέσως την κατάψυξη. Ο παπαγάλος βγήκε με σοβαρό ύφος και ψιλοτρέμοντας είπε :

«Λυπάμαι για την επιθετική συμπεριφορά μου και ζητώ συγγνώμη γι αυτή.

Ομολογώ ότι παρεκτράπηκα και δηλώνω ότι θα κάνω προσπάθεια να διορθωθώ στο μέλλον».

Ο Φώτης έμεινε άναυδος για μια στιγμή. Και πριν προλάβει να μιλήσει, ο παπαγάλος ρώτησε:

«Μπορώ να μάθω τι σου είχε κάνει το κοτόπουλο;».

Filed under: Χαμογελάτε; Tagged: Humor, χιούμορ, ανέκδοτα

Χωρίς λόγια

sgial — Fri, 02 Apr 2010 14:20:25 +0000

… της εποχής

Filed under: Χωρίς κατηγορία

Αναζητώντας ένα Θεό (Καλές Γιορτές να έχουμε όλοι μας πιστεύοντες και μη)

sgial — Wed, 31 Mar 2010 08:02:17 +0000

Κύριε, είναι ώρα
να βοηθήσεις μια ψυχή
δρόμο να βρει τώρα
η ζωή μου η ρηχή.

Δεν μπορώ να ζω αντίθετα
με Σένα, κι όπου σταθώ
μ’ άγνωστους ρυθμούς κι επίθετα
βοήθεια Σου ζητώ.

Είμαι ακροβάτης
και γυρεύω δικό μου Θεό.

Κύριε, δως μου θάρρος
το σκοινί να μην κοπεί
θέλω να ‘μαι φάρος
που φωτίζει τη σιωπή.

Θέλω να πετάξω ελεύθερα
πιο πέρα κι απ’ το κενό
πράγματα μικρά και δεύτερα
δεν ξέρω ν’ αγαπώ.

Είμαι ακροβάτης
και γυρεύω δικό μου Θεό.
Είμαι ακροβάτης
και γυρεύω καινούργιο Θεό.

Στίχοι: Αγαθή Δημητρούκα, Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις, Πρώτη εκτέλεση: Αλίκη Καγιαλόγλου

Filed under: Χωρίς κατηγορία Tagged: επικαιρότητα, Poetry

“Ελληνικά Α”

sgial — Thu, 11 Mar 2010 07:00:52 +0000

Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Πατάκη το βιβλίο: “Ελληνικά Α”. Πρόκειται για μια μέθοδο εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας που απευθύνεται σε αρχάριους ενήλικες σπουδαστές. Το βιβλίο είναι το πρώτο μιας σειράς τεσσάρων βιβλίων, τα οποία σκοπό έχουν να προετοιμάσουν τους σπουδαστές για τις εξετάσεις ελληνομάθειας που διοργανώνουν το Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (ΚΕΓ) και το Ινστιτούτο Διαρκούς Εκπαίδευσης Ενηλίκων (Ι.Δ.ΕΚ.Ε.).

Το υλικό είναι προσανατολισμένο στην παράλληλη ανάπτυξη δεξιοτήτων κατανόησης και παραγωγής προφορικού και γραπτού λόγου και χαρακτηρίζεται από μια διαπολιτισμική οπτική.

Περιλαμβάνει:
20 εικονογραφημένες διδακτικές ενότητες
2 cd με 93 διαλόγους και ακουστικές ασκήσεις
70 διαλόγους και 45 κείμενα
άφθονα αποσπάσματα αυθεντικού υλικού (χάρτες, πινακίδες, αγγελίες, λογαριασμούς, κάρτες, καταλόγους, αποδείξεις κ.ο.κ.)
45 ασκήσεις κατανόησης προφορικού λόγου, 25 ασκήσεις λειτουργικής κατανόησης κειμένων, 21 ασκήσεις φωνολογικής συνειδητοποίησης
125 δραστηριότητες εστιασμένης παραγωγής προφορικού λόγου, 32 παιχνίδια ρόλων, 50 δραστηριότητες παραγωγής γραπτού λόγου και δεκάδες ακόμα δομικές ασκήσεις, ασκήσεις ορθογραφίας και χρήσης φρασεολογισμών
3 πλήρη τεστ προετοιμασίας για τις εξετάσεις ελληνομάθειας του πρώτου επιπέδου
παράρτημα με τα κείμενα των δραστηριοτήτων ακουστικής κατανόησης και τις λύσεις των ασκήσεων.
Το βιβλίο είναι γραμμένο από τους:
Γιώργο Σιμόπουλο
Ειρήνη Παθιάκη
Ρίτα Κανελλοπούλου
Αγλαΐα Παυλοπούλου

