Στην Ελλάδα τα φανάρια έχουν κόρνα …

…..που λέει και η Μαρκέλλα

Σ’ έχει πιάσει κόκκινο και κάθεσαι ωραία και καλά και περιμένεις ν’ ανάψει ο «Γρηγόρης», για να πας στην δουλίτσα σου κι ενώ εσύ, μόλις που το βλέπεις το φανάρι, ν’ αλλάζει χρωματάκι, ο από πίσω έχει ήδη κολλήσει το χέρι στην κόρνα. Τι θες να κάνω ρε μεγάλε να βάλω έλικα και να πετάξω, επειδή εσύ είσαι βιαστικός, για να μην το πω αλλιώς…;
Ή………
Δεν μπορεί, σε όλους σας θα έχει τύχει, να περιμένετε σε κάποιο φανάρι για να στρίψετε και να βρεθεί ο έξυπνος, που θα έρθει να χωθεί από δεξιά, γιατί είναι πολύ μάγκας για να περιμένει ή πολύ «κυρία», για να κάτσει στην ουρά.
Γιατί βρε χρυσά μου, εμείς στο πηγάδι κατουρήσαμε ;
Όταν συμβαίνει αυτό, μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι και κατεβάζω ότι ξενόγλωσσο μουρμουρητό ξέρω.
Αν έχω κέφια δε, και δεν μ’ έχουν πιάσει εξ απήνης, τους κόβω και το τι χαρά παίρνω, με την έκφραση της ηλίθιας φάτσας τους, δεν λέγεται.
Το έχει το γονίδιο του μέσου Έλληνα, να θέλει την πρωτιά με όποιο κόστος, πλην αυτού, να την αξίζει. Ο μαγκάκος που θα κάνει την κουτοπονηριά, για να βγει μπροστά, για να κάνει την δουλίτσα του σε βάρος των άλλων, χωρίς να του καίγεται καρφάκι.
Ο εαυτούλης του και η δουλίτσα του, όλα σε υποκοριστική μορφή, γιατί δεν είναι ικανός να έχει τίποτα ολόκληρο, κανονικό. Έχει μάθει να βολεύεται, είναι αυτός που θα προσπαθήσει να σου βγει μπροστά, και στις δημόσιες υπηρεσίες, που θα πουλήσει παραμύθια για να την γλιτώσει μπροστά σε όποια του ευθύνη. Είναι αυτός, που το ρουσφέτι του έχει γίνει τρόπος ζωής.
Είναι αυτός, που έχει μια άποψη για όλα, αυτός που ξέρει τα πάντα από «μέσα», γιατί παντού έχει άκρες, είναι αυτός που πάντα έχει δίκιο, το οποίο όμως για να το επιβάλει, ελλείψει επιχειρημάτων, το κάνει μόνο φωνάζοντας.
Είναι επίσης αυτός που με την πρώτη ευκαιρία, θα σου δώσει συμβουλές, για κανόνες καλής συμπεριφοράς γενικότερα και για οδική ή κοινωνική συμπεριφορά ειδικότερα.
Δηλαδή, είναι αυτός που έχει οριστεί από μόνος του τιμητής της και της δικής μας ζωής, μόνο που εμένα μ’ αρέσει να εκτιμώ μόνη μου την ζωή μου, με τις δικές μου αρχές και αξίες και όχι με την τσάμπα μαγκιά του κάθε ελληνάρα.
Γι’ αυτό όπου τον συναντώ, θα του κόβω τη φόρα, γιατί μόνο έτσι, θ’ αρχίσουν να μειώνονται αυτά τα τυπάκια, διαφορετικά θα έρθει η στιγμή που θα γίνουν κανόνας στην ζωή μας και αρκετούς κανόνες, νομίζω έχει από μόνη της, έτσι κι αλλιώς.
Όποιος άλλος συμφωνεί μαζί μου, καλοδεχούμενος …

της Χαράς