Περασμένα χρόνια

Πολλοί – πολλές από εμάς κοιτάμε συνομήλικούς μας και σκεφτόμαστε :
“Μα δεν μπορεί να’ ναι τόσο μεγάλος ! “
Αν σας έτυχε ποτέ, τότε θα εκτιμήσετε δεόντως το παρακάτω συμβάν :
Λέγομαι Σουμέλα Ευμορφίδου και περίμενα στον προθάλαμο του οδοντίατρου που πρόσφατα μου είχαν συστήσει.
Πρόσεξα το πτυχίο του, στην γωνιά του τοίχου, στο οποίο [...]

ΦΟΒΙΣΜΕΝΗ ΜΑΤΙΑ

Άκουσα αυτή τη φράση σ’ ένα δελτίο ειδήσεων και μου έκανε απίστευτη εντύπωση, όχι για το θέμα που ειπώθηκε, άλλωστε μου έκανε τέτοια εντύπωση, που ούτε καν εκείνη την ώρα μπορούσα να παρακολουθήσω οτιδήποτε.
Το μυαλό μου «έφυγε», ήταν σαν μέσα σε μια στιγμή, να βρήκα λέξεις για να περιγράψω τόσα συναισθήματα, που τα είχα και [...]

Δεν μας αξίζει…

Είναι καιρός τώρα που νοιώθω μια απογοήτευση και μια παραίτηση, ένα κενό…
Νοιώθω πως ότι και αν κάνω δεν έχει νόημα, αφού άλλοι αποφασίζουν. Ότι και αν κάνω, όσο καλά και αν το κάνω, κάποιος άλλος προφανώς το έχει κάνει καλύτερα, αφού τον βρίσκω ένα βήμα πιο μπροστά …
Βρε λες… ;
Ένα κενό με κυνηγάει και είναι [...]

Και τώρα μπάλα

Λευτεριά στον αυνανιζόμενο λαό (σύνθημα τοίχου).
Και τώρα μπάλα. Ξεχάστε όλα τ’ άλλα.
Το πανηγύρι του ποδοσφαίρου άρχισε.
Ένα παιχνίδι που επιβάλλει και δικαιώνει την συνεργασία, αλλά και την άμιλλα (όχι τον ανταγωνισμό) μεταξύ των παικτών της ομάδας. Παιχνίδι τίμιο, αλλά και με σπαρτιατική ανοχή στο μικροπταίσμα, που δεν γίνεται αντιληπτό. Παιχνίδι δίκαιο, που τιμωρεί άμεσα τη [...]