Η παρουσίαση του Ελληνικά Α’ θα γίνει το Σάββατο 22 Μαΐου, στις 12:00 το μεσημέρι στο Βιβλιοπωλείο ΠΑΤΑΚΗ, Ακαδημίας 65.

Filed under: Πολιτισμός Tagged: Greece, πολιτισμός, βιβλίο

Συμβαίνουν αλλού…

sgial — Tue, 02 Mar 2010 08:23:59 +0000

Ατίμασαν την κατσίκα και πρέπει να την παντρευτούν

Δύο νεαροί από τη Μοζαμβίκη που συνελήφθησαν για κτηνοβασία, έχουν να αντιμετωπίσουν κάτι πολύ χειρότερο από την επιβολή του προβλεπόμενου προστίμου, καθώς ο ιδιοκτήτης του ζώου, μίας κατσίκας, ζητεί την αποκατάστασή της μέσω της σύναψης παραδοσιακού γάμου.

Οι δύο νεαροί συνελήφθησαν επ’ αυτοφόρω από την αστυνομία, κοντά σε ένα χωριό στην κεντρική Μοζαμβίκη.

Αυτόπτης μάρτυρας επιβεβαίωσε στο κρατικό ραδιόφωνο της χώρας ότι οι δύο άνδρες βίασαν το ζώο.

Ο εισαγγελέας της περιοχής δήλωσε ότι θα διωχθούν σίγουρα για απόπειρα κλοπής του ζώου, καθώς το είχαν πάρει από τον ιδιοκτήτη του, αλλά αυτό είναι το λιγότερο από τα προβλήματά τους: ο ιδιοκτήτης της κατσίκας απαιτεί τώρα να του καταβάλουν την “λόμπολα”, την προίκα που σύμφωνα με την παράδοση ο γαμπρός πρέπει να καταβάλει στους γονείς της νύφης πριν τον γάμο. (Από το ¨Έθνος¨)

Τον Έλληνα πολίτη ποιός πολιτικός θα τον αποζημιώσει και θα τον αποκαταστήσει;

Αν κάποιος πει ότι η μείωση μισθών αφορά μόνο το δημόσιο θα πρέπει να είναι πολύ αφελής, στην επόμενη διαπραγμάτευση για την εθνική συλλογική σύμβαση εργασίας μεταξύ ΓΣΕΕ και των εργοδοτικών οργανώσεων θα είναι κυρίαρχη απαίτηση και οδηγός με το μπαμπούλα της ανεργίας να επικρέμεται πάνω από το κεφάλι των εργαζομένων μαζί με άλλα μέτρα όπως η απελευθέρωση των απολύσεων , ωράρια κλπ.
Περισσότεροι από ένα εκατομμύριο πολίτες πλήρωσαν λέει η τελευταία έρευνα του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Διαφάνειας «φακελάκι» ή «γρηγορόσημο» τη χρονιά που πέρασε, για να εξυπηρετηθούν σε διάφορες δημόσιες υπηρεσίες. Αυτό σημαίνει ότι το κόστος της διαφθοράς στην Ελλάδα έφτασε τα 787 εκατομμύρια ευρώ το 2009, ποσό αυξημένο κατά 39 εκατομμύρια ευρώ σε σχέση με το 2008. Τώρα με τη μείωση των μισθών εκτός των άλλων θα αυξηθεί και το μπαξίσι με τον εκβιασμό που θα καλύψει αυτή τη μείωση εισοδήματος των δημοσίων υπαλλήλων.
Κανένα μέτρο για τη προσέλκυση επενδύσεων και ανάπτυξης της οικονομίας, αντίθετα με τη νέα αλλαγή για μια ακόμα φορά του φορολογικού καθεστώτος θα αποτρέψει και τους ρομαντικούς Έλληνες η φιλέλληνες που θα ήθελαν να επενδύσουν εδώ για να δημιουργήουν νέες θέσεις εργασίας.

Filed under: Μου ΄ρθε Tagged: πολιτική, Προβληματισμοί

Ο Θεός αγάπη εστί …είπαμε

sgial — Sat, 16 Jan 2010 09:25:57 +0000

15-1-2010
Ένα ρεπορτάζ του Εθνικού Κήρυκα έφερε τα πάνω κάτω στην αρχιεπισκοπή Αμερικής. (εμένα μου λες …)

Δύο δεκάχρονα αδελφάκια, δίδυμα, με αίμα και όνομα ελληνικό, όπως αναφέρει το ρεπορτάζ, από το Κονγκό, βιώνουν το δράμα της ζωής τους, αφού πριν από επτάμισι χρόνια έχασαν τον Έλληνα πατέρα τους, τον Στυλιανό Σπορίδη και τώρα είναι ζήτημα εβδομάδων να χάσουν και την Κονγκολέζα μητέρα τους, η οποία πάσχει από καρκίνο.

Η επιδείνωση της υγείας της έχει προχωρήσει πολύ και ήδη δεν μπορεί να φροντίσει τα δύο δεκάχρονα παιδάκια της, όπως μάλιστα βεβαιώνει με επιστολή του ο Μητροπολίτης Κεντρώας Αφρικής κ. Ιγνάτιος, προς τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής κ. Δημήτριο, ζητώντας του να ανοίξει την καρδιά του και την Ακαδημία του Αγίου Βασιλείου και να τους παράσχει αγάπη και προστασία.

Τα παιδιά μάλιστα έχουν και έναν θείο, τον κ. Ιωάννη Σπορίδη, αδελφό του πατέρα τους, ο οποίος δυστυχώς, είναι συνταξιούχος και ήδη προχωρημένης ηλικίας.

Ζει στη Φιλαδέλφεια, και ο ίδιος χτύπησε την πόρτα της Ακαδημίας του Αγίου Βασιλείου και της Αρχιεπισκοπής Αμερικής, με την παράκληση να μεταφερθούν στην Ακαδημία τα ορφανά παιδάκια. Ο ίδιος όπως είπε, θα συμβάλει όσο μπορεί και όσο του επιτρέπουν οι δυνάμεις του.

Στις 21 Δεκεμβρίου 2009, έρχεται η τελική αρνητική απάντηση από τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο.
Ανάμεσα στα άλλα, ο Αρχιεπίσκοπος έγραψε: «Με πολλή λύπη επληροφορήθηκα περί της δεινής θέσεως στην οποία έχουν περιέλθει τα δύο ανίψιά σας, Κωστάκης και Δημήτρης.
Η περίπτωση των παιδιών είναι όντως δύσκολη και εύχομαι ολόθερμα να εξευρεθεί λύση η οποία θα τους προσφέρει ένα ασφαλές μέλλον», ενώ τον πληροφορεί πως «το αίτημά σας αυτό προσκρούει εκτός άλλων και στο ότι τα παιδιά δεν έχουν την αμερικανική υπηκοότητα και επομένως δεν μπορούν να διαμείνουν μόνιμα στις ΗΠΑ».
Ο Αρχιεπίσκοπος κλείνει την επιστολή του γράφοντας: «Εύχομαι σε σας και την οικογένειά σας πάσαν παρά Θεού ευλογία και δύναμη. Είθε ο Κύριος, του Οποίου την Γέννηση θα εορτάσουμε σε λίγες ημέρες, να σταθεί αρωγός και συμπαραστάτης έτσι ώστε να βοηθηθούν αποτελεσματικώς τα δύο αυτά παιδιά».
Εξαιτίας της άρνησής του αυτής ο αρχιεπίσκοπος δέχτηκε την σφοδρή επίθεση του μητροπολίτη Ικονίου Θεόληπτου, ο οποίος με επιστολή του, που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα της ομογένειας «Εθνικός Κήρυξ», ανέφερε τα εξής:

Μετά πολλής λύπης ανέγνωσα εις το φύλλο της εγκρίτου εφημερίδος σας «Εθνικός Κήρυξ» το άρθρο «Αρνούνται να πάρουν δύο ορφανά στην Ακαδημία» της 8ης Ιανουαρίου 2010. Ομολογώ ότι διαβάζοντας το κείμενο του κ. Θεοδώρου Καλμούκου, έφριξα, λυπήθηκα και ντράπηκα που είμαι αρχιερεύς της Ορθοδόξου Εκκλησίας.
Και ερωτώ: Ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος ο οποίος έλαβε το γράμμα διά βοήθεια είχε την συνείδησή του ήσυχη τις εορτές της Θείας Επιφανείας και του Νέου Έτους; Μπόρεσε να εορτάσει ως αρχιερεύς τις Άγιες αυτές ημέρες άνευ συνειδησιακού προβλήματος; Πώς μπόρεσε να δώσει την
απάντηση που έστειλε εις τον θείο των δύο αυτών παιδιών και μάλιστα κοροϊδεύοντας και στέλνοντας ευχάς «διά εξεύρεσιν λύσεως».
Αλήθεια πού βαδίζουμε; Πού οδηγείται αυτή η ταλαίπωρος Ορθόδοξος Εκκλησία; Πού την οδηγούν οι ασυνείδητοι ποιμένες της; Πώς θέλουμε να μας πιστεύει ο κόσμος και να μας ακολουθεί όταν εμείς άλλα κηρύττουμε και άλλα πράττομε; Λυπάμαι πολύ δια τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο, με απογοήτευσε δια μίαν ακόμη φορά.
Ποία είναι η αποστολή μας στον κόσμο, μήπως να ετοιμάζομε δείπνα και τελετές διά να εορτάσομε τα δεκάχρονά μας στον Θρόνο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής ή να ομιλούμε και να κηρύττομε περί αγάπης και βοηθείας του πάσχοντος συνανθρώπου μας και εις την πράξη να μην κάνομε το παραμικρό. Μία ολόκληρη Αρχιεπισκοπή Αμερικής δεν είναι σε θέση να βοηθήσει δύο δεκάχρονα παιδάκια.
Και οι προφάσεις ανόητες και άνευ ουσίας. Δεν έχουν, λέγει ο κατά τα άλλα άγιος αδελφός, αμερικανική υπηκοότητα. Σε ποίον πουλάει τα παραμύθια αυτά; Είναι δυνατόν να θέλει να βοηθήσει και να μην βρει τον τρόπο ή κάποια λύση; Εάν δεν είναι σε θέση να βοηθήσει δύο ορφανά παιδάκια δέκα ετών, τότε κακώς παραμένει εις την θέση του.
Η ουσία είναι όμως μία: Δεν υπάρχει θέληση διότι έχομε ξεφύγει από την αποστολή μας. Από 100 δολάρια να ζητούσε από τους αρχιερείς της Αμερικής θα μάζευε 1,000 δολάρια το μήνα, και μη μου πείτε ότι δεν έχουν να δώσουν χρήματα γιατί θα γελάσει μαζί τους και το παρδαλό κατσίκι.
Και διάλεξε να απαντήσει παραμονάς των Χριστουγέννων, αυτό είναι το κωμικοτραγικό της υποθέσεως. Απήντησε ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής αρνούμενος βοήθεια παραμονές της κατ’ εξοχήν εορτής της αγάπης, όπου ο Θεός γίνεται άνθρωπος από αγάπη διά τον άνθρωπο να τον σώσει. Αυτή είναι η εκκλησιαστική μας συνείδηση; Επαναλαμβάνω, λυπάμαι δια την κατάντια της Ορθοδόξου Εκκλησίας.
Λυπάμαι δια την κατάντια της Αρχιεπισκοπής Αμερικής και του Αρχιεπισκόπου της. Θα τρίζουν τα κόκαλα των ευσεβών Πατέρων μας, οι οποίοι δημιούργησαν τα ιδρύματά μας δια τους πάσχοντας αδελφούς μας. Υπάρχει όμως Θεός και θα απολογηθούμε κάποια ημέρα διά τας πράξεις μας.
Όμως να μην παραπονούμεθα διά τον λαόν του Θεού ότι μένει μακράν της Εκκλησίας. Εμείς τον απεμακρύναμε με τας πράξεις και τα παραδείγματά μας. Ντροπή μας.

Μετά τιμής και αγάπης
Ο Ικονίου Θεόληπτος.

Χωρίς σχόλια …

Posted in Για κλάματα Tagged: christmas, Προβληματισμοί, επικαιρότητα, εκκλησία, ντροπή

Ρατσισμός και στην εκπαίδευση;

sgial — Fri, 15 Jan 2010 05:58:14 +0000

Κάλεσμα δασκάλων από το 132ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών

Ενώ η αρμονική συνύπαρξη στο σχολείο παιδιών Ελλήνων και μεταναστών αποτελεί ισχυρό ζητούμενο της ελληνικής κοινωνίας και πρόσταγμα της ελληνικής πολιτείας, στο Α’ Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών δικάζεται στις 22 Ιανουαρίου 2010 η Στέλλα Πρωτονοταρίου, πρώην διευθύντρια του 132ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών, με την κατηγορία ότι παραχώρησε τους χώρους του σχολείου για τη διδασκαλία της μητρικής γλώσσας των αλλόγλωσσων μαθητών. Μαζί της δικάζεται και η δασκάλα η οποία δίδαξε τη μητρική γλώσσα στους μαθητές του σχολείου. Μάρτυρας κατηγορίας ο νυν διευθυντής του 132ου Δημοτικού Σχολείου κ. Γιουτλάκης.

Εμείς, οι εκπαιδευτικοί του σχολείου, οι οποίοι συναποφασίσαμε με την πρώην διευθύντρια τις εκπαιδευτικές παρεμβάσεις που εφαρμόστηκαν στο 132ο Δημοτικό Σχολείο, καλούμε όλους και όλες εσάς που αγωνιζόσαστε καθημερινά για μια καλύτερη εκπαίδευση, να παρευρεθείτε την ημέρα της δίκης στο δικαστήριο για να βεβαιώσουμε με την παρουσία μας όχι μόνο την αμέριστη συμπαράστασή μας στην Στέλλα Πρωτονοταρίου αλλά και την πρόθεσή μας να αγωνιστούμε για έναν δικαιότερο κόσμο και ένα σχολείο που θα περιλαμβάνει ισότιμα όλους τους μαθητές και μαθήτριες μας.
Αξίζει να σημειωθεί ότι με δεύτερη αναφορά του ίδιου προσώπου έχει σχηματιστεί δικογραφία και διεξάγεται προκαταρκτική εξέταση από την αστυνομία σε βάρος της Στέλλας Πρωτονοταρίου για δήθεν παράβαση καθήκοντος, επειδή μαζί μας εφάρμοσε προγράμματα διδασκαλίας της αλβανικής μητρικής γλώσσας και μαθήματα ελληνικών στους μετανάστες γονείς.

Δάσκαλοι που εργάστηκαν και εργάζονται στο 132ο Δημοτικό Σχολείο: Κορρέ Χρυσή, Μακρυγιάννης Γεώργιος, Μάστορα Πολυξένη, Παπαδοπούλου Ευρώπη, Βασιλάκου Παρασκευή, Παυλοπούλου Ολυμπία, Βουλαλάς Κλεάνθης, Τσιροπούλου Μαρία, Σκαρτσίλας Σωτήρης, Ευθυμίου Τερέζα, Σταυροπούλου Ηλιάνα, Γεμιδοπούλου Αικατερίνη, Χαραβιτσίδης Πέτρος, Ταζοπούλου Στεργιανή

Posted in Για κλάματα Tagged: Προβληματισμοί, ντροπή

Χρόνια καλά

sgial — Thu, 24 Dec 2009 07:43:41 +0000

Πιστεύουν στον Θεό αλλά όχι και στο ότι ελέγχει τα επί της Γης

ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ. Σε ποσοστό 82% οι αμερικανοί ενήλικοι δηλώνουν ότι πιστεύουν στον Θεό, αλλά μόλις τρεις στους 10 πιστεύουν ότι ο Παντοδύναμος ελέγχει τι συμβαίνει στη Γη. Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της αμερικανικής εταιρείας Ηarris, οι άνθρωποι που δεν πιστεύουν στον Θεό είναι συνήθως νέοι και έχουν αποκτήσει πανεπιστημιακή εκπαίδευση. Πλέον τού ενός τρίτου όσων έχουν λάβει πτυχία και μεταπτυχιακά και τέσσερις στους 10 νέους ηλικίας 24-29 ετών απάντησαν ότι δεν πιστεύουν. Σχεδόν τέσσερις στους 10 Αμερικανούς (ποσοστό 38%) θεωρούν ότι ο Θεός είναι άνδρας, ενώ το 34% εκτιμά ότι δεν έχει φύλο. Λιγότερο από το 1% δήλωσε ότι ο Θεός είναι γένους θηλυκού και το 11% απάντησε ότι είναι ερμαφρόδιτος.
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=2&artId=306381&dt=24/12/2009

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

Posted in Οι γεύσεις μας

Παιδεραστής και δολοφόνος αλλά … Άγιος και μάλιστα θαυματουργός!

sgial — Wed, 16 Dec 2009 08:01:57 +0000

Μια φορά κι έναν καιρό, κάποιος χώθηκε σε μια σπηλιά για να ασκητεύσει. Νήστευε και προσευχόταν για πολλά χρόνια. Κάποτε μια πόρνη πήγε και τον βρήκε για να τον βάλει σε πειρασμό, πηδήσασα επάνω εις αυτόν αδιάντροπα, τον επαρακίνει εις ασέλγειαν. Αυτός όμως αντιστάθηκε και δεν υπέκυψε.
Με τα χρόνια απέκτησε φήμη σεβάσμιου και ευλογημένου ασκητή που η πίστη του έκανε θαύματα. Κάποιος, του πήγε την άρρωστη κορούλα του για να τη θεραπεύσει. Ο ασκητής προσευχήθηκε και το θαύμα έγινε. Ο πατέρας φοβούμενος μήπως ξαναρρωστήσει η κόρη του, την άφησε για μερικές μέρες στη σπηλιά του ασκητή, μαζί με τον αδελφό της για να έχει παρέα. Ο ασκητής ένα βράδυ βίασε το κοριτσάκι. Ναι, το βίασε. Φοβούμενος μήπως μαθευτεί το τι έκανε, σκοτώνει το κοριτσάκι αλλά και τον αδελφό της, ώστε να μην υπάρχουν μάρτυρες και πετά τα πτώματά τους σ ένα ποτάμι.
Μετανοημένος και βασανιζόμενος από τις τύψεις, ανοίγει ένα λάκκο, μπαίνει μέσα και μένει εκεί προσευχόμενος να τον σκοτώσει ο Θεός. Ασυνήθιστη ανομβρία πλήττει την περιοχή και ο επίσκοπος λέει πως (όπως του αποκάλυψε ο Θεός…) αν δεν προσευχηθεί ο μετανοημένος ασκητής, βροχή δεν πρόκειται να πέσει. Ο ασκητής προσευχήθηκε και αμέσως έβρεξε.

Η Εκκλησία τιμά και εορτάζει τον άγιο Ιάκωβο τον ασκητή (βιαστή και παιδοκτόνο) στις 28 Ιανουαρίου.

Το ηθικό δίδαγμα, όπως λέγαμε παλιά στο σχολείο, κατά την Εκκλησία, είναι πως η απελπισία είναι χειρότερο αμάρτημα και από το βιασμό και από το φόνο. Ο μετανοημένος δεν πρέπει να απελπίζεται. Αν μετανοήσεις, ό,τι κι αν έχεις κάνει, ο Θεός συγχωρεί.
Η τεκμηρίωση της αγιοποίησης ενός μετανοημένου μεν, βιαστή ανηλίκου και δολοφόνου δύο παιδιών δε, εδώ.

Καταπληκτική ιστορία, με πολλαπλά ηθικά διδάγματα:

όταν στείλεις τα παιδιά σου, σε έναν ασκητή, σε ένα μοναστήρι, στον παπά της γειτονιάς, κλπ, άνθρωποι είναι κι αυτοί, μπορεί να στα βιάσουν, να στα σκοτώσουν, κι εσύ δεν πρέπει να τους κρίνεις, γιατί μπορεί να αποδειχθούν μέχρι και άγιοι…
ούτε υπάρχει ανάγκη να καταφυγεις στην αστυνομία, ποιός την χέζει την αστυνομία και τους νόμους, εάν ο παιδοκτόνος παιδεραστής άνθρωπος του Θεού δεν μετανοιώσει ειλικρινά, θα καταδικαστεί από τον Θεό.
ποιά μόλυνση και μαλακίες, αρκεί ένας μαλάκας ασκητής να απελπιστεί, και ο πλανήτης θα ερημοποιηθεί όλος, μέχρι να μετανοιώσει αυτός που απελπίστηκε!!! Ποιός τους χέζει όλους τους άλλους που υπέφεραν από την λειψυδρία, το πρόβλημα του Θεού ήταν πως ο ασκητής δεν είχε ελπίδα να κριθεί με επιείκια μετά τον βιασμό και την παιδοκτονία.
υποθέτω πως ο πατέρας των παιδιών, πρέπει να στενοχωρέθηκε τόσο πολύ που ο άγιος είχε τύψεις γι αυτό που έκανε, που αυτοκτόνησε από τις ενοχές του, που το πουτανάκι η κόρη του έβαλε σε πειρασμό αυτόν τον άγιο άνθρωπο. Μέχρι να αυτοκτονήσει, θα ξύρισε και το μουστάκι του.

Πρόσεξε αγαπητέ αναγνώστη το καταπληκτικό συμπέρασμα – δίδαγμα που ήθελε να βγάλουμε η ΟΟΔΕ*:

Ο Θεός δεν βλέπει τα πλάσματά του, όπως ο άνθρωπος, από το φαινόμενο, αλλά από την καρδιά. Και με τις επιλογές του, ρίχνει ηχηρά χαστούκια στον καθωσπρεπισμό και τον ευσεβισμό μας. Καθώς λοιπόν διανύουμε τον τρίτο μήνα αποκαλύψεων σκανδάλων, για πρόσωπα της Εκκλησίας, και καθώς πολλοί μιλούν για “κάθαρση”, είπαμε να βάλουμε αυτό το άρθρο, για έναν άνθρωπο, που αν ζούσε σήμερα, οι δημοσιογράφοι θα τον είχαν διαλύσει κυριολεκτικά. Κι όμως, αυτόν τον άνθρωπο, ο Θεός τον θεώρησε και τον αναγνώρισε και τον απεκάλυψε ως έναν από τους αγίους Του!

Που σημαίνει: Μην τα βάζετε με τους παπάδες και το ιερατείο, ό,τι κι αν έχουν κάνει, διοτι κάποια στιγμή ο Θεός μπορεί να τους αποκαλύψει ως κάποιους εκ των Αγίων Του!

*Στην ΟΟΔΕ δεν γράφουν τίποτα πυροβολημένοι άσχετοι θρησκόληπτοι, αλλά ιερείς και θεολόγοι.

Posted in Για κλάματα Tagged: εκκλησία, ντροπή